සාක්ෂියේ සෙවනැල්ල ලෙස දිගටම තවමත් පවතී.
එවැනි සිදුවීම් දෙකක් - වැලිකන්ද සංහාරය (2006 මැයි) සහ කැබිතිගොල්ලෑව ක්ලේමෝ ප්‍රහාරය (ජූනි 2006) - සිංහල සිවිල් අධ්‍යාත්මය මත ගැඹුරු කැළැල් ඇති කළේය.
එවක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ යුද මූලෝපාය සඳහා සහාය ශක්තිමත් කිරීමට උපකාර කරමින්, දෙමල ඊලම් විමුක්ති කොටි (එල්ටීටීඊ) මත මෙම කුරිරුකම් දෙකම ඉක්මනින්ම දෝෂාරෝපණය කරන ලදී. නමුත් දශක දෙකකට පමණ පසු, නව ආවර්ජනයන් වතුරේ ඔබා යට කරන්න තැත් කල රබර් බොලයක් මෙන් දුෂ්කර ප්‍රශ්න මතු කරයි: මෙම ඝාතන සැබවින්ම මෙහෙයවූයේ කවුද? එමෙන්ම සැබෑ අපරාධකරුවන්ට ලැබුණේ පශ්චාත් යුද දේශපාලන රාමුව තුළ දඩුවම් නොව ආරක්ෂාවද?
රබර් බෝලය සේ නැවත නැවතත් එදත් අදත් මතුවන එක් නමක් - පිල්ලෙයාන් නමින් වඩාත් ප්‍රකට සිවනේෂතුරෙයි චන්ද්‍රකාන්තන්ගේ නමයි.
2006 මැයි 29 දින, පොළොන්නරුව වැලිකන්ද අසලදී රජයේ ආධාර යටතේ වන වාරි ඇළක් ඉදිකරමින් සිටියදී සිංහල ගොවි කම්කරුවන් දහතුනක් පැහැරගෙන ගොස් මරා දමන ලදී. ඔවුන්ගේ සිරුරු සොයාගන්නා අවස්ථාවට මෙම ලියුම්කරුද සහබාගි වූ අතර ඔවුන් දහතුන් දෙනාගේම දේහ වල අත් පිටුපසට කර ගැට ගසා තිබූ අතර, බෙල්ලේ උගුරු දණ්ඩ තියුණු අයුධයකින් කපා තිබුනි. එවකට මහින්ද රාජපක්ෂ රජය ඉතා පහසුවෙන් එම සිදුවීම එල්ටීටී ම්ලේච්ඡත්වයට බැර කල අතර එල්ටීටී මාධ්‍ය ප්‍රකාශක දයා මාස්ටර් ටැමිල්නෙට් වෙබ් අඩවිය හරහා එම චෝදනාව ප්‍රතික්ශේප කලේය.
යන්තම් සති දෙකකක් ගෙවී ගියා පමණි, ජූනි 15 වන දින, කැබිතිගොල්ලෑවේදී මගීන් අසුරා සිටි සිවිල් බස් රථයක් ක්ලේමෝ බෝම්බයකට හසු වී, කුඩා දරුවන් සහ වැඩිහිටියන් ඇතුළු සිවිල් වැසියන් 60කට අධික සංඛ්‍යාවක් මරා දැමිනි. ප්‍රහාර දෙකම සිදුවූයේ මායිම් කලාපවල, එල්ටීටීඊ පාලන ප්‍රදේශවලට ආසන්නව පමණක් නොව, රාජ්‍ය හමුදා සහ දෙමළ පැරාමිලිටරි කණ්ඩායම්වල බලකොටුව තුළ ය. රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව වහාම එල්ටීටී ගිණුමට එම ප්‍රහාරයද බැර කල අතර, එල්ටීටීය අසාමාන්‍ය ලෙස එම චොදනාවද ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයින් ප්‍රවේශම් සහගත ආරෝපණ ඉදිරිපත් කල නමුත් එල්ටීටීය කල බවට මේ සිදුවීම් දෙකේම අවසාන සාක්ෂි නොමැති වූ අතර ඒවා එල්ටීටීය කල බව ජනප්‍රිය විය.
මෙම ප්‍රහාර ගැඹුරින් විශ්ලේශනය කරන විට, ඒ වන විට එම භූමිය පාලනය කළේ කවුරුන්ද යන්න තීරණාත්මක සාධකයක් විය. 2006 වන විට, නැගෙනහිර පළාත - වැලිකන්ද සහ යාබද ප්‍රදේශ ඇතුළුව - පිල්ලෙයාන් විසින් මිලිටරිමය වශයෙන් සහ දේශපාලනිකව කරුණා අම්මාන්ගේ නායකත්වයෙන් බිඳී ගිය එල්ටීටීඊ කල්ලිය වන TMVP (දෙමළ මක්කල් විදුතලෙයි පුලිකල්) හි මෙහෙයුම් ග්‍රහණයට යටත් විය.
ශ්‍රී ලංකා හමුදා බුද්ධි අංශ සමඟ සමීපව කටයුතු කරමින්, ටීඑම්වීපී නැගෙනහිර එල්ටීටීඊයට එරෙහිව කටයුතු කිරීම සඳහා රාජ්‍ය අනුගත පැරාමිලිටරි ඒකකයක් ලෙස ක්‍රියා කළේය. මා ද ඇතුළු ප්‍රාදේශීය මාධ්‍යවේදීන් සහ ක්ෂේත්‍ර වාර්තාකරුවන් මෙම ප්‍රදේශ තුළට සහ ඉන් පිටතට ගමන් කිරීම ඔවුන් විසින් දැඩි ලෙස නිරීක්ෂණය කරන බව අප දැන සිටි අතර ටීඑම්වීපී සහ හමුදා මුරපොලවල් එම ප්‍රදේශයේ පිහිටා තිබුනි. එම සන්නද්ධ කාර්ය මණ්ඩල දණ්ඩමුක්තියකින් ක්‍රියාත්මක විය.
එවැනි තත්ත්වයන් යටතේ, ටීඑම්වීපී ක්‍රියාකාරීන්ගේ හෝ ඔවුන්ගේ රාජ්‍ය හසුරුවන්නන්ගේ අනුදැනුමකින් හෝ අවම වශයෙන් නිහඬ අනුමැතියකින් තොරව එල්ටීටීඊයට එවැනි සම්බන්ධීකරණ ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට ඇති ඉඩකඩ බෙහෙවින් අඩුය. ප්‍රෙහෙලිකාවට තුඩු දෙන ප්‍රශ්නය: මෙම සමූල ඝාතන, සටන් විරාමයේ සිට පූර්න පරිමානයේ යුද්ධයකට මාරුවීම යුක්ති සහගත කිරීමට යොදාගත් පහසු ප්‍රකෝප කිරීම්ද?
එහි ප්‍රතිලාභ ලැබුවේ කවුද?
පිළිතුර විය හැක්කේ ක්‍රියාවන් කළේ කවුරුන්ද යන්න මත නොව, අවුල් සහගත තත්ත්වයෙන් ලාභ ලැබුවේ කවුරුන්ද යන්න මතය.
මහින්ද රාජපක්ෂට, මෙම ප්‍රහාර ජාතිකවාදී හැඟීම් ඇවිලවීමට සහ තීරනාත්මක මිලිටරි ප්‍රතිචාරයක් සාධාරණීකරණය කිරීමට උපකාරී විය.
පිල්ලෙයාන් සහ ටීඑම්වීපී සඳහා, ප්‍රචණ්ඩත්වය ආන්ඩුවේ පක්ෂපාතී සගයන් ලෙස ඔවුන්ගේ ස්ථාවරය ශක්තිමත් කර, දේශපාලන නීත්‍යානුකූලභාවයට සහ අවසානයේ නැගෙනහිර පළාතේ ප්‍රධාන අමාත්‍ය ධුරයට මග පෑදුවේය.
පුලුල් රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය සඳහා, මෙම සිදුවීම් එල්ටීටීඊය අපකීර්තියට පත් කළ අතර "ඒකීය ශ්‍රී ලංකාවක්" සඳහා වූ ආන්ඩුවේ උද්ඝෝෂනය දෙසට ජාත්‍යන්තර අනුකම්පාව මාරු කිරීමට උපකාරී විය.
2008 නොවැම්බර් 18 වැනි දින, කොළඹ අධි ආරක්‍ෂිත තදාසන්න ප්‍රදේශයක් වන අතුරුගිරිය හන්දියේදී මහ දවල් පිල්ලෙයාන්ගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයා ඝාතනය කරන ලදී. සැකකරුවන් කිසිවකු මේ තාක් අත්අඩංගුවට ගෙන නැත. සිදුවීම සම්බන්ධ කිසිදු චේතනාවක් නිල වශයෙන් හඳුනාගෙන නොමැත. නමුත් එකල බල සංග්‍රහය තේරුම් ගත් අයට එම ඝාතනයේ ව්‍යංගික අවබෝධකර ගත හැක. එය අහඹු ලෙස සිදු වූ ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවක් නොවේ. එය සතුරන් විසින් නොව පිල්ලෙයාන් එක් වූ පාර්ශවයේම අංගයන් විසින් නිකුත් කරන ලද පරෙස්සමින් ගණනය කරන ලද අනතුරු ඇඟවීමකි.
හිටපු සටන්කාමියෙකු දේශපාලන ප්‍රොක්සියක් බවට පත් වූ හෙයින්, පිල්ලෙයාන්ගේ භූමිකාව පැහැදිලිය: සේවය කිරීම, නමුත් කිසි විටෙකත් ඉක්මවා නොයෑම. බොහෝ ආකාරවලින්, එම නිහඩ වෙඩි පහරින් අදෘශ්‍යමාන පටි - රාජ්‍ය අනුබද්ධ ක්‍රියාකාරීන්ට ඔවුන් කලක් සටන් කළ පාලන තන්ත්‍රය සමඟ පෙලගැසීමෙන් පසුව පවා කොපමණ දුරක් යා හැකිද යන්න හෙළි කළේය.
මේවා හුදකලා සිදුවීම් නොවීය. 2005 වසරේ මඩකලපුව දේවස්ථානයක් තුළදී දෙමළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ජෝශප් පරරාජසිංහම් ඝාතනය කිරීමේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් පිල්ලෙයාන් 2015 වසරේදී අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය. ඔහු වසර පහක් අත්අඩංගුවේ පසුවූ නමුත් ප්‍රධාන සාක්ෂිකරුවන් ඉවත් වීමෙන් පසු 2020 දී නිදහස් කරන ලදී - නැගී එන දේශපාලන ආරක්ෂණවාදය මධ්‍යයේ.
ඉන්පසුව, 2019 දී, ඔහුගේ නම නැවතත් මතු විය - මෙවර කොළඹ, මඩකලපුව සහ මීගමුව පුරා අහිංසක ක්‍රිස්තියානි බැතිමතුන් 260 කට අධික සංඛ්‍යාවක් ඝාතනය කළ පාස්කු ඉරිදා බෝම්බ ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන්. කිසි විටෙක විධිමත් ලෙස චෝදනා නොකළද, නැගෙනහිර පදනම් වූ අන්තවාදීන් සමඟ සම්බන්ධ බවට චෝදනා කරමින් ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාශය විසින් පිල්ලෙයාන්ගෙන් ප්‍රශ්න කරන ලදී. විශේෂයෙන්ම ප්‍රහාරයේ පරිමාණය සහ ආගමික ස්වභාවය අනුව මෙම හෙළිදරව් කිරීම් දැඩි ලෙස කලබල විය. එවැනි මතභේදාත්මක අතීතයක් ඇති චරිතයක් වාර්ගික හා ආගමික සංහාරවලට සම්බන්ධ විය හැකි බව - සහ තවමත් නිලය දරන - ශ්‍රී ලංකාවේ දණ්ඩමුක්තියේ සංස්කෘතියේ සංකේතයකි.
ශ්‍රී ලංකාවේ පශ්චාත් යුධ ආඛ්‍යානය දිගු කලක් තිස්සේ "සාමය" සහ "ස්ථාවරත්වය" පිලිබඳ කථිකාවෙන් ආධිපත්‍යය දරයි. එහෙත් මතුපිටට යටින් ඇත්තේ නොවිසඳුණු ප්‍රචණ්ඩත්වයේ ඉතිහාසයක්, දේශපාලනිකව ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද සහ උපායමාර්ගිකව නිහඬ කර ඇත. පිල්ලෙයාන් වැනි දෙමළ, සිංහල සහ ක්‍රිස්තියානුවන්ට එරෙහි ම්ලේච්ඡ ක්‍රියාවලට නම් බැඳී සිටින පුද්ගලයන්ට බලයේ කොරිඩෝව හරහා නිදහසේ ගමන් කළ හැකි නම් - සංහිඳියාව මිථ්‍යාවක් ලෙස පවතින අතර යුක්තිය පහසුව සඳහා මෙවලමක් වේ. -
(සටහන | අනුරුද්ධ ලොකුහපුආරච්චි)
ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශයේ, ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය සහ උපායමාර්ගික සන්නිවේදන අධ්‍යක්ෂ
anuruddha.l@gmail.com
උපුටා ගැනීම - Anuruddha Lokuhapuarachchi ෆේස්බුක් පිටුවෙන්..(2025 අප්‍රේල් 17)