ඉන්දියාවේ විශිෂ්ටතම ගායිකාව ලෙස විරුදාවලි ලත් ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ සොහොයුරියක වූ ආශා මිය යන විට ඇය 92 වන වියේ පසුවූවාය. ඇය රෝහල් ගත කර සිටියේ හෘදයාබාධයකට ලක්වීමෙන් පසුව බව ඇගේ පුත්‍රයා විසින් නිල වශයෙන් තහවුරු කරන ලදී. මුම්බායිහි ෂිවාජි පාර්ක් ආදාහනාගාරයේදී ඇගේ අවසන් කටයුතු අප්‍රේල් 13 වැනි සඳුදා පැවැත්විණි.
දශක අටකට අධික කාලයක් පුරා ඉන්දීය සිනමාවේ හැඟීම් ප්‍රකාශ කිරීමේ සංකේතය වූයේ ආශා බෝස්ලේගේ හඬයි. ඇගේ හඬ තුළ කෙළිලොල් බව, ආදරය, ශෝකය මෙන්ම නිර්භීත බව ද මනාව ගැබ් වී තිබුණි. ඇයගේ නික්මයාම හුදෙක් එක් ගායිකාවකගේ මරණයක් පමණක් නොවේ; එය මුළුමහත් කලාපයකම සංගීත ශෛලිය හැඩගැස්වූ යුගයක නිමාව සනිටුහන් කිරීමකි.
දේහය අදාහනය පිණිස රැගෙන යමින්
ඉන්දීය සිනමා සංගීතයේ පමණක් නොව, සමස්ත දකුණු ආසියානු සංස්කෘතිය තුළම සුවිශේෂී සලකුණක් තැබූ ලතා මංගේෂ්කාර් සහ ආශා බෝස්ලේ සහෝදරියන් දෙදෙනාගේ ගමන අතිශය විස්මයජනක එකකි. ඔවුන්ගේ කුසලතාවන් සමාජය තුළ අර්ථකථනය කෙරුණේ ප්‍රධාන අංශ කිහිපයකිනි.
ලතා මංගේෂ්කාර් “භාරතයේ කෝකිලාවිය” ලෙස දේවත්වයට සමාන ගෞරවයකින් සැලකූ අතර, ඇය සංගීතයේ “පරිපූර්ණත්වය” නියෝජනය කළාය. ඇගේ හඬ පාරිශුද්ධත්වය සහ ශාස්ත්‍රීය විනය මත පදනම් වූ “දේව වරමක්” ලෙස බොහෝ දෙනා හැඳින්වූහ.
ඊට සාපේක්ෂව ආශා බෝස්ලේ නියෝජනය කළේ සංගීතයේ ඇති “විවිධත්වය” සහ “නූතනත්වයයි”. ඇය තාරුණ්‍යයේ උද්‍යෝගය සහ ජීව ගුණය සංකේතවත් කළ අතර, ප්‍රේමාන්විත ගීත මෙන්ම ඕනෑම වේග රිද්ම ගීතයක් ගායනයෙහි අසමසම කුසලතාවක් පෙන්නුම් කළාය.
මේ සොහොයුරියන් දෙදෙනා අතරින් සැබෑ “ඉන්දියානු ගීත කෝකිලාව” ලෙස හැඳින්වීමට වඩාත්ම සුදුසු වන්නේ කවුද යන ප්‍රශ්නය දශක ගණනාවක් පුරා දකුණු ආසියානු කලා ලෝකයේ පවතින සාකච්ඡාවකි. බොහෝ දෙනෙකුගේ අදහස වන්නේ එම ගෞරව නාමය සහජයෙන්ම හිමි විය යුත්තේ ලතා මංගේෂ්කාර්ට බවයි. ඇගේ කටහඬ පාරිශුද්ධත්වය සහ හැඟීම්බර බවේ සලකුණක් ලෙස සැලකේ. එහෙත්, ඇය හා සම මට්ටමේ සිටින ඇගේම සොහොයුරිය වන ආශා බෝස්ලේ ද ඒ හා සමානවම අගය කළ යුතුය. ඇය පසුබිම් ගායනයට තිබූ සීමා මායිම් බිඳ දැමූ ගායිකාවකි.
ගන්පත් රාඕ බෝස්ලේ සහ දරු තිදෙනා සමඟ
ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ කටහඬ, හැඟීම් ප්‍රකාශ කිරීමේ පරමාදර්ශී සංකේතයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. ඇගේ හඬ ඉතා පැහැදිලි, පාලනයකට ලක් කළ, ඕනෑම හැඟීමක් පහසුවෙන් ප්‍රකාශ කළ හැකි එකක් වූ නිසාම ආදර ගීත, භක්ති ගීත සහ ශෝකී ගීත සඳහා ඇය බෙහෙවින් ගැලපුණාය. “Lag Ja Gale” හෝ “Ae Mere Watan Ke Logon” වැනි ගීත හුදෙක් ජනප්‍රිය ගීත පමණක් නොව, ඒවා මිනිසුන්ගේ මතකයන්හි කොටසක් බවට පත් විය. ඇයට “ඉන්දියානු කෝකිලාව” යන නාමය හිමි කර දුන්නේ ඇගේ තාක්ෂණික දක්ෂතාවයටත් වඩා, ශ්‍රාවකයන්ගේ හැඟීම් සමඟ ඉතා පෞද්ගලිකව සම්බන්ධ වීමට තිබූ සුවිශේෂී හැකියාවයි.
ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක බ්‍රෙට් ලී සමඟ
ලතා මංගේෂ්කාර්ට වඩා වෙනස් මඟක් ගත් ආශා බෝස්ලේගේ ගමන නිරන්තර වෙනස්වීම්වලින් සමන්විත එකකි. ලතාගේ ශක්තිය ඇගේ ස්ථාවර භාවය වූ අතර, ආශාගේ සුවිශේෂීත්වය වූයේ ඕනෑම විලාසිතාවකට හැඩගැසීමට තිබූ හැකියාවයි. ඇය කිසිවිටෙකත් තනි ගායන ශෛලියකට කොටු වීමට කැමති වූයේ නැත. ජනප්‍රිය කැබරේ ගීතවල සිට ඉතා සංකීර්ණ ශාස්ත්‍රීය නිර්මාණ සහ සංවේදී ගසල් ගීත දක්වා පුළුල් පරාසයක ගීත ඇය ගායනා කළාය.
ආර්. ඩී. බර්මන් සමඟ
ප්‍රවීණ සංගීතඥයකු වූ ආර්. ඩී. බර්මන් සමඟ කළ නිර්මාණ ඇගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ හැරවුම් ලක්ෂයක් විය. ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව එකල පැවති ජනප්‍රිය රුචිකත්වයට ගැලපෙන නවීන, රිද්මයානුකූල සහ පර්යේෂණාත්මක සංගීත රටාවන් හඳුන්වා දුන්හ. “Dum Maro Dum” සහ “Piya Tu Ab To Aaja” වැනි ගීත හරහා ඇය එතෙක් කාන්තා පසුබිම් ගායනය ගැන තිබූ සම්ප්‍රදායික අදහස් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කළාය.
ලතා මංගේෂ්කාර් සමඟ
කෙසේ වෙතත්, ආශා යනු වේගවත් ගීත ගායනා කරන ගායිකාවක ලෙස පමණක් හංවඩු ගැසීම අසාධාරණය. ‘උම්රාඕ ජාන්’ වැනි චිත්‍රපටවල ඇය කළ ගායනයන් මගින් ඕනෑම විශිෂ්ට ශාස්ත්‍රීය ගායිකාවකට සමාන විය හැකි ගැඹුරක් ඇය සතු බව පෙනී ගියේය.
වයස අවුරුදු 16 දී
ලතා සහ ආශා අතර පැවති බව පැවසෙන තරගකාරිත්වය බොහෝ විට සමාජය හෝ ජනමාධ්‍ය විසින් අතිශයෝක්තියට නංවන ලද්දකි. වෘත්තීය මට්ටමින් ඔවුන් අතර තරගයක් පැවති බව සැබෑ වුවද, කාලයත් සමඟ ඔවුන්ගේ භූමිකාවන් එකිනෙකට අනුපූරක වන ආකාරයට සැකසුණි. චිත්තවේගීය පාරිශුද්ධත්වය සහ සම්ප්‍රදායික ස්වභාවය අවශ්‍ය වූ ගීත සඳහා ලතා මංගේෂ්කාර් පළමු තේරීම වූ අතර, අලුත් දෙයක් අත්හදා බැලීමට අවශ්‍ය වූ නිර්මාණ සඳහා ආශාට ප්‍රමුඛත්වය ලැබුණි. මෙම අවිධිමත් බෙදීම නිසා ඉන්දියානු සිනමාවට පුළුල් සංගීත පරාසයක් කරා යාමට අවස්ථාව ලැබුණි. ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකා අභිබවා යාමට උත්සාහ කරනවා වෙනුවට, පසුබිම් ගායනය පිළිබඳ සංකල්පය තවදුරටත් පුළුල් කිරීමට දායක වූහ.
ලතාගේ ස්වර පරාසය සහ උර්දු වචන හැසිරවීමේ නිරවද්‍යතාව අතිශය ඉහළ මට්ටමක පැවති බව විචාරක මතයයි. එහෙත් ආශා බෝස්ලේ සතු වූ නම්‍යශීලී බව සහ හැඟීම් ප්‍රකාශ කිරීමේ හැකියාව විශේෂිතය. ශාස්ත්‍රීය ගීතයක සිට බටහිර පන්නයේ පොප් ගීතයක් දක්වා ඉතා පහසුවෙන් මාරුවීමේ සුවිශේෂී හැකියාවක් ඇය සතු විය. ඕ. පී. නයියර් සහ ආර්. ඩී. බර්මන් වැනි සංගීත අධ්‍යක්ෂවරුන්ගේ නව්‍ය අත්හදා බැලීම්වලට උපරිම සහය දුන්නේ ආශාය. බටහිර සංගීතය සහ හින්දි සිනමාව මුසු කිරීමේ දී ඇය දැක්වූ දායකත්වය ලතාට වඩා බෙහෙවින් ඉදිරියෙන් සිටි බව විචාරකයෝ පවසති.
ආර්. ඩී. බර්මන් සහ කිෂෝර් කුමාර් සමඟ
තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් පැමිණියේ ඕ. පී. නයියර් සහ ආශා අතර ඇති වූ සහයෝගිතාව හරහාය. ඔහුගේ විශ්වාසය වූයේ ආශාගේ හඬ තුළ ඇති විවිධත්වය සහ ඕනෑම ශෛලියක් ග්‍රහණය කර ගැනීමට ඇති හැකියාව ලතාගේ හඬට වඩා වැඩි බවයි. ලතාගේ හඬ “පරිපූර්ණ” ලෙස සැලකෙන විට, ආශාගේ හඬ “ජීවගුණයෙන් යුක්ත” ලෙස හඳුන්වනු ලබයි. බොහෝ දෙනෙක් පවසන්නේ ලතා “හොඳම ගායිකාව” විය හැකි නමුත්, ආශා “වඩාත් දක්ෂ සහ නිර්මාණශීලී ගායිකාව” බවයි. ඕ. පී. නයියර් කිසිදා ලතා මංගේෂ්කාර්ට ගීත නිර්මාණය කර නැති අතර එයට හේතුව, ඇගේ ශෛලිය ඔහුගේ සංයුතිවලට නොගැළපීම බව බොහෝ දෙනා විශ්වාස කරති.
ඕ. පී. නයියර්
ලතා මංගේෂ්කාර් සමඟ වැඩ නොකිරීමට නයියර් හිතාමතාම ගත් තීරණය ආශාට දියුණු විය හැකි සමාන්තර සංගීත පද්ධතියක් නිර්මාණය කළේය. ප්‍රබල රිද්මයානුකූල ව්‍යුහයන්, පන්ජාබි ජන සංගීත බලපෑම් සහ බටහිර ශෛලීය අංගයන්ගෙන් සලකුණු වූ ඔහුගේ නිර්මාණ සඳහා තාක්ෂණික නිරවද්‍යතාවයට වඩා වැඩි යමක් කළ හැකි ගායිකාවක අවශ්‍ය විය. ඒ සඳහා නම්‍යශීලීභාවයක් අවශ්‍ය වූ අතර එම ගුණාංගය ආශා සතුව බහුලව තිබුණි. ආශා ලතාට වඩා බහුවිධ දක්ෂතා ඇති බවට නයියර් කළ මතභේදාත්මක ප්‍රකාශය ලතාගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය බැහැර කිරීමකට වඩා ආශාගේ සුවිශේෂී අනුවර්තනය වීමේ හැකියාව හඳුනා ගැනීමකි. ඕ. පී. නයියර් සිය ගීතවල බලාපොරොත්තු වූ අතිශය හැඟීම්බර ස්වභාවය ලතා කිසිවිටෙකත් ඉදිරිපත් කළේ නැත. නමුත් ඔහු ආශා ලවා එය ඉටු කර ගත් බව පැවසේ.
සංඛ්‍යාත්මක දත්ත දෙස බැලුව ද ඔවුන් දෙදෙනාම අතිවිශාල ජයග්‍රහණ ලබා තිබේ. ලතා මංගේෂ්කාර් දශක හතකට වැඩි කාලයක් තුළ ගීත දහස් ගණනක් ගායනා කරමින් ලෝක වාර්තා තැබුවාය. ආශා බෝස්ලේගේ දායකත්වය ද එලෙසම දැවැන්ත වන අතර, ඇය විවිධ භාෂා සහ සංගීත ප්‍රභේද රාශියක් ඔස්සේ ගීත විශාල ප්‍රමාණයක් පටිගත කර ඇත. ඔවුන් ලබා ඇති සම්මාන ද ඔවුන්ගේ බලපෑම කියාපායි. ලතාට ඉන්දියාවේ ඉහළම ගෞරව සම්මානය වන ‘භාරත රත්න’ හිමි වූ අතර, සහෝදරියන් දෙදෙනාම ‘දඩාසහේබ් පාල්කේ’ සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබූහ. එමෙන්ම ආශා ඉන්දියාවේ දෙවැනි ඉහළම සිවිල් සම්මානය වන ‘පද්ම විභූෂණ’ සම්මානයෙන් පිදුම් ලබා තිබේ. එමෙන්ම ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය 7 වතාවක් දිනාගෙන තිබේ.
සංගීතය යනු එක් ප්‍රමිතියකින් පමණක් මැනිය හැකි තරගයක් නොවේ. එය විවිධත්වය සහ ප්‍රතිවිරුද්ධතා මත පදනම් වූ සුන්දර කලා මාධ්‍යයකි. ලතා මංගේෂ්කාර් සහ ආශා බෝස්ලේ යනු ගායනය පිළිබඳ වටිනා ප්‍රවේශයන් දෙකක් නියෝජනය කළ දෙදෙනෙකි. එක් අයෙකු සන්සුන් භාවය සහ චිත්තවේගීය පැහැදිලි බව ලබා දෙන විට, අනෙක් තැනැත්තිය ජවය සහ අලුත් ගවේෂණයන් ලබා දෙයි.
ඉන්දීය ජාතික ධජයෙන් වසා ගෞරව කර ඇති අවස්ථාව
ඉන්දියානු ගීත කෝකිලාව යනු එක් අයෙකුට පමණක් සීමා වූ නාමයක් නොවේ. එය යුගයක සංගීතමය සහ හැඟීම්බර අනන්‍යතාවය නිර්වචනය කළ විශිෂ්ට හඬවල් දෙකක් විසින් දායාද කළ උරුමයකි. ලතා සහ ආශා කළේ හුදෙක් ගීත ගැයීම පමණක් නොවේ. ඔවුන් අනාගතයට ද ආදර්ශයක් විය හැකි, මිනිසුන්ට සැනසීම සහ සතුට ගෙන දෙන අසිරිමත් සංගීත ලෝකයක් නිර්මාණය කළහ. එම හවුල් උරුමය තුළ “කෝකිලාව” යන නාමයේ නියම අරුත සැඟවී පවතී.
ලතා මංගේෂ්කාර් සමඟ
2026 අප්‍රේල් 12 වන දින ඇය සමුගැනීමෙන් ලෝකයට අහිමි වූයේ හුදෙක් ගායිකාවක පමණක් නොවේ; ඒ නිහඬතාවයෙන් පසුව වුවද සදාකාලිකව රැව්දෙන අමරණීය හඬකි. ඇගේ හඬ කිසිදා මැකී නොයනු ඇත; එය ගීත දහස් ගණනක් තුළ සහ මිලියන සංඛ්‍යාත රසික හදවත් තුළ සදාකාලිකව පවතිනු ඇත.
(සටහන | නිරංජන් චාමින්ද කරුණාතිලක)
hnckcreations@gmail.com
උපුටා ගැනීම -vinivida.lk
