උපරිමාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්‍රාම වයස ඉහළ දැමීමේ රජයේ සූදානම මේ වන විට රට තුළ දැඩි දේශපාලන හා නීතිමය සංවාදයකට මුලපුරා ඇත. අද පාර්ලිමේන්තුවේදී විශේෂ ප්‍රකාශයක් කරමින් විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස රජයෙන් සෘජුවම ප්‍රශ්න කළේ, පවතින විනිසුරු පුරප්පාඩු නොපියවා විශ්‍රාම වයස පමණක් දීර්ඝ කිරීමට දරන උත්සාහයේ පදනම කුමක්ද යන්නයි.
මෙම ගැටලුව හුදෙක් පරිපාලනමය තීරණයකට එහා ගිය, රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ පැවැත්ම සහ අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ බරපතල කාරණාවක් බව විපක්ෂ නායකවරයා පෙන්වා දෙයි.
දත්ත නැති වයස් සංශෝධනය සහ 20 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය
විපක්ෂ නායකවරයා පෙන්වා දෙන්නේ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්‍රාම වයස වෙනස් කරන්නේ නම්, ඊට පාදක වූ නිල අවශ්‍යතා තක්සේරුවක් හෝ ප්‍රතිපත්ති වාර්තාවක් රජය සතුව තිබිය යුතු බවයි. එවැනි දත්තමය අධ්‍යයනයක් ඇත්නම් එය වහාම සභාවට ඉදිරිපත් කරන ලෙස ඔහු ඉල්ලා සිටී.
විශේෂයෙන්ම, 20 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මඟින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ සහ අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන් සංඛ්‍යාව දැනටමත් ඉහළ දමා ඇත. එවැනි පසුබිමක, තවදුරටත් වයස් සීමාව දීර්ඝ කිරීමට උත්සාහ කිරීම පිටුපස ඇති සැබෑ ජාතික අවශ්‍යතාව කුමක්දැයි සමාජය තුළ ප්‍රශ්නාර්ථයක් මතු වේ. සැලසුමකින් තොරව සිදුවන මෙවැනි තීරණ, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය කෙරෙහි මහජන විශ්වාසය බිඳවැටීමට හේතු විය හැකි බවට ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය (BASL) ද ජනාධිපතිවරයා වෙත ලිඛිතව අනතුරු අඟවා ඇත.
පුරප්පාඩු 8ක් මඟහැර වයස වෙනස් කිරීමේ ප්‍රමුඛතාව
අද වන විට සමස්ත අධිකරණ පද්ධතියම නඩු ප්‍රමාදය සහ නඩු ගොඩගැසීම හේතුවෙන් බරපතල අර්බුදයකට ලක්ව ඇත. ජනතාවට සාධාරණය ඉටුවීම ප්‍රමාද වන මෙවැනි වටපිටාවක, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරු ධුර 4ක් සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරු ධුර 4ක් දිගු කලක් තිස්සේ පුරප්පාඩුව පවතී.
විපක්ෂ නායකවරයාගේ මූලික තර්කය:
"රටේ ප්‍රමුඛතාව විය යුත්තේ පවතින පුරප්පාඩු කඩිනමින් පිරවීම මිස, සේවයේ නියුතු පිරිසගේ වයස ඉහළ දැමීම නොවේ. පසුගිය මාස 6 පුරා මෙම පුරප්පාඩු සම්පූර්ණ නොකිරීම නිසා, දක්ෂ හා වෘත්තීය මට්ටමේ විනිසුරුවරුන් රැසක් සේවයෙන් විශ්‍රාම ගොස් අවසන්ය."
මෙම තත්ත්වය තුළ, රජයේ සැබෑ ප්‍රමුඛතාව සහ ජාතික අවශ්‍යතාව කුමක්ද යන්න පිළිබඳව අධිකරණ අමාත්‍යාංශය නිල ස්ථාවරය රටට හෙළි කළ යුතුව ඇත.
සංවරණ සහ තුලන පද්ධතියට එල්ල වන දේශපාලන බලපෑම
ආණ්ඩු බලය පවතින සැමවිටම, තමන්ට අවශ්‍ය පරිදි අධිකරණයේ ව්‍යුහය වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කිරීම භයානක පූර්වාදර්ශයකි. එය අනාගතයේදී දේශපාලන අවශ්‍යතා මත අධිකරණය හැසිරවීමට පාර කපන්නක් විය හැකිය. විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය අතර පවතින සංවරණ සහ තුලන (Checks and Balances) පද්ධතිය ආරක්ෂා කිරීම යහපත් රාජ්‍ය පාලනයක මූලික ලක්ෂණයකි.
නෛතික ක්ෂේත්‍රයේ වෘත්තිකයන් හෝ අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාව සමඟ නිසි උපදේශන ක්‍රියාවලියකින් තොරව මෙවැනි ව්‍යවස්ථාමය සංශෝධන ගෙන ඒම ගැටලුසහගතය. එබැවින්, මෙම යෝජනාව නිසා මහජනතාව තුළ ඇති වී තිබෙන අවිශ්වාසය සහ සැකය දුරු කිරීමට රජය ගන්නා නිශ්චිත ක්‍රියාමාර්ග මොනවාදැයි විපක්ෂය ප්‍රශ්න කරයි. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ පැවැත්ම තීරණය වන්නේ "ක්‍රමයේ වෙනස" සටන් පාඨවලට පමණක් සීමා නොකර, ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාවට නැංවීමෙන් පමණි.
