විජේගේ දේශපාලන නැගී ඒම, තමිල්නාඩුවෙන් ඔබ්බට ගොස් අසල්වැසි ශ්‍රී ලංකාව තුළ ද කුතුහලයක් මෙන්ම කනස්සල්ලක් ඇති කිරීමට සමත්ව තිබේ. අතිමහත් ජනප්‍රියත්වයක් සහ බලපෑමක් සහිත පුද්ගලයෙකු ලෙස, ඔහු සිනමාවේ සිට දේශපාලනයට අවතීර්ණ වීම ස්වාභාවිකවම විවිධ අනුමානයන් සඳහා මග පාදයි. මේ අතර නැගෙන බොහෝ ප්‍රශ්න මැද එක් ප්‍රශ්නයක් පැහැදිලිව කැපී පෙනෙයි. එනම්, විජේගේ නායකත්වය ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි ප්‍රත්‍යක්ෂ බලපෑමක් ඇති කරනු ඇත්ද, නැතහොත් එම කනස්සල්ල හුදෙක් දේශපාලන මතිමතාන්තර සහ අතිශයෝක්තීන් මත පදනම් වූවක්ද යන්නය.
මෙය වටහා ගැනීම සඳහා, මතුපිටින් පෙනෙන කතා පුවත්වලින් ඔබ්බට ගොස් ගැඹුරු දේශපාලන යථාර්ථයන්, විශේෂයෙන්ම තමිල්නාඩු දේශපාලනය සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින දිගුකාලීන සබඳතාව සහ මෙම සබඳතාව හැඩගස්වන ප්‍රායෝගික ගැටලු පිළිබඳව විමසා බැලීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
තමිල්නාඩුව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර සබඳතාව පොදු ඉතිහාසය, සංස්කෘතිය සහ භාෂාව තුළ මුල් බැස ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ යුදමය තත්ත්වය පැවති සමයේදී ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනතාවගේ තත්ත්වය තමිල්නාඩුවේ ප්‍රබල හැඟීම්බර සහ මැතිවරණමය කරුණක් බවට පත්වීමත් සමඟ මෙම සබඳතාව දේශපාලනික වශයෙන් තීරණාත්මක විය. එම්. ජී. රාමචන්ද්‍රන් සහ ජේ. ජයලලිතා වැනි නායකයින් නිරන්තරයෙන් මෙම ගැටලු මතු කළ අතර, ඒ හරහා ශ්‍රී ලංකාව යනු තමිල්නාඩු දේශීය දේශපාලනයේ වැදගත් බාහිර සාධකයක් වන දේශපාලන සංස්කෘතියක් නිර්මාණය විය.
මෙම තත්ත්වය තුළ, විජේ දේශපාලන නායකයෙකු ලෙස නැගී ඒම ද හුරුපුරුදු රටාවකට අනුගත වන්නකි. ඔහුට පෙර සිටි අය මෙන්ම, ඔහු ද දෙමළ අනන්‍යතාව සමඟ බැඳුණු ගැටලුවලට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට අපේක්ෂා කරයි. එහිදී වඩාත්ම ස්ථාවරව පවතින ගැටලුවක් වන්නේ කච්චතීවු දූපත පිළිබඳ ආරවුලයි.
ඔහු කාලයක් තිස්සේ වරින් වර ඉස්මතු කළ “ශ්‍රී ලංකාව ලෝක සිතියමෙන් ඉවත් කිරීම” වැනි කිසිදු සත්‍ය හෝ දේශපාලනික පදනමක් නොමැති අතිශයෝක්ති සහගත ප්‍රකාශ මෙන් නොව, කච්චතීවු ප්‍රශ්නය පදනම් වී ඇත්තේ සැබෑ සහ පවතින ජීවනෝපාය ගැටලුවක් මත ය. 1974 දී ඉන්දියාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවට පවරා දුන් මෙම දූපත, කලාප දෙක අතර පටු පෝක් සමුද්‍ර සන්ධියේ පිහිටා ඇත. එය කුඩා හා ජනාවාස නොමැති දූපතක් වුවද, දෙපාර්ශවයේම ධීවරයින්ට එය ඉතා වැදගත් වේ.
තමිල්නාඩු ධීවරයින්ට කච්චතීවු දූපත උපායමාර්ගිකව වටිනා ස්ථානයකි. එය සරු ධීවර බිම්වලට ආසන්නව පිහිටා ඇති බැවින්, විවේක ගැනීමට සහ දැල් වියළා ගැනීමට ස්වාභාවික මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස එය භාවිත වේ. වඩාත් වැදගත් කරුණ නම්, ඒ අවට මුහුදු ප්‍රදේශය කලාපයේ පවතින සරුසාරම ධීවර කලාපවලින් එකක් වීමයි. කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, මුහුදු සීමා ගිවිසුමෙන් පසු පනවන ලද සීමාවන් හේතුවෙන් ඉන්දීය ධීවරයින්ට එම ප්‍රදේශයට ප්‍රවේශ වීමේ අවස්ථා සීමා වී ඇති අතර, එය නිරන්තර නොසන්සුන්තාවන්ට හේතු වී ඇත.
කච්චතිව් දූපත
දේශපාලන මානය පැහැදිලි වන්නේ මෙතැනදීය. තමිල්නාඩුව සතුව විශාල ධීවර ජනගහනයක් සිටින අතර, බොහෝ වෙරළබඩ ප්‍රජාවන් තම ජීවනෝපාය සඳහා මෙම මුහුදු තීරය මත දැඩි ලෙස රඳා පවතී. ඇත්ත වශයෙන්ම, තමිල්නාඩුවේ සිට මසුන් ඇල්ලීමේ යෙදෙන ධීවරයින් සංඛ්‍යාව උතුරු ශ්‍රී ලංකාවේ ධීවරයින් සංඛ්‍යාවට වඩා බෙහෙවින් වැඩිය. මෙය පෝක් සමුද්‍ර සන්ධියේ සීමිත සාගර සම්පත් සම්බන්ධයෙන් දැඩි තරගකාරීත්වයක් නිර්මාණය කරයි.
එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, තමිල්නාඩු ධීවරයින් බොහෝ විට ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවට ඇතුළු වේ. සමහර විට හිතාමතාම ද, තවත් විටෙක මුහුදේ සීමාවන් පැහැදිලි නොවීම නිසා ද මෙය සිදු වේ. මෙය අත්අඩංගුවට ගැනීම්, බෝට්ටු රාජසන්තක කිරීම් සහ ඉඳහිට ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව සමඟ ගැටුම් ඇතිවීමට මග පාදයි. මෙවැනි සෑම සිදුවීමක්ම ඉක්මනින්ම තමිල්නාඩුවේ දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් බවට පත්වන අතර, තම ඡන්දදායකයින් ආරක්ෂා කිරීමට පීඩනයට පත්ව සිටින නායකයින්ගෙන් දැඩි ප්‍රතිචාර මතු වේ.
මෙම තත්ත්වය තුළ, කච්චතීවු දූපත “නැවත ලබා ගැනීම” හෝ ධීවර අයිතීන් නැවත දිනා ගැනීම සඳහා වන ඉල්ලීම් හුදෙක් සංකේතාත්මක ඒවා නොවේ. ඒවා ඍජුවම ආර්ථික පැවැත්ම සහ මැතිවරණ දේශපාලනය සමඟ බැඳී පවතී. විජේ මෙම ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ නම්, එය බොහෝ විට ව්‍යාප්තවාදී චේතනාවකට වඩා මෙවැනි ප්‍රායෝගික අවශ්‍යතා මත පදනම් වූවක් වනු ඇත. ධීවර අයිතීන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම දේශපාලනික වශයෙන් බලවත් ස්ථාවරයක් වන අතර එය වෙරළබඩ ප්‍රජාවන් අතර දැඩි ලෙස පිළිගැනීමට ලක්වන්නකි.
කෙසේ වෙතත්, මෙවැනි ඉල්ලීම්වල සීමාවන් වටහා ගැනීම ද එලෙසම වැදගත් වේ. භූමි ප්‍රදේශ පිළිබඳ ගිවිසුම් වෙනස් කිරීමට හෝ මුහුදු සීමාවන් පිළිබඳ නැවත සාකච්ඡා කිරීමට බලය ඇත්තේ ඉන්දීය මධ්‍යම රජයට මිස තමිල්නාඩු මහ ඇමතිවරයාට නොවේ. මෙයින් අදහස් කරන්නේ, විජේ කච්චතීවු දූපත නැවත ලබා ගැනීම ගැන කෙතරම් තදින් හඬ නැගුවත්, ඔහුගේ භූමිකාව දේශපාලන පීඩනයක් එල්ල කිරීමට පමණක් සීමා වන අතර ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඔහුට බලයක් නොමැති බවයි.
මෙය නැවතත් අපව ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වෙත යොමු කරයි: විජේගේ නායකත්වය ශ්‍රී ලංකාවට “හිසරදයක්” වනු ඇත්ද?
වඩාත්ම යථාර්ථවාදී පිළිතුර නම්, ඔහුගේ පාලනය යටතේ කලින් කලට, විශේෂයෙන්ම ධීවර අයිතීන් සහ දෙමළ ජනතාවගේ සුභසාධනය වැනි කරුණුවලදී දේශපාලන පීඩනයක් එල්ල විය හැකි බවයි. අර්බුදකාරී අවස්ථාවලදී ප්‍රබල ප්‍රකාශ, මහජන ව්‍යාපාර හෝ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නොසන්සුන්තාවන් ඇති විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, මේවා අලුත් වර්ධනයන් නොවේ. ඒවා තමිල්නාඩු දේශපාලනයේ දිගු කලක් තිස්සේ පවතින රටාවක කොටසකි.
ඒ අතරම, දේශපාලන ‘කයිවාරු’ සහ ක්‍රියාත්මක කළ හැකි ප්‍රතිපත්ති අතර වෙනස හඳුනා ගැනීම වැදගත් වේ. දේශපාලන තරගකාරිත්වය උණුසුම් වන අවස්ථාවලදී කරනු ලබන ප්‍රකාශ බොහෝ විට ඉලක්ක කරන්නේ දේශීය ජනතාවයි. දෙමළ අනන්‍යතාව, හැඟීම්බර සහයෝගීතාව සහ ප්‍රාදේශීය අභිමානය මෙවැනි කතා, පුවත් හැඩගැස්වීමේදී ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටු කරයි. බොහෝ අවස්ථාවලදී ඒවා යථාර්ථවාදී ප්‍රතිපත්තිමය වැඩසටහන්වලට වඩා දේශපාලන මෙවලම් ලෙස ක්‍රියා කරයි.
වැරදි තොරතුරු ප්‍රචාරය වීම මෙම තත්ත්වය තවත් සංකීර්ණ කරයි. විජේ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව අන්තගාමී ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට අදහස් කරන බවට වන ප්‍රකාශ සමාජ මාධ්‍ය හරහා වේගයෙන් පැතිර යා හැකි අතර, එමගින් බිය සහ වැරදි වැටහීම් ඇති විය හැකිය. යථාර්ථය නම්, ඔහුගේ බලපෑම. පෙර සිටි තමිල්නාඩු නායකයින් මෙන්ම, වක්‍ර එකක් වන අතර ඉන්දියාවේ ෆෙඩරල් පද්ධතිය විසින් එය සීමා කරනු ලැබීමයි.
මෙහි සලකා බැලිය යුතු තවත් පැත්තක් ද තිබේ. නොසන්සුන්තාවන් මධ්‍යයේ වුවද, තමිල්නාඩුව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර සහයෝගීතාවට, විශේෂයෙන්ම ධීවර ආරවුල් විසඳීමේදී විශාල විභවයක් පවතී. තිරසාර ධීවර ගිවිසුම්, සාගර සම්පත් ඒකාබද්ධව කළමනාකරණය කිරීම සහ බලධාරීන් අතර සන්නිවේදනය වැඩි දියුණු කිරීම හරහා ගැටුම් අවම කර දෙපාර්ශවයටම ප්‍රතිලාභ ලබා ගත හැකිය. විජේ වැනි නායකයින්ගෙන් ලැබෙන ප්‍රායෝගික දේශපාලන ප්‍රවේශයක් මෙම ක්ෂේත්‍රය තුළ සාධනීය දායකත්වයක් ලබා දීමට සමත් වනු ඇත.
තලපති විජේගේ දේශපාලන නැගී ඒම වැදගත් වර්ධනයකි, නමුත් ශ්‍රී ලංකාව කෙරෙහි එහි බලපෑම පැහැදිලි සහ සමබර දැක්මකින් යුතුව බැලිය යුතුය. කච්චතීවු වැනි ගැටලු පිළිබඳ ඔහුගේ අවධානය යොමු වීම, ආක්‍රමණශීලී භූ-දේශපාලනික අභිලාෂයකට වඩා තමිල්නාඩු ධීවරයින්ගේ සැබෑ ආර්ථික ගැටලු පිළිබිඹු කරන්නකි. ඔහුගේ නායකත්වය ශ්‍රී ලංකාවට අදාළ කරුණුවලදී නැවත අවධානයක් සහ ඉඳහිට පීඩනයක් ඇති කළ හැකි වුවද, එය ඍජු හෝ ව්‍යුහාත්මක තර්ජනයක් එල්ල නොකරයි.
ඔහුගේ භූමිකාව වටා ඇති බොහෝ කනස්සල්ල පැන නගින්නේ යථාර්ථයට වඩා හැඟිම්බර ප්‍රකාශයන් මගිනි. දේශපාලන ප්‍රකාශ පිටුපස ඇති පෙළඹවීම්, විශේෂයෙන්ම ජීවනෝපාය සහ ඡන්දදායක හැඟීම් සමඟ බැඳී ඇති ඒවා තේරුම් ගැනීම සමබර දැක්මක් ඇති කර ගැනීමට අත්‍යවශ්‍ය වේ. ශ්‍රී ලංකාව පැත්තෙන් වඩාත් සාර්ථක ප්‍රතිචාරය වන්නේ ‘කයිවාරු’ ප්‍රකාශවලට ප්‍රතිචාර දැක්වීම නොව, එයට යටින් පවතින ගැටලු සමඟ සංසුන්ව සහ උපායමාර්ගිකව කටයුතු කිරීමයි.
(සටහන | නිරංජන් චාමින්ද කරුණාතිලක)
hnckcreations@gmail.com
උපුටා ගැනීම -vinivida.lk
