බොහෝ දෙනෙක් මෙය දේශපාලන කෝණයකින් දෙස බැලුවද, මෙයින් මතු වන සැබෑ ප්‍රශ්නය ඊට වඩා බෙහෙවින් ගැඹුරුය. එනම්, "දූෂණයෙන් තොර, කාර්යක්ෂම රටක් හදන්නට යන මේ ගමනේදී අපේ රටේ රාජ්‍ය සේවය හැඩගැසිය යුත්තේ කෙසේද?" යන්නයි.
මහජනතාව වත්මන් රජයට බලය ලබා දුන්නේ හොරකම, දූෂණය සහ නාස්තිය පිටුදැක, පිරිසිදු පාලනයක් රට තුළ ඇති කිරීමටයි. එය ඉතා සාධාරණ මෙන්ම අත්‍යවශ්‍ය ඉල්ලීමකි. නමුත්, එම වෙනස සිදු කළ යුත්තේ රාජ්‍ය සේවය බිය වැද්දීමෙන්ද, නැතහොත් ඔවුන් දිරිගැන්වීමෙන්ද යන්න අප පැහැදිලිව තේරුම් ගත යුතුය.
1. දූෂණයට දඬුවම් දීම සහ වෛරය වපුරන්නට යාම අතර වෙනස
හොරකම් සහ වංචා කළ අයට නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම අනිවාර්යයෙන්ම සිදුවිය යුතුය. එහි විවාදයක් නැත. නමුත් "වෙනසක්" යන ලේබලය යටතේ පැරණි රාජ්‍ය සේවකයන් සියල්ලන් දෙසම සැකයෙන් බැලීම නොකළ යුත්තකි.
- සියල්ලන්ම වැරදිකරුවන් නොවේ:
දශක ගණනාවක් තිස්සේ විවිධ රජයන් යටතේ, ඉතා අඩු පහසුකම් මධ්‍යයේ වුවද රට වෙනුවෙන් අවංකව සේවය කළ දහස් සංඛ්‍යාත නිලධාරීන් අපේ රාජ්‍ය සේවයේ සිටිති. - බියෙන් වෙළුණු රාජ්‍ය සේවය:
හැම නිලධාරියෙකු දෙසම සැකයෙන් බලන, වැරදි සෙවීමේ මානසිකත්වයකින් කටයුතු කරන විට, අවංක නිලධාරීන්ද තීරණ ගැනීමට බිය වෙති. "කිසිවක් නොකර සිටියොත් වැරදෙන්නේ නැත" යන මතයට ඔවුන් තල්ලු වුවහොත්, මුළු රටේම පරිපාලනය අඩපණ වේ.
සරල උදාහරණයක්: පාසලක විනය හදන්නට කියා පැමිණෙන නව විදුහල්පතිවරයෙක්, හැම ළමයෙකු දෙසම "හොරු සහ මැරයන්" ලෙස බලා දඬුවම් කරන්නට ගියහොත් පාසලේ අධ්‍යාපනය කඩා වැටේ. කළ යුත්තේ වැරදි කළ අය හඳුනාගෙන දඬුවම් දෙන අතරම, හොඳ ළමයින්ට නිදහසේ ඉගෙන ගැනීමට පරිසරය හැදීමයි.
2. දේශපාලන නායකත්වය සහ රාජ්‍ය සේවයේ සහයෝගිතාව
රටක් ඉදිරියට යන්නට නම් දේශපාලනඥයන් සහ ස්ථිර රාජ්‍ය සේවකයන් (රාජ්‍ය නිලධාරීන්) අතර මනා එකඟතාවක් තිබිය යුතුය.
- දේශපාලනඥයාගේ කාර්යය:
රට යන දිශාව තීරණය කිරීම, ප්‍රතිපත්ති හැදීම සහ මහජන අවශ්‍යතා හඳුනා ගැනීමයි. - රාජ්‍ය නිලධාරියාගේ කාර්යය:
එම ප්‍රතිපත්ති නීත්‍යානුකූලව, ප්‍රායෝගිකව සහ රටට වාසිදායක ලෙස බිම් මට්ටමේ ක්‍රියාත්මක කිරීමයි.
මේ දෙපාර්ශවය අතර විශ්වාසය බිඳ වැටුණහොත්, නායකයන්ට කොතරම් හොඳ දර්ශනයක් තිබුණද එය ජනතාව අතරට රැගෙන යාමට නොහැකි වේ.
3. රාජ්‍ය සේවයට අවශ්‍ය "ගරුත්වය" සහ "නිහතමානීකම"
බොහෝ කාලයක සිට ලංකාවේ සාමාන්‍ය ජනතාව තුළ තිබෙන මැසිවිල්ලක් නම් රාජ්‍ය ආයතනවලින් සේවා ලබා ගැනීමට යාමේදී සිදුවන ප්‍රමාදය සහ ඇතැම් නිලධාරීන්ගේ "උද්ධච්ච" හැසිරීමයි. මේ තත්ත්වය අනිවාර්යයෙන්ම වෙනස් විය යුතුය.
පාලකයන් මෙන්ම පරිපාලකයන්ද තේරුම් ගත යුත්තේ තමන් දරන තනතුරු "වරප්‍රසාදයක්" නොව, මහජන මුදලින් වැටුප් ලබමින් ජනතාවට සේවය කිරීමට ලැබුණු "වගකීමක්" බවයි. ජනතාවට ඇහුම්කන් දීම, විවේචන දරා ගැනීම සහ නිහතමානීකම නූතන රාජ්‍ය සේවයක ප්‍රධාන ලක්ෂණ විය යුතුය.
4. ඉදිරි ගමන සඳහා මූලධර්ම තුනක්
රටක් ලෙස ස්ථාවර වීමට සහ ජනතාවගේ ජීවන තත්ත්වය උසස් කිරීමට නම්, ඉදිරි රාජ්‍ය පරිපාලනය මූලධර්ම 3ක් මත පදනම් විය යුතුය.
කලයුත්තේ කුමක්ද ?
රටක සාර්ථකත්වය මනින්නේ දූෂණ චෝදනා මත ධුරවලින් ඉවත් කළ හෝ ඉල්ලා අස්වූ නිලධාරීන් සංඛ්‍යාවෙන් නොවේ. සැබෑ සාර්ථකත්වය මනින්නේ, මහජනයාට කාර්යක්ෂමව සේවය සපයන, කිසිවෙකුට අත නොපා කෙළින් වැඩ කළ හැකි ශක්තිමත් ආයතන පද්ධතියක් රට තුළ ගොඩනැගී තිබේද යන්න මතය.
ශ්‍රී ලංකාව මේ වන විට සිටින්නේ තීරණාත්මක සන්දිස්ථානයකය. අපට අවශ්‍ය වන්නේ බියෙන් ගැහෙන, පලිගැනීම්වලින් පිරුණු රාජ්‍ය සේවයක් නොව, නීතියට ගරු කරන, වැඩක් කළ හැකි, රටට ආදරය කරන ආත්මගරුත්වයක් සහිත රාජ්‍ය සේවයකි. සැබෑ වෙනස උදාවනුයේ එවිටය.
(විශේෂ ලියුම්කරුවකු විසිනි)
