නඩු ප්‍රමාද වැළැක්වීමට සහ විනිසුරු සංඛ්‍යාව ඉහළ නැංවීමට ගත් පියවරක් බව රජය පවසද්දී, කැබිනට් පත්‍රිකාවේ අන්තර්ගතය පිළිබඳව මතභේද
22 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන යෝජනාව සහ මතු වූ චෝදනා
ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ 1978 අංක 2 දරන අධිකරණ නඩු විධාන පනත සංශෝධනය කිරීම සඳහා අධිකරණ අමාත්‍යවරයා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද කැබිනට් පත්‍රිකාව සම්බන්ධයෙන් දේශපාලන සහ නීති ක්ෂේත්‍රයේ දැඩි කතිකාවතක් නිර්මාණය වී තිබේ.
සර්වජන බලය ව්‍යාපාරයේ මෙහෙයුම් ප්‍රධානී, නීතිඥ මධුර විතානගේ මාධ්‍ය වෙත අදහස් දක්වමින් චෝදනා කරන්නේ, අදාළ කැබිනට් පත්‍රිකාව හරහා ප්‍රකාශිත නඩු ප්‍රමාදයන් වැළැක්වීම සහ විනිසුරු විශ්‍රාම වයස ඉහළ නැංවීම වැනි කරුණුවලට යටින්, ප්‍රාදේශීය අභියාචනාධිකරණ බලතල ස්ථිර ලෙස ව්‍යාප්ත කිරීමට උත්සාහ ගන්නා බවයි.
ජනතාවට නොපෙනෙන අයුරින් අධිකරණ බලය ප්‍රාදේශීය ඒකක වෙත ස්ථිරව විමධ්‍යගත කිරීම මගින්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 2 වන ව්‍යවස්ථාව මගින් ආරක්ෂා කර ඇති ඒකීය රාජ්‍ය (Unitary State) ස්වරූපයට බලපෑම් එල්ල විය හැකි බව විතානගේ පෙන්වා දෙයි.
22 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කැබිනට් පත්‍රිකාව පිළිබඳ සංග්‍රහය
| රජයේ මුලික අරමුණ: අභියාචනාධිකරණ හා මහා අධිකරණ විනිසුරුවරුන් වැඩි කිරීම, විශ්‍රාම වයස අවුරුදු 2කින් ඉහළ නැංවීම
| ව්‍යවස්ථාපිත නීති පදනම: ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 118, 127 සහ 146 වගන්ති සංශෝධනය සහ අධිකරණ නඩු විධාන පනත
| විපක්ෂයේ චෝදනාව: ප්‍රාදේශීය අභියාචනාධිකරණ බලය මගින් ඒකීය අධිකරණ පද්ධතියේ ඒකාබද්ධතාවයට බලපෑම් සිදුවීම
| රජයේ ස්ථාවරය: බිඳවැටී ඇති නඩු විසඳීමේ වේගය වැඩි කිරීම, බන්ධනාගාර තදබදය අඩු කිරීම සහ පද්ධතිය කාර්යක්ෂම කිරීම
ව්‍යවස්ථාපිත ප්‍රතිපාදන සහ ප්‍රාදේශීය අධිකරණ බලය පිළිබඳ නීතිමය සංවාදය
ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 118 වන ව්‍යවස්ථාව මගින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මුළු දිවයිනටම බලපාන පරිදි පිහිටුවා ඇති අතර, 127 වන ව්‍යවස්ථාව අනුව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ අවසාන ඇපීල් අධිකරණය ලෙස ක්‍රියා කරයි.
එමෙන්ම 146 වන ව්‍යවස්ථාව ප්‍රකාරව අභියාචනාධිකරණය සාමාන්‍යයෙන් කොළඹ නගරයේදී සිය අධිකරණ බලය ක්‍රියාත්මක කරන අතර, අවශ්‍යතාවය අනුව අගවිනිසුරුවරයාගේ නියෝග මත දිවයිනේ ඕනෑම ප්‍රදේශයකට ගොස් නඩු ඇසීමේ බලය පවතියි.
කෙසේවෙතත්, මෙම සංශෝධනය මගින් ප්‍රාදේශීය වශයෙන් ස්ථිර වෙනම අභියාචනාධිකරණ බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීමට යෝජනා කිරීම මගින්, විවිධ ප්‍රදේශවලින් එකිනෙකට පරස්පර නීතිමය තීන්දු හා පූර්වාදර්ශ නිකුත් වීමේ අවදානමක් පවතින බව නීතිඥ මධුර විතානගේ අවධාරණය කළේය.
එවැනි පරස්පර නීතිමය තීන්දු මගින් රටේ පහළ අධිකරණ පද්ධතිය නීතිමය ගැටලුවලට ලක්වන බවත්, එය ෆෙඩරල් අධිකරණ පද්ධතියක ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන බවත් ඔහු වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.
රජයේ ස්ථාවරය සහ ඉදිරි පියවර
කැබිනට් ප්‍රකාශක අමාත්‍ය වෛද්‍ය නලින්ද ජයතිස්ස ඇතුළු රජයේ පාර්ශ්වයන් මෙම චෝදනා ප්‍රතික්ෂේප කරමින් කියා සිටියේ, අදාළ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සහ අධිකරණ නඩු විධාන පනත් සංශෝධනය මගින් කිසිදු දේශපාලන හෝ බාහිර උවමනාවක් ඉටුකිරීමට අපේක්ෂා නොකරන බවයි.
දැනට මහා අධිකරණ සහ අභියාචනාධිකරණ හමුවේ පවතින දහස් සංඛ්‍යාත නඩු ප්‍රමාදයන් වැළැක්වීම, විනිසුරු පුරප්පාඩු පිරවීම සහ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්‍රාම වයස වසර දෙකකින් ඉහළ නංවමින් පළපුරුදු විනිසුරුවරුන්ගේ සේවය පද්ධතියට ලබාගැනීම මෙහි එකම අරමුණ බව රජය පෙන්වා දෙයි.
නීතිපතිවරයාගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත අනුමැතිය හිමිව ඇති මෙම කෙටුම්පත මේවනවිට ගැසට් කර ඇත. අනතුරුව එය පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත අතර, එහිදී මහජනතාවට සහ නීතිඥ සංගම්වලට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ කරුණු දැක්වීමට හෝ පාර්ලිමේන්තු විවාදයේදී සංශෝධන ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව පවතින බව ද රජය වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කර ඇත.
