ලංකාව 1948 අවුරුද්දේ නිදහස ලබන විට අපේ රටේ සිටි ඉන්දීය ද්‍රවිඩ වතුකම්කරුවන්ගේ සංඛ්‍යාව 7,81,000 කි. එවකට රටේ සමස්ත ජනගහනය අනුව බැලුවොත් මෙය 11.7% ක ප්‍රතිශතයක් ලෙස සැලකේ. 1931 වසරේදී ඩොනමෝර් කොමිසම මගින් සර්වජන ඡන්ද බලය ප්‍රදානය කර තිබූ නිසා මෙම ද්‍රවිඩ වතු කම්කරුවන්ගෙන් 2,25,000 කට ඡන්ද බලය හිමිවී පැවතියේය. 1947 දී මෙරට පැවති ප්‍රථම පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් මෙම වතු දෙමළ ජනතාවගේ ඡන්ද ලැබී තිබුණේ ලංකා ඉන්දීය කොන්ග්‍රසයේ අපේක්ෂකයන්ට ය. බදුල්ල හැර වතුකරයේ මැතිවරණ ආසන 7කම බලය ඔවුනට හිමිකර ගැනීමට හැකි වූ අතර වාමාංශික පක්ෂවලටද වතුකරයේ දෙමළ ජනතාවගේ ඡන්ද සෑහෙන ප්‍රමාණයක් හිමි විය.
1947 මෙරට පළමු මැතිවරණයෙන් තේරී පත්වූ අගමැති ඩී.එස්. සහ කැබිනට් මණ්ඩලයඅගමැති ඩී.එස්. සේනානායක මෙහිදී ගැටලු දෙකකට මැදි විය. වතුකරයේ දෙමළ ජනතාවගේ ඡන්ද මෙරට මන්ත්‍රී ආසන 20 ක් සඳහා සෘජුව මෙන්ම වක්‍රාකාරව ද බලපා තිබීම හේතුවෙන් මෙරට මධ්‍යම කඳුකරය දකුණු ඉන්දීය වතුකම්කරුවන්ගේ ආක්‍රමණයකට මතු ගොදුරු වේ යැයි දකුණේ සිංහල සමාජය තුළ බියක් ඇතිවීම පළමු ගැටලුව යි. ඊට වඩා අගමැති ඩී.එස් ට හිසරදයක් වූයේ වාමාංශික පක්ෂවල බලය ප්‍රබල වී එමගින් මතු තම දේශපාලන දිවියට විශාල අවදානමක් සහ අභියෝගයක් විය හැකි යැයි ඔහු තුළ ඇතිව තිබූ බියයි.
ඩී.එස්. සේනානායකමේ අනුව අගමැති ඩී. එස්. විසින් 1949 වසරේදී ගෙනා පුරවැසි පනත මගින් අපේ රටේ ජීවත් වූ වතු දෙමළ ජනතාවගෙන් ලක්ෂ අටකට පුරවැසිභාවය අහිමි වූ බව පෙර සඳහන් කළෙමු. එයින්ම ඔවුන්ට ඡන්ද බලයත් අහිමි විය. ඔවුහු රටකුත් නැති, ඡන්ද බලයකුත් නැති පිරිසක් බවට පත්වූහ.
ඉන්පසු අගමැති ඩී.එස්. තවත් පනතක් පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනා අතර ඒ ඉන්දියානු සහ පාකිස්තානු පදිංචිකරුවන්ගේ පුරවැසි පනත යි. මෙයින් ඔහු අපේක්ෂා කළේ ලියාපදිංචියෙන් පුරවැසිභාවය ලබාදීම සඳහා අවශ්‍ය නීතිමය ප්‍රතිපාදන සම්පාදනය කිරීම ය. මේ පනතට අනුව ලියාපදිංචියෙන් පුරවැසිභාවය ලැබිය හැකි සුදුසුකම් තිබිණි. ඒ අනුව දෙමළ ජාතිකයින්ට පුරවැසිකම ඉල්ලා සිටිය හැකි වූයේ පහත දැක්වෙන තත්ත්වයන් යටතේ පමණක් විය.
වතුකරයේ දෙමළ කම්කරු කාන්තාවක් සහ ඇගේ දරුවන්• 1946. 01.01 ට පෙර මාස 12 කට නොවැඩි කාලයක් තාවකාලිකව රටින් පිට නොවී එක දිගටම වසර 10 ක් මේ රටේ ජීවත්වීම
• 1947 අගෝස්තු 05 දින සිට අවුරුදු 02 ක කාලයක් තුළ පුරවැසිකම ලබාගන්නට ඉල්ලුම්පත් ලබාගෙන තිබීම
• තමන්ට ප්‍රමාණවත් ආදායම් ඇති බව ඔප්පු කිරීම
• විවාහක ඉල්ලුම්කරුවකු නම් තමාගේ බිරිඳ හා යැපෙන්නන් ලංකාවේ පුරවැසියන්ව සිටි බව තහවුරු කිරීම
මේ ලෙස කරුණු තහවුරු කරමින් ඉල්ලුම්පත් 2,37,000 ක් පමණ ඉදිරිපත් වී තිබුණත් ඉන් පිළිගෙන තිබුණේ 52,000 ක තරම් ප්‍රමාණයක් පමණි.
ඉන්දියානු සහ පාකිස්තාන පදිංචිකරුවන්ගේ පුරවැසි පනතට පසු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ සංශෝධන පනතක් ඉදිරිපත් කළ අගමැති ඩී එස්. එමගින් ලංකාවේ ඡන්ද බලය පරම්පරාවෙන් පුරවැසියන් බවට පත් වූ අයට සහ ලියාපදිංචියෙන් පුරවැසියන් බවට පත් වූ අයට පමණක් හිමිවන සේ නීතිමය ප්‍රතිපාදන ඇති කළේය. මෙවැනි පනත් සම්මත කර ගැනීම තුළින් ඔහු තම දේශපාලන ස්ථාවරභාවය ආරක්ෂා කර ගැනීම අපේක්ෂා කළත් එය මේ රටේ අනාගතයට බලපාන විශාල ගැටලු ගොඩක ආරම්භයක් බව එදා අගමැති ඩී. එස්. වත් නොසිතන්නට ඇත.
මේ පනත්වලට විරුද්ධව ඡන්දය දුන් සුළු ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් සේම, පක්ෂව ඡන්දය දුන් සුළු ජාතික මන්ත්‍රීවරු පිරිසක්ද වූහ. මෙම පනත් මගින් නීති ප්‍රතිපාදන ඇති කරන ලද්දේ දෙමළ ජනවර්ගයට අයත් පිරිසකගේ පුරවැසි අයිතිය අහිමි කිරීමට ය. එනම් කඳුකර ඇතුළු වතුකරයේ දෙමළ ජනතාවගේ ය. දකුණු ඉන්දියාවේ සිට මේ රටේ වතු වගාවේ කම්කරුවන් ලෙස පැමිණි ඔවුන් අපේ රටේ හඳුන්වන්නේ "ඉන්දියානු දෙමළ" ලෙසිනි. එසේ නම් ඔවුන්ගේ පුරවැසි අයිතිය අහිමි කිරීමට පක්ෂව ඡන්දය දුන් දෙමළ ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් කවුද? ඔවුන් එසේ කළේ ඇයි?
එකල පාර්ලිමේන්තුවමෙම දෙමළ ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් වූයේ එස්.යූ. එදිරිමානසිංහම්, ටී. නල්ලයියා, ඒ.එල්. තම්බයියා, කේ. කනගරත්නම්, ටී. රාමලිංගම් යන අයයි. ඔවුන් ලංකා දෙමළ වශයෙන් හඳුන්වන අපේ රටේ උතුරු පළාත නියෝජනය කළ මන්ත්‍රීවරුන් ය. ජාතිය එකම වර්ගය වුවත් අපේ රටේ උතුරේ ජීවත් වූ සම්භාව්‍ය දෙමළ ජනතාව සහ දකුණු ඉන්දීය දෙමළ අතර කුල ප්‍රශ්න වැනි බොහෝ පරස්පරතා තිබිණි. ඔවුන් වතු දෙමළ ජනතාවගේ පුරවැසි අයිතිය නැතිකිරීම හෝ සීමා කිරීම වෙනුවෙන් ඡන්දය භාවිත කළේ මේ පරස්පරතා හේතුවෙන් බව පැහැදිලි ය.
රටේ උතුරේ ජීවත් වූ සම්භාව්‍ය දෙමළ ජනතාව සහ දකුණු ඉන්දීය දෙමළ අතර කුල ප්‍රශ්න වැනි බොහෝ පරස්පරතා තිබිණි.මෙම පනත්වලට පක්ෂ ව ඡන්දය දුන් අනෙකුත් සුළු ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් අතර එච්.එස්. ස්මයිල්, එම්.එස්. කාරියප්පර්, ඒ. එන්.
සින්නලෙබ්බෙ යන මුස්ලිම් මන්ත්‍රීවරුන්ද, මැලේ ජාතික ටී. බී. ජයා මන්ත්‍රීවරයාද, පත් කළ යුරෝපීය මන්ත්‍රීවරුන් පස්දෙනාද, පත් කළ බර්ගර් මන්ත්‍රීවරයා ද විය.
ආචාර්ය කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා
එන්.එම්. පෙරේරාවතුකර දෙමළ ජනතාවගේ පුරවැසි අයිතියට සෘජුව බලපාන පනත් පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වන විට, ඇතැම් දෙමළ මන්ත්‍රීවරුන් සහ අනෙකුත් සුළු ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් ඊට සහාය පළ කරද්දී, සිංහල මන්ත්‍රීවරු සෑහෙන පිරිසක් එම පනත්වලට විරුද්ධව සිය ඡන්දය භාවිත කළහ. ඒ ලංකාවේ ප්‍රධාන වාමාංශික පක්ෂවලිනි. ආචාර්ය එන්.එම්. පෙරේරාගේ නායකත්වයෙන් යුත් ලංකා සම සමාජ පක්ෂය, ආචාර්ය කොල්වින් ආර්. ද සිල්වාගේ නායකත්වයෙන් යුත් බෝල්ෂෙවික් ලෙනින්ස් පක්ෂය, පීටර් කෙනමන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් කොමියුනිට්ස් පක්ෂය මීට විරුද්ධව ඡන්දය පාවිච්චි කළ අතර මේ පක්ෂවල සිටි වැඩි දෙනෙක් සිංහල ජාතිකයෝ වූහ.
පනතට එරෙහි වූ ස්වාධීන පක්ෂවලට අයත් වෙනත් අනෙකුත් සිංහල මන්ත්‍රීවරුන් වූයේ විල්මට් ඒ. පෙරේරා, ආර්.එස්. පැල්පොල, අයි.එම්.ආර්.ඒ. ඊරියගොල්ල, ලක්ෂ්මන් රාජපක්ෂ යන අයයි. මේ පනත සම්බන්ධයෙන් ආචාර්ය කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා එකල පවසා තිබුණේ "මේ නීති නිසා සර්වජන ඡන්දයේ මිනීවල කැපෙන බව"යි. එකල රටේ ප්‍රමුඛ පෙළේ බෞද්ධයෙකු සහ ප්‍රකට නීතිඥයෙකු ද වූ එච්. ශ්‍රී නිශ්ශංක මෙම පනත නීතියේ ප්‍රථම මූලධර්මයට ද පටහැනි බව පවසමින් මීට දැඩි සේ විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශ කර තිබිණි. මන්ත්‍රීවරුන් 95 දෙනෙක් සිටි පාර්ලිමේන්තුවේ 32 ක පිරිසක් මේ පනතට විරුද්ධව ඡන්දය දීම විශේෂ කරුණක් වන්නේ එනිසා ය. ඉන්දීය අගමැති ජවහර් ලාල් නේරු තුමාද මෙම පනතට දැඩි ව විරෝධය පළ කළේය. එසේම ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් සපයන සීනි, පිටි, තිරිඟු ආදියද නතර කරන බවට තර්ජනාත්මක ප්‍රකාශයක් ඉන්දීය අගමැතිවරයා නිකුත් කර තිබිණි.
සමස්ත ලංකා දෙමළ සංගමයේ නායක ජී.ජී. පොන්නම්බලම්මේ කුමන බාධක පැමිණියත් ඒ කිසිවක් කෙරෙහි තැකීමක් නොකළ ඩී. එස්. සේනානායක අග්‍රාමාත්‍යවරයා මේ පනත් සියල්ල පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කර ගැනීමට සමත් විය. ඉන්පසු ඔහු තවත් විශේෂ දෙයක් කළේය. ඒ සමස්ත ලංකා දෙමළ සංගමයේ නායක ජී.ජී. පොන්නම්බලම් හට තම රජයෙහි ජෝර්ජ් ඊ.ද සිල්වාගෙන් හිස් ව තිබූ කර්මාන්ත අමාත්‍ය ධුරය ප්‍රදානය කිරීම ය. ඉන්පසු ජී. ජී. පොන්නම්බලම් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට එකතු විය. පොන්නම්බලම්ගේ මෙම ක්‍රියාව කෙරෙහි සමස්ත ලංකා දෙමළ සංගමය තුළ හටගත්තේ ප්‍රබල විරෝධයකි. ඉන් එම පක්ෂය දෙකඩ වී ගිය අතර ඉන්පසු එම පක්ෂයේ එස්.ජේ.වී. චෙල්වනායගම්, සී. වන්නියසිංහම් සහ ඊ.එම්.වී. නාගනාදන් යන මන්ත්‍රීවරුන් තිදෙනා පක්ෂයෙන් ඉවත් වූහ. ඔවුන් අලුතින් දේශපාලන පක්ෂයක් නිර්මාණය කරගත් අතර ඉලංගෙයි තමිල් අරසු කච්චෙයි (ITAK) නම්වූයේ මෙම පක්ෂය යි. එය ප්‍රසිද්ධ වූයේ ෆෙඩරල් පක්ෂය යන නමිනි. ලංකාවේ දේශපාලනයට ෆෙඩරල් යන වචනය එක් වූයේ 1949 දෙසැම්බර් 18 දා පිහිටුවා ගත් මෙම පක්ෂයත් සමඟ ය.
චෙල්වනායගම් රැස්වීමක් අමතමින්ෆෙඩරල් යනු අර්ධ ස්වයං පාලන ප්‍රාන්ත රාජ්‍ය හෝ ප්‍රදේශ, මධ්‍යම ආණ්ඩුවක් මගින් දේශපාලනමය සංගමයකට (political union) එක්සත් වීමෙන් (united) සෑදුණු ස්වෛරී රාජ්‍ය වේ. ෆෙඩරල් පාලන ක්‍රමවේදයක මූලික අංගය වන්නේ මධ්‍යම ආණ්ඩුව සහ ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු අතර නීතිමය වශයෙන් බෙදී ගිය බලතලයි. එමගින් මධ්‍යම ආණ්ඩුවේ මැදිහත්වීමකින් තොරව ප්‍රාන්ත ආණ්ඩුවකට තම පාලන ප්‍රදේශය හැකි තරම් පවත්වා ගැනීමට හැකිවීම අපේක්ෂා කෙරේ. මෙමගින් නීති සම්පාදනය, ඉඩම් හා පොලිස් බලතල අදාළ ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු හට හිමිවනු ඇත.
එස්.ජේ.වී. චෙල්වනායගම්එදා අපේ රටේ ෆෙඩරල් පාලන ක්‍රමයක් ඇති නොවූ මුත් ලංකාවේ දෙමළ බෙදුම්වාදයට ආරම්භක පියවරක් තැබූ අවස්ථාව ලෙස මෙම ITAK පක්ෂය හෙවත් ෆෙඩරල් පක්ෂය පිහිටුවීම දැක්විය හැකිය. එස්.ජේ.වී. චෙල්වනායගම් ලංකාවේ දෙමළ බෙදුම්වාදයේ පියා ලෙස සැලකේ. කඳුකර දෙමළ ජනතාවට තවදුරටත් සිදුවූ අසාධාරණකම් ගැන මීළඟ කොටසින් කතා කරමු.
තොරතුරු සපයා ගැනීමේ සහාය: ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී ධර්මශ්‍රී කාරියවසම් සහ අන්තර්ජාලය. ඡායාරූප උපුටා ගැනීම අන්තර්ජාලයෙනි.
සටහන - ඉන්දු පෙරේරා
සබැඳි ලිපි :
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (8) : වතු දෙමළ ජනතාවගෙන් ලක්ෂ 8කට පුරවැසිභාවය අහිමියි - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (7) : දකුණු ඉන්දීය ශ්‍රමිකයන්ට ඩී. එස්. ගෙන් කෙනෙහිලි - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (6) : අපෙන් බදු මුදල් ! සුද්දන්ගෙන් පාරවල් !! - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (5) : මාතලේ කුලදෙවියන් පිදූ තැන දේවතාවියක් - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (4) : සිලෝන් ටී වෙනුවෙන් ඔවුහු දිවි පිදූහ - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (2): සිංහලයන්ට කටඋත්තර නැති කළ සුද්දෝ (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන්මිත්තෝ : ලංකාවට කම්කරුවන් සොයා ඉන්දියාවේ පෝස්ටර් (ඉන්දු පෙරේරා)