(මෙම විචාරය,පුරුෂාත්ම හීනනය හෙවත් බිජුහීනතාව සංකල්පය සාහිත්‍ය විචාරයේ දී කෙතරම් සාර්ථක වේදැයි පරීක්ෂා කිරීමට කල අත් හදා බැලීමකි)
"ආලන්දරිකා" කෙටිකතාවේ සයිමන්ගේ චරිතය විමසා බැලීමේ දී අපට හමුවන්නේ හුදෙක් තම පුතා ගේ ප්‍රේම සම්බන්ධය ඉවසිය නොහැකි පියකු නොවේ. ඔහු ගේ හැසිරීම තුළ දිගු කලක් තිස්සේ යටපත් වී තිබූ ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාවක්, පුරුෂ අභිමානය පිළිබඳ අස්ථාවරත්වයක්, අතීත පරාජයක වේදනාවක් සහ අනෙකා මත බලය පවත්වා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවක් ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය දැකිය හැකි ය.
ආදරය ද, අහිමි වූ පුරුෂ බලය නැවත අත්පත් කරගැනීම ද?
මෙම චරිතය, Male Inferiority – පුරුෂාත්ම හීනනය හෙවත් බිජුහීනතාව සංකල්පය ඇසුරින් විශ්ලේෂණය කළ විට, කතාවේ මතුපිටින් පෙනෙන ප්‍රේමය, ඊර්ෂ්‍යාව සහ ලිංගික ආශාව යන සාධකවලට යටින් ක්‍රියාත්මක වන ගැඹුරු මනෝවිද්‍යාත්මක ගැටුමක් හඳුනාගත හැකි ය.
මෙහි දී අප ගේ අවධානය යොමු වන්නේ සයිමන් ගේ ක්‍රියා සාධාරණීකරණය කිරීමකට හෝ ඔහුට කිසියම් මානසික රෝගී තත්ත්වයක් නිර්ණය කිරීමට නොවේ. ඒ වෙනුවට, ඔහු ගේ හැසිරීම තුළින් පුරුෂාත්ම හීනනය, ලිංගික තරගකාරීත්වය, බලය සහ ස්ත්‍රී ශරීරය පාලනය කිරීම අතර ඇති සම්බන්ධය විමර්ශනය කිරීමයි.
සයිමන්ගේ පුරුෂාත්ම හීනනයේ මූලික තුවාලය
සයිමන් ගේ චරිතය තේරුම් ගැනීමට නම් ඔහු ගේ අතීතය වෙත ආපසු යා යුතුය.
කතාවෙන් හෙළි වන පරිදි, තරුණ වියේ දී සයිමන් මල් එතනා කෙරෙහි ආකර්ෂණය වී ඇය සමඟ සම්බන්ධතාවක් ගොඩනගා ගැනීමට උත්සාහ කරයි. ඔහු ඇය වෙනුවෙන් වෙනම පැලක් පවා සූදානම් කරයි. එහෙත් මල් එතනා අවසානයේ ගුණපාල සමග සම්බන්ධතාවක් ගොඩනගා ගනී. මෙම සිදුවීම සයිමන්ට සාමාන්‍ය ප්‍රේම පරාජයක් පමණක් නොවේ. ඔහුගේ සිත තුළ එය තවත් පිරිමියකු ඉදිරියේ තමන් ලැබූ පරාජයක් බවට පත්ව තිබේ. එය ඔහු ගේ පුරුෂ අභිමානයට එල්ල වූ පහරක් ලෙස ඔහු අර්ථකථනය කරයි.
මෙහි දී විශේෂයෙන් වැදගත් වන්නේ ගුණපාල ගේ පෙනුම පිළිබඳ සයිමන් තුළ පවතින අවතක්සේරු කිරීමයි. ගුණපාලව ඔහු දකින්නේ ශාරීරිකව දුර්වල, පෙනුමෙන් ආකර්ෂණීය නොවන මිනිසකු ලෙස ය. එසේ තිබියදීත් මල් එතනා ඔහුව තෝරා ගැනීම සයිමන්ට පිළිගත නොහැකි අත්දැකීමක් බවට පත්වෙයි.
මෙහිදී පැන නඟින ප්‍රශ්නය වන්නේ: තමාට වඩා පහත් යැයි සිතන පිරිමියකු විසින් තමන් පරාජය කරනු ලැබීම, සයිමන් ගේ පුරුෂ අභිමානය තුළ ඇති කරන්නේ කුමන ආකාරයේ අභ්‍යන්තර ගැටුමක් ද?
Male Inferiority සංකල්පය අනුව මෙය විමසා බැලිය හැක්කේ පුරුෂයා ගේ අභ්‍යන්තර අනාරක්ෂිතභාවය සහ තමන්ගේ පුරුෂත්වය අනෙකුත් පිරිමින් සමග සසඳමින් තහවුරු කරගැනීමට දරන උත්සාහය අතර සම්බන්ධයක් ලෙස ය. සයිමන්ට මල් එතනා අහිමි වීමෙන් ඇති වූ වේදනාවට වඩා ගැඹුරු වන්නේ, ඇය තෝරාගත් පිරිමියා තමන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටින බව පිළිගැනීමට සිදුවීම යි. එබැවින් ඔහුගේ සිත තුළ ගුණපාල යනු අතීත ප්‍රේම තරගයක ප්‍රතිවාදියා පමණක් නොව, තමන් ගේ පුරුෂ අභිමානයට එරෙහිව පවතින සංකේතයක් බවට පත්වෙයි.
පුතා ප්‍රතිවාදියකු බවට පත්වීම; පරම්පරා අතර පුරුෂ තරගකාරීත්වය
කතාවේ මනෝවිද්‍යාත්මකව වඩාත් වැදගත් අවස්ථාව වන්නේ සයිමන් තම පුතා සහ බාලොලියා අතර ඇති ප්‍රේම සම්බන්ධය දකින මොහොතයි. මෙතෙක් ඔහු ගේ ජීවිතයේ සතුටට හේතු වූ දෙදෙනා වූයේ පුතා සහ බාලොලියා ය. එහෙත් ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකාට සමීප වන විට එම සතුට ක්ෂණයකින් කෝපයක් බවට පරිවර්තනය වෙයි. මෙය හුදෙක් පියා ගේ ආරක්ෂාකාරී හැඟීමක් ලෙස කියවා අවසන් කළ නොහැකි ය.සයිමන් ගේ අතීත අත්දැකීම සහ වර්තමාන සිදුවීම අතර ගැඹුරු සමාන්තරතාවක් පවතී.
අතීතයේදී මල් එතනා තෝරා ගත්තේ ගුණපාල ය. වර්තමානයේ දී බාලොලියා ගේ ආකර්ෂණය දිනාගෙන ඇත්තේ ඔහුගේ ම පුතා ය. අතීතයේ දී ගුණපාල සයිමන් ගේ ප්‍රේම ප්‍රතිවාදියා විය. වර්තමානයේදී පුතා එම ස්ථානයට පැමිණ ඇත. මෙහි දී පුතා යනු සයිමන්ට ආදරය කළ යුතු තම දරුවා පමණක් නොව, ඔහු ගේ අතීත පරාජය නැවත සිහිපත් කරවන අලුත් ප්‍රතිවාදියා බවට පත්වෙයි. මෙය මනෝවිශ්ලේෂණාත්මකව Projection (ප්‍රක්ෂේපණය) සහ Repetition (අතීත ගැටුමක පුනරාවර්තනය) යන සංකල්ප ඔස්සේ ද විමසා බැලිය හැකි ය.
සයිමන් තම අතීතයේ දී අත්විඳි පරාජය වර්තමානය තුළ නැවත අත්විඳින බවක් පෙනෙයි. එහෙත් මෙවර ඔහුට තවත් පිරිමියකු ඉදිරියේ පරාජය භාර ගැනීමට අවශ්‍ය නැත. එබැවින් ඔහු ගේ ප්‍රතිචාරය පුතාට එරෙහිව පමණක් නොව, තමන් ගේ අතීත අසාර්ථකත්වයට එරෙහිව එල්ල වන ප්‍රතිචාරයක් ලෙස ද කියවිය හැකි ය. මෙහි ඇති ඛේදනීය විරුද්ධාභාසය වන්නේ තමන් විසින්ම හදා වඩා ගත් පුතාගේ තාරුණ්‍යය සහ ප්‍රේමය, සයිමන්ට තමන් ගේ ම පුරුෂත්වයට එල්ල වූ තර්ජනයක් ලෙස පෙනී යෑමයි.
ස්ත්‍රී ශරීරය පාලනය කිරීම: හීනමානය බලය බවට පරිවර්තනය වීම
Male Inferiority සංකල්පය යටතේ මෙම කතාවේ වඩාත් වැදගත් කරුණක් වන්නේ සයිමන් තම අභ්‍යන්තර පරාජය ජය ගැනීමට උත්සාහ කරන්නේ කාන්තාවක ගේ ශරීරය සහ නිදහස පාලනය කිරීම හරහා වීම යි. මල් එතනා සම්බන්ධයෙන් ඔහු ගේ හැසිරීම මෙයට මුල් උදාහරණය සපයයි. ඔහු ඇය ව බලහත්කාරයෙන් තම පැලට ගෙන යයි. ඇය ගෙන් වෙනත් පිරිමියකු පිළිබඳ ප්‍රශ්න කරයි. ඇගේ ශරීරය මත තම බලය ක්‍රියාත්මක කරයි. එහෙත් ඇය අවසානයේ ඔහුට අවශ්‍ය පිළිතුර ලබා දෙනවා වෙනුවට ගුණපාල ගේ නම කියයි.
මෙම සිදුවීමෙන් පසුවත් සයිමන් ගේ සිත තුළ ගුණපාල කෙරෙහි ඇති වෛරය මැකී යන්නේ නැත. වසර ගණනාවකට පසුව බාලොලියා සම්බන්ධයෙන් ද ඔහු ක්‍රියාත්මක කරන්නේ එවැනිම බල ව්‍යුහයකි. ඔහු ඇයව පැහැරගෙන ගුහාවක රඳවා ගනී. ඇයට නිදහසේ පිටතට යෑමට ඉඩ නොදෙයි. ඇය කා සමඟ සම්බන්ධ විය යුතු ද, කොතැනට යා යුතු ද, කුමක් කළ යුතු ද යන්න තීරණය කිරීමට උත්සාහ කරයි.
මෙහිදී සයිමන්ගේ අභ්‍යන්තර ගැටලුව පැහැදිලි වෙයි.
ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ බාලොලියා ගේ ආදරය පමණක් නොවේ. ඇය ගේ කැමැත්ත, තෝරාගැනීම සහ නිදහස තමන් ගේ පාලනය යටතට ගැනීම යි. මෙය Possessive Sexuality (අයිතිවාසිකම් පදනම් කරගත් ලිංගිකත්වය) ලෙස විග්‍රහ කළ හැකිය.
මෙවැනි තත්ත්වයක දී කාන්තාව ස්වාධීන කැමැත්තක් සහිත පුද්ගලයකු ලෙස නොව, පිරිමියා ගේ ආශාව, අභිමානය සහ බලය තහවුරු කරගැනීමට භාවිත කරන වස්තුවක් බවට පත්වෙයි. ඒ අනුව සයිමන් ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය තුළ අපට දැකිය හැක්කේ: අභ්‍යන්තර හීනමානය → පුරුෂ අභිමානයට තර්ජනයක් දැනීම → ඊර්ෂ්‍යාව → පාලනය කිරීමේ අවශ්‍යතාව → බලහත්කාරය නමැති මනෝවිද්‍යාත්මක ගමන් මගයි. මෙය Male Inferiority සංකල්පය යටතේ ඉතා වැදගත් විශ්ලේෂණාත්මක සම්බන්ධතාවකි.
ලිංගික ආශාව සහ ආදරය අතර ඇති වෙනස
කතාවේ තවත් වැදගත් මනෝවිද්‍යාත්මක මානයක් වන්නේ සයිමන්ගේ ලිංගික ආශාව සහ ආදරය අතර පවතින පරස්පරතාව යි. මල් එතනා සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ හැසිරීම තුළ ආදරයට වඩා ලිංගික අයිතිවාසිකමක් පිළිබඳ හැඟීමක් ඉස්මතු වෙයි.
ඇය වෙනත් පිරිමියෙකු සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති බව දැනගත් විට ඔහුට ඇති වන්නේ ඇය ගේ තෝරාගැනීම පිළිබඳ වේදනාවක් පමණක් නොවේ. ඇය ගේ ලිංගික අතීතය පිළිබඳව ප්‍රශ්න කිරීම සහ ඒ හරහා තමන්ට ඇති වූ පරාජය තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. බාලොලියා සම්බන්ධයෙන් ද ඔහුගේ හැසිරීම තුළ මෙවැනිම පරස්පරතාවක් දැකිය හැකි ය. ඔහු ඇයව ආරක්ෂා කරන බවක් පෙන්වයි. ඇය කැලෑවේ අනතුරුවලට මුහුණ දෙයි යන බිය ප්‍රකාශ කරයි. එහෙත් ඇය ගේ නිදහස සීමා කිරීම සහ ඇයව තමන් ළඟ රඳවා ගැනීම එම ආරක්ෂාකාරී බවට වඩා බලවත් වේ. මෙහි දී අපට වෙන්කර හඳුනාගත යුතු කරුණු දෙකක් තිබේ.
v ආදරය යනු අනෙකාගේ ස්වාධීනත්වය සහ කැමැත්ත පිළිගැනීමයි.
v අයිති කරගැනීම යනු අනෙකාගේ කැමැත්ත තමන් ගේ ආශාවට යටත් කිරීමයි.
සයිමන්ගේ හැසිරීම තුළ මේ දෙක එකිනෙක මිශ්‍ර වී ඇත. එබැවින් ඔහු බාලොලියාට දක්වන ආදරය පිළිබඳ කතාවේ ඇති නිරූපණය සරලව පිළිගත නොහැකි ය. ඇය පැහැරගෙන රඳවා තබා ගැනීමේ පසුබිම තුළ ඇය ගේ හැඟීම්, බැඳීම් සහ තීරණ විමසිය යුත්තේ බලහත්කාරයේ බලපෑම ද සැලකිල්ලට ගනිමිනි. බලහත්කාරය යටතේ ගොඩනැගෙන බැඳීමක්, නිදහස් කැමැත්ත මත ගොඩනැගෙන ආදරයකට සමාන කළ නොහැකි ය.
රත්තා ගේ චරිතය; පුරුෂත්වය පිළිබඳ විකල්ප කියවීමක්
මෙම කතාවේ මනෝවිද්‍යාත්මකව ඉතා වැදගත් චරිතයක් වන්නේ රත්තා ය. සමාජය තුළ නරක නමක් ඇති, දඩබ්බර සහ ප්‍රචණ්ඩ ගතිගුණ සහිත මිනිසකු ලෙස පෙනී සිටින රත්තා, සයිමන්ට වඩා වෙනස් පුරුෂත්වයක් නිරූපණය කරයි. විශේෂයෙන් ම කාන්තාවක ගේ කැමැත්ත සහ ලිංගික සම්බන්ධතාවක අන්‍යෝන්‍යභාවය පිළිබඳ ඔහු ගේ හැඟීම සයිමන් ගේ හැසිරීමට විරුද්ධව තබා කියවිය හැකි ය.
රත්තා සමාජයේ පිළිගැනීම අනුව යහපත් මිනිසෙකු නොවිය හැකි ය. එහෙත් ඔහු ගේ චරිතය තුළ සයිමන් තුළ නොපෙනෙන මානුෂීය අවබෝධයක් සහ අනුකම්පාවක් තිබේ. ඔහු පුතාට උදව් කරයි. බාලොලියා පිළිබඳ සැලකිලිමත් වෙයි. අවසානයේ සයිමන් ගේ මරණය පිළිබඳව ද සාමාන්‍ය පළිගැනීමේ හෝ ජයග්‍රහණයේ හැඟීමකින් නොව, සංකීර්ණ මානුෂීය හැඟීමකින් යුතුව කල්පනා කරයි. මෙය අපට පෙන්වන්නේ පුරුෂත්වය යනු ශාරීරික ශක්තිය, ලිංගික හැකියාව, ස්ත්‍රීන් පාලනය කිරීම හෝ සමාජ බලය මත පමණක් නිර්වචනය කළ නොහැකි බවයි. පුරුෂයෙකුගේ සැබෑ ශක්තිය ඔහුට අනෙකා පාලනය කිරීමට ඇති හැකියාවෙන් නොව, අනෙකා ගේ නිදහස පිළිගැනීමට ඇති හැකියාවෙන් ද මැනිය හැකිය.
අවසානයේ සයිමන්ගේ සිනහව: පරාජය ද, නිදහස් වීම ද?
කතාවේ අවසානය මනෝවිශ්ලේෂණාත්මකව විශේෂ අවධානයක් ලැබිය යුතු කොටසකි.
සයිමන් ගේ මරණයෙන් පසුව ඔහු ගේ මුහුණේ දක්නට ලැබෙන අමුතු සිනහව රත්තාට තේරුම්ගත නොහැකි ය. එය සාමාන්‍ය සිනහවක් නොවන බව කතාව අවධාරණය කරයි. රත්තාට එය විහාර ගෙයක බුද්ධ ප්‍රතිමාවක ඇස්වල පෙනෙන අමුතු බැල්මක් සිහිපත් කරයි. එම සිනහව කතාවේ වඩාත්ම අර්ථ බහුල සංකේතය බවට පත්වෙයි. එය කියවිය හැකි ආකාර කිහිපයක් තිබේ.
පළමු කියවීම – පුරුෂ තරගයේ අවසාන පරාජය
සයිමන් තම පුතා සමග පැවති තරගයෙන් අවසානයේ පරාජය වෙයි. තමන් ගේ අතීතයේ දී ගුණපාල ඉදිරියේ ලැබූ පරාජය වර්තමානයේ දී පුතා ඉදිරියේ නැවතත් අත්විඳියි. එහෙත් මෙවර පරාජය වන්නේ ඔහුගේ ප්‍රේමය පමණක් නොව, ඔහුගේ ජීවිතය යි.
දෙවන කියවීම – අයිති කරගැනීමේ අවසාන සීමාව
සයිමන් ජීවිත කාලය පුරා ම කාන්තාවන් ගේ ශරීරය සහ කැමැත්ත පාලනය කිරීමට උත්සාහ කරයි. එහෙත් මරණය ඉදිරියේ ඔහු ගේ බලය අවසන් වෙයි. ඔහුට තවදුරටත් කිසිවෙකු පාලනය කළ නොහැකි ය.
තෙවන කියවීම – පියෙකුගේ අවසාන බැල්ම
කතාවේ අවසානයේ සයිමන් ගේ ඇස්වල පුතා දෙසට යොමු වූ බැල්ම තුළ තරහක් හෝ වෛරයක් නොමැති බව රත්තා දකියි. මෙය සයිමන් ගේ චරිතය පිළිබඳ අප මෙතෙක් ගොඩනගා ගත් විනිශ්චය තවත් සංකීර්ණ කරයි.
ඔහු ගේ මරණ මොහොතේ දී හෝ තම පුතා කෙරෙහි තිබූ පිය සෙනෙහස නැවත මතු වූවා විය හැකි ද? නැතහොත් තමන් ගේ ජීවිතයේ සිදු වූ සියල්ල පිළිබඳ අවබෝධයක් අවසන් මොහොතේ ඇති වූවා ද?
කතාව මේ ප්‍රශ්නවලට නිශ්චිත පිළිතුරක් ලබා නොදෙයි; එම අර්ථ අපැහැදිලිභාවය අවසානයේ සාහිත්‍යමය ශක්තියක් බවට පත්වෙයි.
පුරුෂාත්ම හීනනයෙන් පුරුෂ ආධිපත්‍යය දක්වා
සයිමන් ගේ චරිතය Male Inferiority සංකල්පය ඇසුරින් කියවීමේ දී අපට හඳුනාගත හැකි ප්‍රධානතම කරුණ වන්නේ පෞද්ගලික මනෝවිද්‍යාත්මක අනාරක්ෂිතභාවයක් බලය සහ පාලනය හරහා විසඳා ගැනීමට ඔහු දරන උත්සාහය යි.
ඔහුගේ හැසිරීම පහත පරිදි සාරාංශ කළ හැකි ය.
1. අතීත පරාජය: මල් එතනා ගේ තෝරාගැනීම හමුවේ සයිමන් ගේ පුරුෂ අභිමානයට පහරක් එල්ල වෙයි.
2. අභ්‍යන්තර අනාරක්ෂිතභාවය: ගුණපාල සමග තමන්ව සසඳමින් ඔහු තුළ තරගකාරීත්වයක් සහ අසතුටක් වර්ධනය වෙයි.
3. පරාජයේ පුනරාවර්තනය: පුතා සහ බාලොලියා අතර සම්බන්ධය ඔහුගේ අතීත අත්දැකීම නැවත සක්‍රීය කරයි.
4. ඊර්ෂ්‍යාව සහ තර්ජනය: පුතා ගේ ලිංගික හා ප්‍රේම ජීවිතය තමන් ගේ පුරුෂත්වයට එල්ල වූ තර්ජනයක් ලෙස ඔහු දකියි.
5. බලය තහවුරු කිරීම: බලොලියා පැහැරගෙන රඳවා තබා ගැනීම හරහා තමන් ගේ පාලනය නැවත තහවුරු කිරීමට උත්සාහ කරයි.
6. ප්‍රචණ්ඩත්වය: තමන් ගේ ආශාව සහ අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ හැඟීම අභියෝගයට ලක් වූ විට ප්‍රචණ්ඩත්වය දක්වා ගමන් කරයි.
මෙම ක්‍රියාවලියෙන් පෙනී යන්නේ සයිමන් ගේ ප්‍රශ්නය ලිංගික ආශාවක් පමණක් නොවන බවයි. එය තමන් ගේ පුරුෂ අනන්‍යතාව සහ වටිනාකම වෙනත් පිරිමින් සමග පවත්වන තරගය තුළින් තහවුරු කරගැනීමට දරන උත්සාහයක් බවට පත්ව තිබේ.
මෙහි දී Male Inferiority සංකල්පය මගින් ඉදිරිපත් කරන මූලික අදහසක් නැවත අවධාරණය කළ හැකි ය.
තමන් තුළ පවතින අනාරක්ෂිතභාවය සහ හීනමානය සමග සෘජුව මුහුණ දීමට නොහැකි පුද්ගලයකු, ඇතැම් අවස්ථාවල දී අනෙකා පාලනය කිරීම, යටත් කිරීම සහ තමන් ගේ බලය ප්‍රදර්ශනය කිරීම හරහා තමන් ගේ වටිනාකම තහවුරු කරගැනීමට උත්සාහ කළ හැකි ය. මෙය සයිමන් ගේ චරිතය තුළ ප්‍රබලව නිරූපණය වෙයි.
කතාවේ ස්ත්‍රී චරිතය; බාලොලියා ගේ නිදහස සහ කතාවේ සීමාව
මෙම විචාරයේ දී බාලොලියා ගේ චරිතය පිළිබඳව ද විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතුය.
කතාවේ ප්‍රධාන පිරිමි චරිත තුන වන සයිමන්, ගුණපාල සහ රත්තා විවිධ පුරුෂත්ව නිරූපණය කරති. එහෙත් බාලොලියා ගේ ජීවිතය බොහෝ දුරට මෙම පිරිමින්ගේ ආශාවන්, බලාපොරොත්තු සහ ගැටුම් මධ්‍යයේ ගොඩනැගෙයි. ඇය ගේ ශරීරය පිරිමින් ගේ ආශාවල කේන්ද්‍රස්ථානයක් බවට පත්වෙයි. සයිමන් ඇය අයිති කරගැනීමට උත්සාහ කරයි. පුතා ඇයට ආදරය කරයි. රත්තා ඇය ගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ සැලකිලිමත් වෙයි. එහෙත් ඇයගේ ම අභ්‍යන්තර ලෝකය, තීරණ ගැනීමේ නිදහස සහ මෙම සිදුවීම්වලට ඇය දක්වන මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රතිචාර තවත් පුළුල් ලෙස නිරූපණය වූවා නම් කතාවේ ස්ත්‍රී චරිතය වඩාත් සංකීර්ණ සහ ස්වාධීන වීමට ඉඩ තිබුණි.
විශේෂයෙන්ම සයිමන් පිළිබඳව ඇය තුළ ආදරයක් ඇති වන අවස්ථා සහ පසුව පුතා වෙත නැවත යොමු වන අවස්ථා අතර ඇති මානසික වෙනස්වීම් පිළිබඳව තවත් විමර්ශනයක් අවශ්‍ය වේ.
බලහත්කාරයෙන් රඳවා තබාගත් පරිසරයක ඇති වන බැඳීම්, ආදරය, බිය, ආරක්ෂාව සෙවීම, මානසික පීඩනය සහ යැපීම යනාදි විවිධ සාධක සමග සම්බන්ධ විය හැකි ය. එබැවින් එවැනි හැඟීම් සරලව නිදහස් කැමැත්තක් ලෙස අර්ථකථනය කිරීම සුදුසු නොවේ.
මෙය කතාවේ වැදගත් සාහිත්‍යමය සහ ස්ත්‍රීවාදී විමර්ශන අවකාශයකි.
අවසාන විග්‍රහය; සයිමන් යනු පුද්ගලයෙක් පමණක් ද, නැතහොත් සමාජ පද්ධතියක ප්‍රතිඵලයක් ද?
"ආලන්දරිකා" කතාව Male Inferiority සංකල්පය ඇසුරින් කියවීමේ දී සයිමන් යනු තනි පුද්ගලයකු ගේ ඊර්ෂ්‍යාව සහ ලිංගික ආශාව පිළිබඳ කතාවක ප්‍රධාන චරිතය පමණක් නොවේ. ඔහු ගේ චරිතය තුළ පුරුෂත්වය, ලිංගිකත්වය, අයිතිවාසිකම්, බලය සහ ආධිපත්‍යය අතර ඇති සම්බන්ධය නිරූපණය වෙයි.
ඔහු ගේ අතීත පරාජය ඔහු තුළ අභ්‍යන්තර තුවාලයක් ඇති කරයි. එම තුවාලය ඔහුට පිළිගත නොහැකි තත්ත්වයක් බවට පත්වෙයි. එබැවින් ඔහු එය සුවපත් කරගැනීමට උත්සාහ කරන්නේ තමන්ගේ අභ්‍යන්තර ගැටලුව සමග මුහුණ දීමෙන් නොව, වෙනත් පුද්ගලයින් ගේ නිදහස පාලනය කිරීමෙනි.
මෙහි දී පෞද්ගලික මනෝවිද්‍යාත්මක ගැටලුවක් සමාජ බල සම්බන්ධතාවක් බවට පත්වන ආකාරය දැකිය හැකි ය. එය පුරුෂාධිපත්‍යයේ මූලික ක්‍රියාකාරීත්වයක් සමග ද සම්බන්ධ වේ. පුරුෂයා ගේ වටිනාකම ඔහු ගේ බලය, ලිංගික හැකියාව, කාන්තාවන් කෙරෙහි ඇති අයිතිය සහ අනෙකුත් පිරිමින් පරාජය කිරීම මත තීරණය වන සමාජ පසුබිමක, පුරුෂයා ගේ අභ්‍යන්තර අනාරක්ෂිතභාවය තවත් පිරිමියකුට එරෙහි තරගයක් බවට පත්විය හැකි ය. එම තරගයේ දී කාන්තාව ගේ කැමැත්ත සහ නිදහස නොසලකා හැරීමේ අවදානමක් පවතී. සයිමන්ගේ චරිතය තුළ එම තත්ත්වය ඉතා පැහැදිලිව නිරූපණය වෙයි. එබැවින් මේ කතාවෙන් මතු කළ හැකි මූලික ප්‍රශ්නය මෙය යි.
පිරිමියකු තමන් ගේ පුරුෂත්වය තහවුරු කරගැනීම සඳහා කාන්තාවක ගේ නිදහස, කැමැත්ත සහ ශරීරය පාලනය කළ යුතු යැයි සිතන්නේ ඇයි?
Male Inferiority සංකල්පය මෙම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු සෙවීමට මනෝවිද්‍යාත්මක සහ සමාජවිද්‍යාත්මක විමර්ශන රාමුවක් සපයයි.
නිගමනය
"ආලන්දරිකා" යනු ආදරය, ලිංගික ආශාව, ඊර්ෂ්‍යාව සහ පරම්පරා අතර ගැටුම පිළිබඳ කෙටිකතාවක් ලෙස කියවිය හැකි වුවත්, එය Male Inferiority සංකල්පය ඇසුරින් කියවීමේ දී ඊට වඩා ගැඹුරු අර්ථයක් මතු වෙයි.
සයිමන්ගේ චරිතය හරහා නිරූපණය වන්නේ තමන් ගේ අභ්‍යන්තර පරාජය පිළිගැනීමට නොහැකි පුරුෂයකු, එම පරාජය වෙනත් පිරිමියකුට එරෙහි තරගයක් බවට පත් කරගෙන, අවසානයේ කාන්තාවක ගේ ශරීරය සහ නිදහස පාලනය කිරීම හරහා තමන් ගේ බලය තහවුරු කරගැනීමට උත්සාහ කරන ආකාරය යි. එහෙත් එම උත්සාහය ඔහුට සැබෑ ජයග්‍රහණයක් ලබා දෙන්නේ නැත. අවසානයේ ඔහු විනාශ වන්නේ තමන් විසින් ගොඩනගාගත් බලය සහ පාලනය පිළිබඳ ලෝකය තුළ ම ය.
මේ අනුව, "ආලන්දරිකා" යනු පුරුෂාත්ම හීනනය, ලිංගික තරගකාරීත්වය සහ පුරුෂ ආධිපත්‍යය අතර පවතින සම්බන්ධතාව විමර්ශනය කිරීමට ඉඩ සලසන සාහිත්‍ය කෘතියක් ලෙස කියවිය හැකි ය.
සයිමන් ගේ ඛේදවාචකය ඔහුට බාලොලියා අහිමි වීම පමණක් නොවේ. තමන්ගේ පුරුෂත්වය තහවුරු කරගැනීම සඳහා අනෙකා පාලනය කළ යුතු යැයි විශ්වාස කළ ඔහුට, අවසානයේ තමන් ගේ ම ජීවිතය පාලනය කරගැනීමට පවා නොහැකි වීමයි.
සටහන - සුමුදු ගුරුගේ
උපුටා ගත්තේ Sumudu Gurugeගේ face book පිටුවෙන්