අතිරික්ත අස්වැන්නක් තිබියදී සහල් ආනයනය කෙරෙන්නේ ඇයි? - විපක්ෂ නායකගෙන් ප්‍රශ්නයක්

ජීවන වියදම් දර්ශක සහ ගොවි ජනතාව මුහුණ දෙන අභියෝග පිළිබඳව දේශපාලන කරළියේ සංවාදයක්.

දේශීය වශයෙන් ප්‍රමාණවත් වී අස්වැන්නක් පවතින පසුබිමක විදේශයන්ගෙන් සහල් ආනයනය කිරීමට සිදුව ඇත්තේ ඇයිදැයි විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස රජයෙන් ප්‍රශ්න කර සිටියි.

බටහිර අනුරාධපුර, ඔත්තප්පුව කොට්ඨාසයේ සියඹලාගහගම ප්‍රදේශයේ පැවති ජන හමුවක් අමතමින් විපක්ෂ නායකවරයා පෙන්වා දුන්නේ, මෙරට වාර්ෂික සහල් අවශ්‍යතාව මෙට්‍රික් ටොන් ලක්ෂ 25ක් පමණ වන මුත් වාර්ෂික දේශීය නිෂ්පාදනය මෙට්‍රික් ටොන් ලක්ෂ 32 ඉක්මවන බවයි.

වාර්ෂිකව සමස්ත දිස්ත්‍රික්ක මට්ටමින් වැඩිම වී අස්වැන්නක් අනුරාධපුර සහ අම්පාර දිස්ත්‍රික්කවලින් වාර්තා වන අතර, හෙක්ටයාරයකට ලැබෙන ඵලදායිතාව අනුව හම්බන්තොට සහ පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික්ක පෙරමුණේ පසුවන බව ද ඔහු එහිදී සඳහන් කළේය. එවන් පසුබිමක පසුගිය කාලසීමාව තුළ සහල් මෙට්‍රික් ටොන් 380,000ක් ආනයනය කිරීමට සිදුවීම පිටුපස නිසි කළමනාකරණයක ගැටලුවක් පවතින්නේද යන්න විමසා බැලිය යුතු බව ඔහු පැවසීය.

පරිභෝජන රටාව සහ වගා සැලැස්මේ පරතරය

මෙරට සහල් පරිභෝජන රටාව පිළිබඳව දත්ත ඉදිරිපත් කළ විපක්ෂ නායකවරයා, මෙරට ජනගහනයෙන් 76%ක් පරිභෝජනය කරන්නේ රතු සහ සුදු නාඩු සහල් බවත්, සම්බා සහ කීරි සම්බා සඳහා පවතින්නේ පිළිවෙළින් 12% බැගින් වූ ඉල්ලුමක් බවත් පෙන්වා දුන්නේය.

"1948 නිදහස ලබන සමයේ මෙරට අවශ්‍යතාවයෙන් 64%ක්ම ආනයනය කළත්, 2010 වන විට අප සහලින් ස්වයංපෝෂිත මට්ටමකට පැමිණියා. එහෙත් වෙළෙඳපොළ ඉල්ලුමට සරිලන පරිදි කන්නයෙන් කන්නයට නිසි වගා සැලැස්මක් සකස් නොවීම නිසා පාරිභෝගිකයාත් ගොවියාත් එකසේ අපහසුතාවට පත්වෙනවා," යැයි ඔහු ප්‍රකාශ කළේය.

වී සහතික මිල සහ නිෂ්පාදන පිරිවැය

වී ගොවියාගේ නිෂ්පාදන පිරිවැය හා සහතික මිල අතර පවතින පරතරය පිළිබඳව ද මෙහිදී අදහස් පළ විය. වී කිලෝවක් නිෂ්පාදනය සඳහා රුපියල් 137ක පමණ මුදලක් වැයවන බවට දත්ත ඉදිරිපත්ව තිබියදීත්, රජය විසින් ලබාදෙන රුපියල් 120ක සහතික මිල හේතුවෙන් ගොවියාට එක් කිලෝවකින් රුපියල් 17ක පාඩුවක් දැරීමට සිදුව ඇති බව විපක්ෂ නායකවරයා සඳහන් කළේය.

මැතිවරණ සමයන්හිදී වී කිලෝවකට රුපියල් 150ක සහතික මිලක් ලබාදෙන බවට ප්‍රකාශ වුවද, ප්‍රායෝගිකව ගොවියාට හිමිවන මිල සහ ජීවන තත්ත්වය පිළිබඳව පාලකයන්ගේ අවධානය යොමුවිය යුතු බව ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේය.

ජීවන වියදම සහ ආර්ථික දර්ශක

ජනලේඛන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ දරිද්‍රතා රේඛා දර්ශකයන්ට අනුව පුද්ගලයකුගේ මසක අවම වියදම රුපියල් 17,315ක් ලෙස දැක්වීම පිළිබඳවද විපක්ෂ නායකවරයා ප්‍රශ්න කළේය. පවතින වෙළෙඳපොළ භාණ්ඩ හා සේවා මිල ගණන් හමුවේ එම අගය යථාර්ථවාදී නොවන බවත්, නිවැරදි ක්ෂේත්‍ර දත්ත මත පදනම්ව ජාතික ප්‍රතිපත්ති සකස් කළ යුතු බවත් ඔහු අවධාරණය කළේය.

සාමකාමී හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ තම අයිතිවාසිකම් සහ සාධාරණ මිලක් වෙනුවෙන් හඬ නැගීමට ගොවි ජනතාව පෙරමුණ ගත යුතු බවද සජිත් ප්‍රේමදාස  සිය කතාව අවසන් කරමින් ප්‍රකාශ කර සිටියේය.