එම්. ආර්. නාරායන් ස්වාමි විසින් රචිත "The Rout of Prabhakaran" (ප්‍රභාකරන් ගේ පරාජය) නම් ග්‍රන්ථයේ අප නොදන්නා අලුත් තොරතුරු සමුදායක් සවිස්තරාත්මකව දක්වා ඇත.
මන්ද, ඔහු මීට පෙර 2003 වසරේදී LTTE නායක වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් ගේ අනවසර ජීවන චරිතාපදානයක් වන "Inside an Elusive Mind" කෘතිය ද, ලෝකයේ වඩාත්ම භයානක ගරිල්ලා හමුදාව සහ එහි අනපේක්ෂිත නායකයා පිළිබඳව තවත් ග්‍රන්ථ දෙකක් ද (එක් ග්‍රන්ථයක් ඊට පෙර සහ තවත් ග්‍රන්ථයක් ඊට පසු) ලියා ඇති බැවින්, එම කෘතිවල අඩංගු නොකළ දෑ මෙම කෘතියෙන් විවෘතව ම සාකච්ඡා කරයි.
පරාජය ජයග්‍රහණයක් බවටත්, ජයග්‍රහණයක් (නැතහොත් ඉතිරිව තිබූ යමක්) නිසැක පරාජයක් බවටත් පත්කිරීමේ විශේෂ හැකියාවක් මෙම නායකයාට තිබුණි.
කියවිය යුතු ම ග්‍රන්ථ හතරක්
කෙසේ වෙතත්, වෙනත් අතකින් බලන කල, "The Rout of Prabhakaran" (ප්‍රභාකරන් ගේ පරාජය) කෘතිය ශ්‍රී ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධය අවසන් වී වසරකට පසු, එනම් 2010 දී ප්‍රකාශයට පත් කළ නාරායන් ස්වාමිගේ "The Tiger Vanquished" “ලංකා කොටින්ගේ පරාජය” නම් පෙර කෘතිය මෙන්ම, හැඟීම්වලට සහ භාවයන්ට අවනත නොවූ අපක්ෂපාතීව කරන ලද පසු-විමසුමකි. වෙනත් රටවල මෙන්ම, රජය සහ බහුතර (සමහර විට ‘මහාජාතිකවාදී’) සිංහල මාධ්‍ය මෙම යුද්ධය හැඳින්වූයේ ‘ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධයක්’ ලෙසිනි.
අන්ත දර්ශක (End-notes) සහ නාමාවලිය (Index) හැර, "The Rout" කෘතිය පිටු 113 කින් සමන්විත වේ. එහෙත්, ඔබට හැකි නම් පිටු 238 කින් යුත් "Elusive Mind" කෘතියද ඇතුළත්, කතුවරයා දීර්ඝ සහ මනා ලෙස පර්යේෂණය කරන ලද මෙම එකතුව අනිවාර්යයෙන්ම මිලදී ගත යුතු සහ කියවිය යුතු ග්‍රන්ථ හතරකි.
මේ සියල්ල පිළිබඳව ඉක්මන් නැවත හැරී බැලීමක් කිරීමට අපේක්ෂා කරන සාමාන්‍ය පාඨකයාට මෙන්ම, මේ ගැන සියල්ල දැන ගැනීමට අවශ්‍ය තරුණ පරම්පරාවට, සියල්ල හෙළිදරව් කරන අවසාන කෘතිය මෙය වේ. කෙසේ වෙතත්, ජීවත්ව සිටින මතක තුළ වසර 15 ක් යනු තරමක් දිගු කාලයකි.
තව ද, දේශපාලන, ආර්ථික මෙන්ම ආරක්ෂක අංශවලින් (2019 පාස්කු ඉරිදා මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාර ආදී වශයෙන්) රට පසුගිය වසර කිහිපය තුළ මුහුණ දුන් අනෙකුත් අර්බුද සලකා බලන විට, අමතක වී යා හැකි නමුත් අමතක නොකළ යුතු දේවල් නැවත සිහිපත් කර ගැනීමේ සහ මතක තබා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවක් පවතී.
හමුදාවේ ප්‍රධානීන් ප්‍රමුඛ කමිටුවක් පත් කිරීම
කතුවරයාගේ අනෙකුත් සියලුම ග්‍රන්ථ මෙන්ම, "The Rout of Prabhakaran" (ප්‍රභාකරන් ගේ පරාජය) කෘතිය ද වේගවත් කියවීමකින් අවසන් කිරිමට හැකි වන අතර මනා ලෙස පර්යේෂණය කර ලියූවකි; එයට ඕනෑම විෂයයක් අධ්‍යයනික ස්වරූපයකට හරවන, පාඨකයාට දුරස් කරවන පාදක සටහන් (foot-notes) සහ අවසාන සටහන් (end-notes) ඇතුළත් කර නැත. යළිත් පෙන්වා දී ඇති පරිදි, කතුවරයා මෙම කෘතියෙන් අවධානය යොමු කර ඇත්තේ එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයේ පිරිහීමට සහ ඊට හේතු වූ ප්‍රධාන සාධකය වූ ප්‍රභාකරන් නමැති පුද්ගලයා වෙත ය.
දෙමළ තරුණ සටන්කාමීත්වයට මුල පිරුවේ සිංහල-බෞද්ධ බහුතරවාදයේ භූමිකාව ඇතුළු වාර්ගික ප්‍රශ්නයේ අනෙකුත් පැති වුව ද, එම කරුණු සාකච්ඡාවෙන් බැහැර කිරීමට ඔහු කටයුතු කර ඇත. එම තරුණ සටන්කාමීත්වය අවසානයේ එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තවාදය සහ සාම්ප්‍රදායික යුද්ධය යන දෙකට ම මග පෑදී ය.
ප්‍රභාකරන් දක්ෂ ‘මිලිටරි උපායමාර්ගිකයකු’ ලෙසත්, සංවිධානය ඇතුළත හෝ පිටත කිසිදු අභියෝගයක් ඉවසා නොගත් අයකු ලෙසත් සාම්ප්‍රදායික බුද්ධියක් ඇති අයකුට වැටහේ. එල්.ටී.ඊ. සංවිධානය වට කරන අවස්ථාවල දී හමුදා භටයින් විසින් විශාල ආයුධ තොගයක් අභිරහස් ලෙස යටත් කිරීම මගින් ලබා දුන් දායකත්වය පළමු වැන්නෙන් නිතරම නොසලකා හැර ඇත.
මහින්ද රාජපක්ෂ 2005 වසරේ ජනාධිපති වී පසුව එල්.ටී.ඊ. සංවිධානයේ දැඩි ප්‍රතිවාදියා බවට පත් වූ විට, අතීතය සොයා බලා වගකීම පැවරීම සඳහා හමුදාවේ ප්‍රධානීන් ප්‍රමුඛ කමිටුවක් පත් කිරීම ඔහු ගේ පළමු වාර්තාගත තීරණවලින් එකකි - (එය යම් අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරකමක් නිසා සිදු වූවක් දැයි පරීක්ෂා කරන්නාක් මෙනි). අපේක්ෂා කළ පරිදිම, එම අධ්‍යයනයේ ප්‍රතිඵල කිසිවිටෙකත් පුවත්පත්වලට වාර්තා නොවී ය. නමුත් සන්නද්ධ හමුදා සතුරා ගේ බලප්‍රදේශයට යුද්ධය ගෙන යෑමට පෙර හඳුනාගත් අඩුපාඩු නිවැරදි කර ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි.
මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රභාකරන්ට කළ යෝජනාව
අතීතය දෙස බලන විට, හෝ එ'සමයේ පවා, පැහැදිලි වූ කරුණක් නම්, ප්‍රභාකරන් තුළ ක්‍රමයෙන් වැඩි වූ ආත්ම-වැදගත්කම පිළිබඳ හැඟීම සහ ඊටත් වඩා අනාරක්ෂිත භාවය, එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය ඇතුළත හා පිටත සිටි සෙසු සටන්කාමීන්ට එරෙහිව මෙන්ම, අමිර්තලිංගම් බඳු මධ්‍යස්ථ දෙමළ නායකයින්ට (එනම්, අදටත් දෙමළ ජනතාව දහස් ගණනක් ආදරයෙන් ‘අමිර් අන්නා’ හෙවත් වැඩිමහල් සොහොයුරා ලෙස හඳුන්වන) එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වූ විවිධ ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලට මුල් වූ බවයි. මුලින් දිවි රැකගැනීමේ සහජ බුද්ධියක් ලෙස ඔහු තුළ වර්ධනය වූ මෙම සහජ අනාරක්ෂිත භාවය ම, නාරායන් ස්වාමි සඳහන් කරන පරිදි, දෙමළ ජනතාව ගේ නිල නොලත් එහෙත් නිල වශයෙන් පිළිගත් නායකයා ලෙස පත්වීමට මහින්ද රාජපක්ෂ කළ යෝජනාව පිළිගැනීමට ඔහුට නොහැකි වීමට හෝ අකමැති වීමට හේතු වූවා ද?
ඔහුව ඉවත් කිරීමට බලා සිටින ආයුධ ප්‍රමාණවත් ලෙස ඒ වන විටත් සූදානම්ව තිබූ බව එකල ප්‍රසිද්ධ කරුණක් වූ අතර, එබැවින් ප්‍රභාකරන් ද දැන සිටියේ අවසානයේ තමා බවට පත් වූ ජනප්‍රිය ඒකාධිපතියකු මෙන් යාපනයේ වීදිවල නිදහසේ ඇවිද යෑමට තමාට නොහැකි බවයි.
ඒ ආකාරයෙන් බලන කල, ප්‍රභාකරන් ගේ අසමත්වීම් රැසක් අවසාන ව්‍යසනයකට මුල් වූ බව තර්ක කිරීම සඳහා කතුවරයා හිටපු එල්.ටී.ටී.ඊ. සටන්කාමීන් ගේ ප්‍රකාශ මෙම කෘතියේ නිතර උපුටා දැක්වුව ද, එම පරම්පරාවේ මෙන්ම සමහර විට මතු පරම්පරාවේ ද, තවමත් ඔහු වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට කැමති ප්‍රබල දෙමළ කොටසක් සිටී; එහෙත්, වර්තමානයේ මෙන් තවත් නව පරම්පරාවක් බිහිවීමත් සමග ම ඔවුන් ගේ සංඛ්‍යාව සහ කැපවීම ක්‍රමයෙන් අඩුවී යමින් පවතී.
තීරණාත්මකයි, අවසානාත්මකයි
සන්නද්ධ හමුදාවල අවසාන සාර්ථකත්වය සඳහා නාරායන් ස්වාමි මහින්ද-ගෝඨාභය එකමුතුව ද අගය කරයි. එය සත්‍යයකි, ඔව්. සහෝදරයන් ලෙස ඔවුන් එකිනෙකා සමග සමීපව කටයුතු කළ අතර, කාලය අපතේ යන, මනෝභාවය බිඳ වැටෙන සහ ඇතැම් විට රහස් කාන්දු වන දිගු නිල ක්‍රියා පටිපාටිවලින් තොරව, සෑම දිනක ම උදෑසන ආහාරයේ දී හෝ රාත්‍රී ආහාරයේ දී ගැටලු විසඳා ගනිමින් ක්ෂණික තීරණ ගත්හ. මේ හරහා මීළඟ විශාල ප්‍රහාරයට මුහුණ දීමට එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය සූදානම් කරනු ලැබී ය.
බොහෝ දෙනෙක් නොදන්නා කරුණක් නම්, 2005 ජනාධිපතිවරණයට පෙර, හමුදා අණදෙන නිලධාරීන් විසින් අපේක්ෂක මහින්දට ද යුද්ධයේ සහ සාමයේ තත්ත්වය පිළිබඳව අවිධිමත් ලෙස දැනුවත් කර තිබූ බවයි. පසුකාලීනව අගමැති වූ, ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග අභිභවා කටයුතු කර අවසානයේ එම ක්‍රියාවලියෙන් ම ධුරයෙන් පහ කරනු ලැබූ මහින්ද ගේ ප්‍රතිවාදියා වන රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් නෝර්වීජියානු මැදිහත් වීමෙන් ක්‍රියාත්මක කරන ලද්දක් වූ සටන් විරාම ගිවිසුම (CFA) මගින් මෙම සාමය පවත්වා ගෙන ගොස් තිබුණි.
රාජපක්ෂ සහෝදරයන් වෙතින් ආරක්ෂක හමුදා අපේක්ෂා කළ දෙය
මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කරන පාර්ශ්වය සාම මාර්ගය අනුගමනය කිරීමට තීරණය කළහොත් එය ද ගැටලුවක් නොවන බවට සන්නද්ධ හමුදා යෝජනාවක් හෝ ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කර තිබුණි. මන්ද, තරුණයින් යුද්ධයෙන් මියයෑමට හෝ ප්‍රදේශවලට මළ සිරුරු බහාලූ පෙට්ටි නිතර ලැබෙනවාට කැමත්තක් දැක්වූයේ නැත.
"එබැවින් සාමයට අවස්ථාවක් දෙන්න, එහෙත් යුද්ධය වැළැක්විය නොහැකි තත්ත්වයකට පත් වුවහොත්" (පෙර අවස්ථාවන්වල මෙන් එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය යළි ශක්තිමත් වූ පසු යුද්ධය ඉල්ලා සිටිනු ඇතැයි ඔවුන් විශ්වාස කළහ) "එම අවස්ථාවේදී පමණක්, මීට පෙර සෑම විටම සිදු වූ ආකාරයට, ජනාධිපතිවරයා සහ රජය හමුදාව පසුපසට ඇද දැමිය යුතු නැත."
රාජපක්ෂ සහෝදරයන්ගෙන් ඔවුන් අපේක්ෂා කළ දෙය ම ලැබුණු අතර, (එයට ජාත්‍යන්තර මට්ටමෙන් විශාල සහයක්ද ලැබිණි) එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය තීරණාත්මක සහ අවසාන මෙන්ම අවාසනාවන්ත ‘සිව්වන ඊළම් යුද්ධය’ දියත් කළ අවස්ථාවේදී පවා, ඔස්ලෝ සාම සාකච්ඡා හරහා සාම ක්‍රියාවලිය යළි පණ ගන්වන ලෙස විවිධ පාර්ශවයන් නෝර්වීජියානුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීම අතරතුරදීම එය ආරම්භ විය.
ඡන්දය ප්‍රකාශ නොකරන ලෙස ප්‍රභාකරන් දෙමළ ජනතාවට නියෝග නොකළේ නම්
ඒ අනුව, මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපති වූ විට, හැඟීම්වලට අවනත නොවූ නිරීක්ෂකයකු වන මෙම විචාරකයා (නාරායන් ස්වාමි -පමණක් විය හැකි පරිදි ) හට පැහැදිලි වූ කරුණක් නම්: එය යුද්ධයක් නම්, "මෙම මිනිසා විදේශීය ආධාර සමග වසර තුනකින් සහ ඒවා නොමැතිව වසර පහකින් එය අවසන් කරනු ඇති" බවයි.
ඊට හේතුව සොයා යෑමට වැඩි දුරක් යා යුතු නොවී ය. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය මෙන්ම, සන්නද්ධ හමුදාව ද සටන් විරාම සමය පුරාම අඩු මට්ටමකින් වුව ද යුද්ධය සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියේ ය. ප්‍රභාකරන් ආරම්භ කළ සමයේ මෙන් හමුදාව 80 දශකයේ මුල් භාගයේ මෙන් මුළු භටයන් 15,000ක් සහිත උත්සවශ්‍රීයෙන් යුත් හමුදාවක් නොව, වඩා විශාල, යුධ අභ්‍යාසවලින් පරිණත වූ පිරිසකින් සමන්විත විය. ඔවුන් ගේ අණදෙන නිලධාරීන් තවදුරටත් ප්‍රධාන වශයෙන් සාද පැවැත්වීම ප්‍රමුඛ කරගත් කොළඹ ප්‍රභූ පෙළැන්තියෙන් පමණක් පැමිණියෝ නොවූහ.
තව ද, සටන් විරාම සමය තුළ සහ ඉන් පසුව ද, අගනුවර කොළඹ සහ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල හමුදා මුරපොළවල් මෙහෙයවන ලද්දේ අවිධිමත් මෙන්ම ප්‍රියමනාප තරුණ භටයන් විසින් වන අතර, ඒ හරහා ඔවුන් රජය වෙනුවෙන් පුරවැසියන් ගේ ආකර්ෂණය දිනා ගත්හ.
අනෙක් අතට, දෙමළ ජනතාවට ඡන්දය ප්‍රකාශ නොකරන ලෙස ප්‍රභාකරන් නියෝග නොකළේ නම්: (ඔව්, සැලකිය යුතු මූල්‍යමය ප්‍රතිලාභ මත, කතුවරයා ද සඳහන් කරන පරිදි) රනිල් ජයග්‍රහණය කරනු ඇතැයි යන විශ්වාසය දුරු කර ගැනීමට කාලය දැන් උදාවී ඇත.
එසේ වූයේ නම් ඇති විය හැකිව තිබූ තත්ත්වය දෙස බලන විට, දෙමළ ජනතාවට ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට ඉඩ සැලසූයේ නම්, සාම්ප්‍රදායික ‘මහාජාතිකවාදී’ වර්ගීකරණයෙන් ඔබ්බට ගිය වැඩි වැඩියෙන් සිංහල ඡන්දදායකයින් පිරිසක්, දැනටමත් ඡන්දය දුන්නාට වඩා මහින්දට ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට හොඳට ම ඉඩ තිබුණි. එහෙත්, තමා සිංහල-බෞද්ධ නායකත්වය බුද්ධියෙන් පරාජය කළ බව සිතමින් ප්‍රභාකරන් ස්වේච්ඡාවෙන් ඒ ප්‍රශ්නය තමා මතට පටවා ගත්තේය; එය ඔහුට හිමි විය යුතු වූ, වැඩි සිතීමකින් හෝ වෑයමකින් තොරව ඔහු විසින්ම ළඟා කර ගත් දෙයකි.
ඛේදජනක සිදුවීමක්
ප්‍රභාකරන් වැඩිපුරම වරද්දා ගත්තේ කොතැනින්ද ? ඔහු තමා ගැනම අධික ලෙස අභිමානයෙන් (ආඩම්බරයෙන්) පසු වූ අතර, නාරායන් ස්වාමි පෙන්වා දෙන පරිදි, එම නව පරම්පරාවේ දෙවන පෙළ නායකයින් ද එලෙසම තමා ගැනම පමණක් සිතමින් කටයුතු කළහ.
කතුවරයා අර්ධ වශයෙන් පෙන්වා දෙන පරිදි (එය දෙවන පෙළ නායකත්වයට ද අදාළ කරමින් ) ඔවුන් ද තම නායකයා මෙන් වන්නි කැලෑවල, බිත්තිවල,පොළොවේ කුහර තුළ ජීවත් වූ අතර, ඇන්ටන් බාලසිංහම්ට හැර වෙනත් කිසිවකුට පිටත ලෝකය සමග කිසිදු සම්බන්ධයක් හෝ අවබෝධයක් තිබුණේ නැත.
ප්‍රභාකරන් බාලසිංහම් ගේ බුද්ධිමත් උපදෙස් ක්‍රමයෙන් නොසලකා හැරීමට හෝ මග හැරීමට පටන් ගත්තේය. 'බාල අන්නා' යනු ප්‍රභාකරන්ට රජිව් ගාන්ධි ඝාතනය යනු හුදෙක් ‘ඛේදජනක සිදුවීමකට’ (ප්‍රභාකරන්ගේ ප්‍රසිද්ධ 2002 වසරේ කිලිනොච්චියේ පැවති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවේ දී ඔවුන් පැහැදිලි කළ පරිදි) වඩා බොහෝ වැඩි දෙයක් බව පවසන්නට දැන සිටි, ඊට (යම් දුරකට හෝ) ප්‍රවේශය සහ ධෛර්යය තිබූ එක ම පුද්ගලයා විය හැකි ය.
ප්‍රභාකරන් එම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවේ දී අලුතින් කිසිවක් කතා කළේ නැත; ඔහු කිරීමට උත්සාහ කළේ ලෝකයට පෙන්වීම පමණි; එනම් සැබෑ නායකයා කවුද, දෙමළ ප්‍රදේශ පාලනය කළේ කවුද සහ කාගේ නියෝග පමණක් ක්‍රියාත්මක වූවා ද යන්නයි. මීට පෙර එම අසාමාන්‍ය ඝාතකයා සැමවිට ම ‘තම්බි’ (බාල සොහොයුරා) ලෙස ඇමතූ ඇන්ටන් බාලසිංහම්, එම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවේ දී ප්‍රභාකරන් ‘ජාතික නායකයා’ ලෙස හැඳින්වීම දැකීම එකල අනුකම්පා සහගත තත්ත්වයක් විය.
එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය පිළිබඳව හොඳින් නිරීක්ෂණය කළ අයකුට, තවත් වසර හතක් ගත වීමට තිබුණ ද, ඔවුන්ගේ දින ගණන අඩු වෙමින් තිබෙන බව පැහැදිලි විය. ඒ අනුව, සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරය (9/11) සිදුවී ත්‍රස්තවාදය පිළිබඳ ගෝලීය ආකල්පය එක රැයකින් වෙනස් වූ විට, ප්‍රභාකරන් එය තේරුම් ගත්තේ නැත; තවදුරටත් ප්‍රභාකරන් හට එය ඒත්තු ගැන්වීමට බාලසිංහම්ට ද හැකියාවක් තිබුණේ නැත. 9/11 ප්‍රහාරයෙන් පසුව කිළිනොච්චි ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාව පැවැත්වීම ජාත්‍යන්තර ක්‍රියාකාරීන් කෝපයට පත් කළා මිස, ඔවුන් බිය ගැන්වීමට හෝ එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය කෙරෙහි ධනාත්මක ආකල්පයක් ඇති කර ගැනීමට කිසිසේත් සමත් වූයේ නැත.
යුද්ධයේ සන්දර්භය තුළ ප්‍රභාකරන් අතින් සිදු වූ විශාලතම උපායමාර්ගික මිලිටරි වරද වූයේ, එල්.ටී.ටී.ඊ. මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකරුවකු, වත්මන් ෆීල්ඩ් මාර්ෂල්වරයකු වන හමුදාපති මේජර් ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා ඉලක්ක කර ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමෙන් පසු සන්නද්ධ හමුදා විසින් සිදු කරන ලද කඩිනම් ප්‍රතිප්‍රහාරය හඳුනා ගැනීමට ඔහුට නොහැකි වීම යි.
තවදුරටත් තමා ගැන ම අධික ආඩම්බරයෙන් පසු වූ ප්‍රභාකරන්, උතුරු ප්‍රදේශයේ පිහිටි ඔහු ගේ රහස් කඳවුරෙන් මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරය සඳහා නියෝග නිකුත් වන විටත්, ඊට වසර තුනකට පෙර ‘කරුණා කැරැල්ල’ හේතුවෙන් එල්.ටී.ඊ. සංවිධානය දුර්වල වී තිබූ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා ප්‍රහාරය ආරම්භ වී තිබූ බව අවධානයට ලක් කළේ නැත. සන්නද්ධ හමුදා ක්‍රියාත්මක වූයේ නිශ්චිත ක්‍රියාමාර්ගික සැලැස්මකට අනුව ය; එනම්, අවසාන ප්‍රහාරය සඳහා උතුරට යෑමට පෙර, පළමුව නැගෙනහිර ප්‍රදේශය මුදා ගැනීමයි. එය වෘත්තීය මට්ටමේ මෙහෙයුමක් වූ අතර, රාජ්‍ය නොවන පාර්ශ්වයක් සමග කරන මෙවැනි අසම්ප්‍රදායික යුද්ධවල දී සොල්දාදුවන් සහ ගරිල්ලන් අතර පැවතිය යුතු 10:1 යන පොත්පත්වල සඳහන් අනුපාතය සපුරාලීම සඳහා, අලුත් බඳවාගත් අය ද ඇතුළුව ලක්ෂයක හමුදා භට පිරිසක් එක් කිරීමෙන් එය පැහැදිලි විය.
වැළැක්විය නොහැකි අවසානය
ප්‍රභාකරන් අවම වශයෙන් තමා ගේ ම කඳවුරේ සිටි වියපත් අත්දැකීම් ලත් අය සමඟවත් සාකච්ඡා කළේ නම් (නවක බඳවා ගැනීම් සඳහා පෙලඹවීමක් ලෙස ඔවුන්ගේ ප්‍රාණ පරිත්‍යාගය උදෙසා, ඔවුන් ගෙන් වැඩි දෙනෙක් මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකරුවන් ලෙස ඔහු දැනටමත් බිලි දී තිබුණි) සමහර විට ඔවුන් ගෙන් යමෙක්, යම් පෙළ පොත් දැනුමකින් හෝ යුතුව, ඔහුට අනතුරු ඇඟවීමේ සංඥා පෙන්වනු ඇත. එහෙත් එය සිදු වූයේ නැත. අවසානය වැළැක්විය නොහැක්කක් වූ අතර, වැළැක්විය නොහැකි වූ පරිදිම අවසානය සිදු විය.
විශේෂයෙන් ම දෙමළ ජනතාව මුහුණ දුන් සියලු මානව දුක්ගැහැට සහ එහි ඉතිරි බලපෑම් තවදුරටත් විඳ දරා ගැනීමට සිදුවීම මෙන්ම, ඉන් අනතුරුව රට මුහුණ දුන් ආර්ථික පසුබෑම ද සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී පැන නගින ප්‍රශ්නයක් වන්නේ, මේ සියල්ල ප්‍රභාකරන් විසින් තම ජනතාවට ලබා දෙන ලද ජයග්‍රහණ හෝ දායාදය ද යන්නයි. එනම්, ආරම්භයේ දී ඔවුන් සතුව තිබූ එක ම 'ගැටලුව' වූයේ තම සිංහල සගයන්ට වඩා ඉහළ අධ්‍යාපන මට්ටමකින් සහ රැකියා සුදුසුකම්වලින් යුක්ත වීම පමණක් වූ ජනතාවක් සම්බන්ධයෙනි.
අද වන විට, අධ්‍යාපනය මීට පෙර මෙන් දෙමළ ජනතාව ගේ ප්‍රබල අංශයක් නොවන අතර, රැකියා නියුක්තිය සහ රැකියා අවස්ථා ද එලෙස ම නොමැත. ඒ වෙනුවට, බහුතර සිංහල භාෂාව ඉගෙනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ දෙමළ ජනතාව ජීවිකාව ගැටගසා ගැනීම සඳහා ප්‍රංශ, ස්පාඤ්ඤ සහ ඉතාලි ඇතුළු ලෝකයේ අනෙකුත් භාෂා ඉගෙන ගනිමින් මුළු ලෝකය පුරාම පැතිරී ගොස් සිටියි. ඔවුන් කොතරම් පොහොසත් වුව ද, වෙනත් රටක දෙවන පෙළ පුරවැසියන් ලෙස ජීවත් වෙමින් සිටී. සාරාංශයක් ලෙස, නාරායන් ස්වාමිගේ "The Rout of Prabhakaran" (ප්‍රභාකරන් ගේ පරාජය) කෘතිය වඩා අර්ථවත් ය; එය ඔහුගේ බලවත් පෑනෙන් මුළු කතාව ම ඇතුළත් විස්තීර්ණ සහ අපක්ෂපාතී වාර්තාවක් නැවත වරක් විස්තාරණය කිරීමේ බලාපොරොත්තුව ජනිත කරයි!
* මෙම කෘතිය ලබන වසරේ දී කවිවර ප්‍රකාශනයක් ලෙසින් පාඨ ප්‍රජාව වෙත ලැබීමට නියමිතය.
සටහන - ඒ. චානක තිලකරත්න
chanaka652000@gmail.com