චතුර ගේ නිරීක්ෂණය වංගීසගේ ඇසින්....

සත්‍ය වශයෙන් ම මගේ ෆේස්බුක් ගිණුමේ උඩ සිට පහළට යන තුරු බහුතරයක් තිබෙන්නේ එක් එක් ආකාරයේ පොත් ප්‍රවර්ධනය කරන පෝස්ටු ය. ඒවා දකින විට මා පසුගිය සතිය දෙක තුළ දැමූ පෝස්ටු සම්බන්ධයෙන්ද ඇති වන්නේ ලැජ්ජාවකි.

'මුද්දරස්පලම්' වර්ගයේ ව්‍යාපෘති

සිය නිර්මාණ හැකිතාක් පිරිසක් වෙත ගෙන යෑමේ අරමුණින් මෙවැනි දේ කරන සාහිත්‍යකරුවන් / සාහිත්‍යකාරියන්ද මෙහි සිටිනා බව මම දනිමි. ඔවුන් ද මුදල් පසුපස හඹා යන්නන් කියා මට සිතෙන්නේ නැත. ගවේෂණාත්මක මාධ්‍යවේදියෝ සිය සොයාගැනීම් වැඩි පිරිසක් අතරට ගෙන යෑමට උත්සාහ කරනවා ද මම දුටුවෙමි. ඒවායින් මූල්‍ය ලාභ ලැබෙන්නේ වුවත් ඔවුන් ඒවා කරන්නේ එම අරමුණින් කියා මට සිතෙන්නේ නැත. නමුත් මේ අතර 'මුද්දරස්පලම්' වර්ගයේ ව්‍යාපෘති, පුද්ගල මමංකාරය වෙනුවෙන් කරන ව්යාවපෘති වැනි දේද ඇත. ගැටලුව වන්නේ ඒවා සහ අනෙක් ඒවා අතර වෙනසක් ලකුණු කරන්නට අපහසු වීමයි. ෆේස්බුක් නම් ආකෘතිය යටතේ අපට සියල්ල එකම අච්චුවකින් ඉදිරිපත් කරයි. එනිසා සියල්ල පෙනෙන්නේ එකම අප්‍රසන්න දසුනක් ලෙසයි.

කියවීමේ සම්බන්ධය අඛණ්ඩව ඉදිරියට

මට තේරෙන ආකාරයට මෙයට එක් විසඳුමක් වන්නේ මේ පොත් උන්මාදය ලේඛක-පාඨක සන්ධානයක් බවට වර්ධනය කරගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. අවම වශයෙන් අප උත්සාහ කරන්නේ ඉදිරි කාලයේ දී අපේ පොත් ගත් සියලු දෙනා සමග සංවාදය ඉදිරියට ගෙන යාමටයි. මෙය 'පොත් බිස්නස්' එකකට වැඩි ගෞරවනීය මිනිස් සම්බන්ධයක් කියා තහවුරු කළ හැක්කේ ඒ ආකාරයටයි. දසදහස් ගණන් පොත් විකිණෙන අයට මෙය එතරම් පහසු නොවිය හැකි ය. නමුත් මේ උනන්දුව පොත් මාසයට සීමා නොකරමින් මේ කියවීමේ සම්බන්ධය අඛණ්ඩව ඉදිරියට ගෙන යාමට අප උත්සාහ කරන්නේ නම් මෙය 'මුද්දරස්පලම්' වලට වඩා වැඩි දෙයක් බවට පත්කිරීමට අපට උත්සාහ කළ හැකිය.