මීගමුව හිරගෙදර ලේ වැගිරීම අහම්බයක් නෙවෙයි; - නිල දත්ත ලේඛනවල ලියැවී තිබූ මහා බිඳවැටීමේ කළු කතාව මෙන්න

ලොක්කන් 50 දෙනෙකුට හිරකාරයෝ 41,257ක්! - මියගිය නිලධාරීන් සහ රැඳවියන් පාලකයන්ගේ දේශපාලන අදූරදර්ශීභාවයේ ගොදුරු බවට පත්වෙයි

මීගමුව බන්ධනාගාරයේ සිදු වූ ලේවැකි ද්විදින කැරැල්ලෙන් ජීවිත 27ක් අහිමි වීම සම්බන්ධයෙන් වගකිවයුතු අමාත්‍යවරුන් සහ නිලධාරීන් විවිධ නිදහසට කරුණු, කමිටු සහ පරීක්ෂණ ප්‍රකාශයට පත් කරමින් සිටිය ද, බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ පවතින නිල සංඛ්‍යාලේඛන විමසීමේදී මෙම විනාශය කිසිසේත්ම "අනපේක්ෂිත" එකක් නොවන බවත්, එය ඕනෑම මොහොතක සිදුවීමට නියමිතව තිබූ ගණිතමය සහතිකයක් සහිත පද්ධතිමය පිපිරීමක් (Systemic Implosion) බවත් හෙළිවේ.

ධාරිතාව මෙන් 4 ගුණයක මහා තදබදය 

ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත බන්ධනාගාර පද්ධතිය තුළ රඳවා තැබිය හැක්කේ උපරිම වශයෙන් රැඳවියන් 12,000ක් පමණි.

41,257ක ගොඩගැසීම:

2026 ජූලි 5 වැනිදා වන විට මෙරට බන්ධනාගාර තුළ රඳවා සිටින සමස්ත පිරිස 41,257ක් දක්වා අසාධාරණ ලෙස ඉහළ ගොස් තිබේ. මෙයට පිරිමි රැඳවියන් 39,226ක් සහ කාන්තා රැඳවියන් 2,031ක් ඇතුළත්ය. මෙය සාමාන්‍ය තදබදයකින් එහා ගිය, පාලනය සහමුලින්ම ගිලිහී යාමට රජය විසින්ම මඟ පාදන ලද දරුණු වාතාවරණයකි.

75%ක්ම උසාවියෙන් වැරදිකරුවන් නොකළ අය

බන්ධනාගාරගත කර සිටින 41,257ක සමස්ත ජනගහනය දෙස බැලීමේදී අධිකරණ පද්ධතියේ සහ නීතියේ පවතින බරපතළ ව්‍යුහාත්මක අර්බුදය මනාව පැහැදිලි වෙයි.

නඩු ඉවර නැති සිරකරුවෝ:
සමස්ත පිරිසෙන් උසාවියක් මඟින් වරදකරුවන් කර සිරදඬුවම් නියම කර ඇත්තේ රැඳවියන් 10,812 දෙනෙකුට පමණි. ඉතිරි 30,445 දෙනාම (එනම් 74%කට වඩා වැඩි පිරිසක්) කිසිදු වරදකට මෙතෙක් වරදකරුවන් නොවූ, නඩු විභාග වෙමින් පවතින (Unconvicted/Remand) සැකකරුවන් වේ.

 

කාන්තා රැඳවියන්ගේ අර්බුදය:
බන්ධනාගාරගත කර සිටින කාන්තාවන් 2,031 දෙනාගෙන් 1,772 දෙනෙකුම, එනම් 87%ක්ම වරදකරුවන් නොකළ, නඩු විභාග අවසන් වනතුරු රිමාන්ඩ් කර සිටින කාන්තාවන් වීම විශේෂත්වයකි. මොවුන් සියලු දෙනා දරුණු ගණයේ අපරාධකරුවන් සමඟ එකට ගාල් කර තැබීමට සිදුව ඇත.

සුළු වැරදිවලට හිරේ දැමීම:
මිනීමැරුම්, ස්ත්‍රී දූෂණ වැනි දරුණු අපරාධ චෝදනා ලැබූවන් සිටින්නේ සිය ගණනකි. බන්ධනාගාරවල සිටින පිරිසෙන් 70%කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් මාස හයකට වඩා අඩු සුළු වැරදි සඳහා රඳවා සිටින අය වෙති.

නිලධාරීන් 50කට හිරකාරයෝ 41,000ක්

බන්ධනාගාර පද්ධතිය සහමුලින්ම කඩා වැටී ඇති බව තහවුරු කරන ප්‍රධානතම සාධකය වන්නේ කාර්ය මණ්ඩල දත්තයන්ය.

කළමනාකාරීත්වයේ බිඳවැටීම:
සුළු සේවකයන් ද ඇතුළුව සමස්ත බන්ධනාගාර ක්ෂේත්‍රයේම සිටින්නේ 6,183ක කාර්ය මණ්ඩලයකි. ඉන් සමස්ත පාලනය මෙහෙයවන කළමනාකරණ මට්ටමේ (Management officers) ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් සංඛ්‍යාව 50කට වඩා අඩුය. 50 දෙනෙකුගෙන් යුත් නිලධාරී පිරිසක් 41,000ක බන්ධනාගාර ජනගහනයක් පාලනය කිරීමට යාම ප්‍රායෝගිකව කළ නොහැක්කකි. මීගමුව කැරැල්ලෙන් මියගිය නිලධාරීන් සහ රැඳවියන් මෙම අසාර්ථක රාමුවේ සෘජු ගොදුරු බවට පත්ව ඇත.

දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ මඟහැරීමේ විපාකය

පසුගිය කාලය පුරා බලයට පත් වූ විවිධ ආණ්ඩු සතුව මෙම සියලු දත්ත සහ වාර්තා තිබුණ ද, ඔවුන් ක්‍රමවේදයන් වෙනස් කිරීමට පියවර නොගත්හ.

 

ඇල්මැරුණු පිළිවෙත්:
ඇප ලබාදීමේ ක්‍රමවේද (Bail reform) සංශෝධනය කිරීම මඟින් රිමාන්ඩ් භාරයේ සිටින 30,445ක පිරිස අඩු කරගැනීමට තිබූ අවස්ථා මඟහැර ඇත. එමෙන්ම සුළු වැරදි සඳහා බන්ධනාගාරගත කිරීම වෙනුවට විකල්ප දඬුවම් ක්‍රම හඳුන්වා දීම ප්‍රතිපත්ති මට්ටමින් සාකච්ඡා කළ ද අයවැය ලේඛන හරහා ඒවා ක්‍රියාවට නැංවීම පැහැර හැර තිබේ.

මීගමුව බන්ධනාගාරය තුළ නිශ්චිත දිනයේදී සිදු වූ මෙහෙයුම් දෝෂ සෙවීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවන අතර, 12,000ක ඉඩක 41,257ක් රඳවා තැබීමට ඉඩහැරීමේ සමස්ත දේශපාලන හා ව්‍යුහාත්මක වගකීම පිළිබඳව පාලකයන් වහාම තීන්දු ගත යුතු බව දත්ත මඟින් පෙන්වා දෙයි.

(සටහන | සම්පත් ධීරසේකර )

මුලාශ්‍රය :

Sri Lanka's Prison Crisis