කච්චතිව්: සීමා නැති දූපතක මංගල රාත්‍රිය | ශබීර් මොහොමඩ්

ලංකා ගුරු සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ජෝශප් ස්ටාලින්
ඒ අතර සුවිශේෂී පුද්ගලයකු විය. ඔහුව නිරන්තරයෙන් කොළඹ උද්ඝෝෂණවල, වෘත්තීය අරගලවල සහ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවල මුණගැසුණද මෙහි සිටියේ ඊට හාත්පසින්ම වෙනස්  මිනිසෙකි. අරගල හෝ ආවේගය දනවන කිසිවක් නොමැති සාමකාමී දූපතක මුහුදු වෙරළේ ඔහු සන්සුන්ව සුළං පහස විඳිමින් සිටිියේය. ඒ, ලංකා ගුරු සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ජෝශප් ස්ටාලින්ය. සිනහමුසුව අප දෙසට ඇවිද ආ ඔහු අපගේ කූඩාරම සැකැසීම සඳහා අපට උදව් කළේය. තමන් අවුරුදු පහක ළදරුවකුව සිටියදී ප්‍රථම වතාවට කච්චතිව් දූපතේ මංගල්‍යය සඳහා පැමිණි අයුරු ඔහු අප හා විස්තර කළේය.  

කූඩාරම ඉදි කළ පසුව අප සියලුම දෙනා සුළු නින්දකට සූදානම් වුවද ගමන් වෙහෙස අභිභවා සිත අවදියෙන් තබන හැඟුම් සමුදායක් නින්ද පලවාහරිමින් තිබිණි. මොහොතකට පසු අපට තවත් ආගන්තුකයකු මුණගැසුණි. ඒ තමිල්නාඩුවේ 27 හැවිරිදි ධීවරයෙකු වන කරුණාය. ඔහු මා අසල නිදා සිටි පැදුර පිරිසිදු කරන විට, “ඔබ කොහෙන්ද” යනු සුපුරුදු ප්‍රශ්නයත් සමග අපගේ සංවාදය ආරම්භ විය. ඉන් පසුව අපේ කතාබහ ස්වභාවිකවම ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින දිගුකාලීන ධීවර ආරාවුල් දෙසට යොමු විය. මඳ වේලාවකින්, බීබීසී තමිල්නාඩුවේ මාධ්‍යවේදියෙකු වන නටරාජන් ද අපගේ සාකච්ඡාවට සම්බන්ධ වූ අතර, එය ඔහුගේ තීක්ෂණ බුද්ධියෙන් පොහොසත් කළේය.

කරුණා තම පෞද්ගලික අත්දැකීම් බෙදා ගනිමින්, තම ප්‍රදේශයේ ධීවරයින් මුහුණ දෙන අභියෝග පිළිබඳව කතා කළේය. සැබැවින්ම, එය ඉන්දියානු ධීවරයන්ගේ පැත්තෙන් එම අර්බුදය ගැන අප ඇසූ පළමු අවස්ථාව විය.

"මම අවුරුදු 12 කට ආසන්න කාලයක් මුහුදු යනවා. අවංකවම කිව්වොත්, අපේ මුහුදු තීරයේ කිසිම මාළු සම්පතක් නෑ. අපි ලංකාවේ මුහුදු සීමාවට ආවොත් විතරයි අපිට මාළු හම්බවෙන්නෙ. අපි අල්ලන මාළු විකුණල තමයි අපේ පවුලෙ ළමයින්ගෙ බඩගින්න නිවන්නේ. විවිධ හේතු නිසා අපේ මුහුදු සම්පත විනාශ වෙලා තියෙනවා.”

"නීති විරෝධී ට්‍රෝලර් යාත්‍රා භාවිතා කිරීම වැරදියි; මම ඒක පිළිගන්නේ නෑ. හැබැයි අපි මාලු අල්ලන කොට දේශ සීමාව පහු කරාම අපිට වෙඩි තියෙන එක කොතරම් දුරට සාධාරණයිද? ලංකාවේ නාවික හමුදාව මාව දෙපාරක් අත්අඩංගුවට අරන් තියෙනවා. දෙවැනි පාර මට ගැහුවෙ ක්‍රිකට් බැට් එකකින්. එහෙම කරන එක හොඳයිද? මම නම් කියන්නෙ මේ හැමදේටම දේශපාලන විසඳුමක් අවශ්‍යයි; එහෙම නැත්නම්, මෙම ගැටලුව දිගටම හැමදාටමත් තියෙයි."

"අපේ විශාල ට්‍රෝලර් යාත්‍රා සමහර විට ශ්‍රී ලාංකික ධීවරයින්ගේ දැල්වලට හානි කරනවා. ඒක හිතාමතා කරනවා නෙවෙයි. එහෙම වුණ සමහර අවස්ථාවල දී, අපි ඒගොල්ලන්ට අලුතින් දැල් අරන්දීල තියෙනවා. ඔයාලට පේන කාරණාවට වඩා ගැඹුරු මුහුදේ ගැටලු සංකීර්ණයි."

අපගේ සංවාදයට එකතු වූ මාධ්‍යවේදී නටරාජන් ආරවුලේ සමාජ-දේශපාලනික මානයන් ඉස්මතු කළේය:

"තමිල්නාඩුවේ, බොහෝ ට්‍රෝලර් බෝට්ටු හිමිකරුවන් දේශපාලනඥයෝ. සැබැවින්ම ශ්‍රී ලාංකික ධීවරයින් මේ ප්‍රශ්නවලින් පීඩා විඳිනව වගේම, කරුණා කියපු විදියට ඉන්දියානු ධීවරයින්ගේ ජීවනෝපායත් තියෙන්නෙ ගැටලුවක. දෙපාර්ශ්වයෙන්ම මේ ගැටලුව මානුෂීය විදියට බලන්න ඕන. මේකට තිරසාර දේශපාලන විසඳුමක් අත්‍යවශ්‍යයි."

සාගර විද්‍යාඥයින්ට අනුව, ඉන්දියානු ධීවරයින්ට නිරන්තරයෙන් චෝදනා එල්ල වන, මුහුදු පතුල ට්‍රෝලර් කිරීම මගින් සැලකිය යුතු පාරිසරික හානියක් සිදු කරන අතර ශ්‍රී ලාංකික ධීවරයින්ගේ ජීවනෝපායන්ට එය සෘජුවම බලපායි.

අන්තෝනි සහ ජයකොඩි
ඒ අතර නඩරාජ්, දූපතේදී ඔහු දුටු ලස්සන කතාවක් අප සමග පැවසුවේය.  

“ඉන්දියාවේ රාමේෂ්වරම් ප්‍රදේශයේ ධීවරයකු වන අන්තෝනි අවුරුදු තුනකට කලින් ධීවර රස්සාවට මුහුදු ගිය අවස්ථාවක කච්චතිවු මුහුදේ අතරමං වෙනවා. ඒ වෙලාවෙ ඔහුට උදව් කරන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ධීවරයකු වන ජයකොඩි. එදායින් පස්සෙ ඔවුන්ට ආයෙ හම්බවෙන්න ලැබිල නෑ. එත් මෙවර කච්චතිව් මංගල්ලෙදි අහම්බෙන් ඒගොල්ලො මුණගැහුණා. ඒ දෙන්නගෙ අපූරු හමුවීම මම දැක්කා. අන්තෝනි තමයි මුලින්ම ජෙයකොඩි දැකල අඳුනගන්නේ."

අන්තෝනි නඩරාජ් සමග සිය අත්දැකීම මෙලෙස විස්තර කර තිබේ.

“මං දුරදි එයාව දකිනකොට, මටවත් විශ්වාසයක් තිබ්බ නෑ මේ එයාමද කියලා. ඒත් ළඟට ඇවිල්ල ඇහුවා. මේ අන්තෝනි දේවාලයේ දෙවියන්ගේ ඉස්සරහ අපි ආයෙ මුණ ගැහෙනවා කියලා කොහේ හරි ලියවිලා තියෙන්න ඇති. මට හරිම සතුටුයි. අපිව බලන්න බල්ලෙක්වත් හිටියේ නෑ. මෙයා තමයි සල්ලි වියදම් කරගෙන ඇවිල්ලා කෑම දීලා, දුරකථනය පහසුකම් දීල අපිව බේරගත්තේ. මං පොලිසියේ ඉන්නකොට මගේ පවුලේ අයට විස්තර දීල ගොඩක් උදව් කළා.”

“අවසානයට ඔවුන් දෙන්නම කතා වුණේ, ඊළඟ අවුරුද්දේ අනිවාර්යයෙන් අපි ආයෙමත් මේ දූපතේදි මුණගැහෙනවා, දෙන්නම තම තමන්ට කැමති දේවල් තම තමන්ගේ රටවල් වලින් අරන් ඇවිත් බෙදාගන්නවා,  ඊළඟ පාර පවුලේ අයත් එක්කගෙන එනවා, අපේ මිත්‍රකමට සලකුණක් විදිහට මේ දූපතයි ශාන්ත අන්තෝනි මුනිතුමයි හැමදාමත් ඉන්නවා කියලයි.”

කච්චතිව් අහසේ ඈත කොනක පෙනුණු ආලෝකය ඔස්සේ ගිය විට, අවතැන් වීම, ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව සහ ආගන්තුකයන්ගේ කරුණාවෙන් ජීවිත හැඩගස්වා ගත් පුද්ගලයන් කිහිප දෙනෙකු අපට හමු විය. ශ්‍රී ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධය අතරතුර සරණාගතයින් ලෙස තමිල්නාඩුවට පලාගොස් වසර ගණනාවකට පසු නව ආරම්භයක් සොයමින් ආපසු පැමිණි අය අතර ඔවුන් ද වූහ.

“අපි සරණාගතයින් විදියට තමිල්නාඩුවට පලාගිය වෙලාවේ, ඉන්දියාවෙ මිනිස්සු තමයි අපට රැකවරණය ලබා දීලා අපට උදව් කළේ,” ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු අතීතය සිහිපත් කළේය.

“දශකයකට වැඩි කාලයක්, අපි සරණාගතයින් විදියට ඉන්දියාවේ ජීවත් වුණා, අපේ දුෂ්කරම කාලවලදී අප සමඟ සිටි අය එක්ක ගැඹුරු මිත්‍රත්වයක් ගොඩනැගුණා. ඒක වචන වලින් කියන්න අමාරුයි. යුද්ධය අවසන් වුණාට පස්සෙ, අපි ශ්‍රී ලංකාවේ නැවත පදිංචියට ආව නිසා, ඒ මිත්‍රයන්ව කවදාවත් ආයේ බලන්න බැරි වුණා. වියදම් කරගෙන ඉන්දියාවට ගිහිල්ල බලල එන්න තරම් අපි පොහොසත් නෑ. නමුත් හැම අවුරුද්දකම මේ උත්සවය තමයි අපට ඔවුන්ව නැවත මුණගස්වන්නේ. හැම අවුරුද්දකමින් අපි මෙහේදි මුණගැහිලා කෑම ජාති තෑගි සහ රසවත් අතීත මතකයන් හුවමාරු කරගන්නවා. ඒක අපේ ජීවිතේ හරි ලස්සන මොහොතක්...”

කච්චතිව්හි අපේ දිගු සංවාදශීලී මංගල රාත්‍රිය, පසුදා හිමිදිරියට ඇති කාල පරාසය පටු කළේය. දූපත්වාසීහු අලුයම තුනහමාර හතර වන විට අවදිවීමට පටන්ගත්තේ, නව ලෝකයක නව සම්ප්‍රදායකට අනුගත වූවාක් මෙනි. මුහුණකට සේදීම හා ශරීරකෘත්‍ය වෙනුවෙන් පහසුකම් සලසා තිබූ පෙදෙස හිරු උදාවට පෙර සිටම ජනාකීර්ණ විය. එහෙත් ඒ සැම තැනකම තිබුණේ පුදුමාකාර ඉවසීමකි, සහයෝගයකි. දේශ, ජාති, ලිංග ආදී කිසිදු බේදයකින් තොරව හැමෝම එකිනෙකාට උපකාර කර ගනිති. නිතර අප අත්දකින, තමන්ට අවස්ථාව ලබා ගැනීමේ පොරය වෙනුවට එහි වූයේ අනෙකාට පළමුව අවස්ථාව දීමේ තරගයකි. ඇතැම් විටක කරදරයක් වන තරමට අන්‍යයන්ගේ අවස්ථා පිරිනැමීම්ය. කෙටි රැයක්, එකිනෙකාට සමීප දුරක නිදා සිටි මිනිසුන් සමූහයක් හිමිදිරියේ අවදි වන විට මෙතරම් සහෝදරත්වයකින් බැඳී සිටීම කවර නම් අසිරියක්ද?

ශාන්ත අන්තෝනි මුනිඳුන්ගේ උරුමය පල්ලියේ බිත්ති අතර මුමුණන යාච්ඤාවන් තුළ නොනැසී පවතිනවා සේම, එහි රැස්ව සිටින බැතිමතුන්ගේ නොබිඳිය හැකි ආත්මයද එසේමය. සෑම වසරකම, ලුණු සහිත සුළං සහ රළ පහරවල රිද්මයානුකූලව ගැටීම මධ්‍යයේ, ‘කච්චතිව්’ දූපතකට වඩා වැඩි යමක් බවට පත්වේ. එය ආදරය, පරිත්‍යාගය සහ නැවත එක්වීමේ ක්ෂේභූමියක් බවට පරිවර්තනය වේ. ඉතිහාසය, ඇදහිල්ල සහ මනුෂ්‍යත්වය... එකිනෙකාගේ වැලඳගැනීමෙන් සැනසීම සොයා ගන්නා භූමියක්!

(සටහන | ශබීර් මොහොමඩ්)
byshabeer@gmail.com

ඡායාරූප - සකුණ ගමගේ

සබැඳි ලිපිය :
කච්චතිව්: දේශසීමා යා කරන මිත්‍රත්වයේ මංගල්‍යය