බැලූ බැල්මට මෙය ආර්ථික පසුබෑමක ලක්ෂණයක් ලෙස පෙනුනද, සැබවින්ම මෙය උද්ධමනය පාලනය කිරීම සඳහා ඉන්දීය රජය සහ මහ බැංකුව ගත් උපායමාර්ගික පියවරක් බව ආර්ථික විශ්ලේෂකයෝ පෙන්වා දෙති.
ඉන්දියාවේ උපායමාර්ගය සහ මැදපෙරදිග අර්බුදය
මෙම සංචිත අඩුවීමට ප්‍රධානතම හේතුවක් වී ඇත්තේ, ඇමරිකානු ඩොලරයට සාපේක්ෂව ඉන්දීය රුපියලේ අගය රුපියල් 92 ක ස්ථාවර මට්ටමක පවත්වා ගෙන යාම සඳහා ඉන්දීය මහ බැංකුව (RBI) විනිමය වෙළෙඳපොළට ඍජුව මැදිහත් වීමයි.
වර්තමානයේ මැදපෙරදිග කලාපයේ උත්සන්න වී ඇති යුදමය තත්ත්වයන් හේතුවෙන් ගෝලීය වශයෙන් ඉන්ධන සහ භාණ්ඩ මිල ඉහළ යමින් පවතී. මෙම ගෝලීය උද්ධමනය තම රට තුළට කඩා වැදීම පාලනය කිරීම (Anti-inflation measure) ඉන්දියාවේ අරමුණයි. ඒ සඳහා ඔවුන් තම සංචිත භාවිතා කරමින් මුදල් ඒකකය ශක්තිමත්ව තබා ගනී.
ශ්‍රී ලංකාවේ තත්ත්වය සහ නව ලිබරල් ප්‍රතිපත්ති
කෙසේ වෙතත්, ඉන්දියාවේ මෙම ආර්ථික කළමනාකරණය, ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් තත්ත්වය සමඟ සසඳන විට දක්නට ලැබෙන්නේ දැඩි පරස්පරතාවයකි. ශ්‍රී ලංකාව මේ වන විට ගමන් කරමින් සිටින්නේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (IMF) විසින් හඳුන්වා දුන් "නව ලිබරල්" (Neo-liberal) ආර්ථික ආකෘතියක් මත ය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව යම් මට්ටමකට විදේශ සංචිත ගොඩනඟා ගෙන තිබුණද, ඉන්දියාව මෙන් විනිමය අනුපාතය පාලනය කිරීම සඳහා වෙළඳපොළට ඍජුව මැදිහත් වීමේ නිදහසක් ශ්‍රී ලංකාවට නොමැත.
විචාරකයින් පෙන්වා දෙන්නේ, මෙවැනි ප්‍රතිපත්තිමය රාමු තුළ විදේශ සංචිත රැකගැනීම හුදෙක් "දේශපාලන නායකයින්ගේ සතුට සහ දත්ත පෙන්වීම" උදෙසා පමණක් සීමා වී ඇති බවයි.
කම්කරු පන්තියට පහරක් - ව්‍යාපාරිකයින්ට ලාභයක්
ඉන්දියාව තම ජනතාව උද්ධමනයෙන් බේරා ගැනීමට සංචිත භාවිතා කරන විට, ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවලට සිදුව ඇත්තේ මැදපෙරදිග යුද්ධය හේතුවෙන් ආනයනය වන උද්ධමනයේ සම්පූර්ණ බර සාමාන්‍ය ජනතාව මතට මුදා හැරීමටයි. මෙහි ඛේදවාචකය වන්නේ, භාණ්ඩ මිල ඉහළ යාමේ සහ ජීවන වියදම ඉහළ යාමේ සමස්ත පීඩනය සාමාන්‍ය කම්කරු පන්තිය මතට කඩා වැටීමත්, ඉහළ යන මිල ගණන් හරහා ජනනය වන ආර්ථික වාසි සහ ලාභය ව්‍යාපාරික පන්තිය (Business class) වෙත පමණක් ගලා යාමත් ය.
(විශේෂ ආර්ථික වාර්තාකරුවෙකු විසිනි)
මුලාශ්‍රය :
