ලංකාවේ කෘෂිකර්මය නගා සිටුවීම සඳහා ඇති කරන ලද මින්නේරි ගොවි ජනපද ව්යාපාරය, ගල්ඔය සංවර්ධන යෝජනා ක්රමය, සේනානායක සමුද්රය එතුමාගේ සංකල්පයට අනුව ක්රියාවට නංවන ලද සැලසුම් ය.
1953 හර්තාලය
1953 හර්තාලය
අගමැති ඩඩ්ලි සේනානායකඅගමැති ඩඩ්ලි සේනානායක 1953 වසරේ ජූලි 07 දා පාර්ලිමේන්තුවේ නව සැසි වාරයේදී සිය රාජාසන කතාව පවත්වමින් කියා සිටියේ ඇතිවී තිබෙන දැඩි ආර්ථික අර්බුදයට මුහුණ දීම සඳහා ජනතා සහන කප්පාදු කිරීමට සිදුවන බව ය. එහිදී අග්රාණ්ඩුකාර සෝල්බරි සාමි ද අගමැතිවරයාගේ කතාව තවදුරටත් සනාථ කරමින් එතෙක් ශත 25 ක් ව පැවති හාල් සේරුව ශත 70 දක්වා වැඩි කරන බවත්, පාසල් ළමුන්ට දෙන දිවා ආහාර වේල ඊළඟ පාසල් වාරයේ සිට කපා හරින බවත් පැවසීය. එම රජයේ මුදල් ඇමතිවරයාව සිටි ජේ.ආර්. ජයවර්ධන ඒ මාසයේම ඉදිරිපත් කරන ලද අයවැය මගින් හාල් සේරුවක් ශත 70 දක්වා ඉහළ නැංවීම, කිරි සහ බනිස් සහිත පාසල් සිසුන්ගේ දිවා ආහාර වේල කප්පාදු කිරීම, අනාථ ආධාර දීමනාව අඩුකිරීම, දුම්රිය හා තැපැල් ගාස්තු සහ දුරකථන ඇමතුම් ගාස්තු වැඩි කිරීම, රෙදිමිල සහ සිගරැට් මිල ඉහළ දැමීම වැනි දෑ හේතුවෙන් ඊට එරෙහිව ඒ වසරේදී අපේ රටේ විශාල හර්තාලයක් ඇතිවිය. මේ හේතුවෙන් අගමැති ඩඩ්ලි සේනානායක ඔක්තෝබර් 26 දා සිය තනතුරින් ඉල්ලා අස් විය. ඒ අනුව ආණ්ඩුව විසුරුවා හරිනු ලැබිණි.
එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක රැස්වීමක් අමතමින් ඉන්දීය වතු කම්කරුවන්ගේ ගැටලුව විසඳන්නට අගමැති සර් ජෝන් ට විශාල වුවමනාවක් තිබිණි. මුලදී එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සිට පසුව ඉන් ඉවත්ව ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නමින් අලුත් පක්ෂයක් පිහිටුවා ගත් එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක සිංහලය රාජ්ය භාෂාව විය යුතු යැයි හඬක් නගන්නට විය. ඒ සඳහා ද එවකට හේතු නොතිබුණා නොවේ. නමුත් ඊට වඩා හානියක් එමගින් මේ රටට ඇතිවිය හැකි බව වටහා ගෙන සිටි අගමැති සර් ජෝන් ඊට විරුද්ධ විය.
ශ්රීමත් ජෝන් කොතලාවල " සිංහල රාජ්ය භාෂාව වුණොත් එයින් මේ රටට හා ජනතාවට ලොකු සේවයක් වෙනවා නම් මුලින්ම එයට කැමති වෙන්නේ මමයි. මේ පොරොන්දුව ඉෂ්ට කළොත් එදාට රටත් රටේ අනාගතයත් අවසානයි" යනුවෙන් එදා සර් ජෝන් තමාගේ අදහස ප්රසිද්ධියේම පළ කළේය.
ඉන්දීය අග්රාමාත්ය ශ්රී නේරුමෙරට ඉන්දීය දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් වූ "නේරු කොතලාවල ගිවිසුම" 1954 ඔක්කෝබර් 10 දා දෙරටේ අග්රාමාත්යවරුන් විසින් අත්සන් කරනු ලැබිණි.වගන්ති අටකින් සමන්විත මෙම ගිවිසුමෙහි සඳහන් කරුණුවලට අනුව එවකට ලක්ෂ හතක් ව සිටි මෙරට ඉන්දීය දෙමළ ජනතාවගෙන් ලක්ෂ තුනක් ලංකාව භාර ගැනීමටත්, අනෙක් ලක්ෂ හතර ඉන්දියාව බාර ගැනීමටත් දෙරටේ අග්රාමාත්යවරු එකඟ වූහ. 1966 වසර දක්වා මෙම ඉන්දීය දෙමළ ජනතාව වෙනම ඡන්ද ලැයිස්තුවල ලියාපදිංචි කරවීමටත්, ඔවුන්ගේ මන්ත්රීවරුන් පිරිසක් තෝරා ගැනීමටත් මෙහිදී එකඟතාවය ඇතිවිණි. පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වූ පනතක් අනුව මෙම මන්ත්රීවරුන්ගේ ප්රමාණය හතරක් ලෙස තීරණය විය. එම ඡන්ද ලැයිස්තුවල ලියාපදිංචි නොවන අය ඉන්දියාවේ පුරවැසියන් ලෙස භාර ගැනීමට මෙම ගිවිසුමේදී එකඟතාවය පළ විය. නමුත් ලියාපදිංචි වී තිබුණත් නැතත් එම වතු කම්කරුවන් සියලු දෙනාම වුව ආපසු පැමිණෙන්නේ නම් ඔවුන්ට ඉන්දියාවේ පුරවැසිභාවය ලබා දීමට ඉන්දීය අග්රාමාත්ය ශ්රී නේරු එකඟ විණි.
වතු කම්කරුවන් සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි විසඳුම් කොතෙක් ගෙනාවත් ප්රශ්නය විසඳුණේ නැත. වතු කම්කරුවන් සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි විසඳුම් කොතෙක් ගෙනාවත් ප්රශ්නය විසඳුණේ නැත. ලංකාවේ හෝ ඉන්දියාවේ හෝ පුරවැසිභාවය නොලබාම ඉන්දීය සම්භවයක් ඇති විශාල දෙමළ ජාතිකයෝ පිරිසක් තවදුරටත් ලංකාවේම රැඳී සිටියහ. 1948 දී ම මේ ගැටලුව අගමැති ඩී.එස්.සේනානායකට ඉන්දීය අග්රාමාත්ය නේරු සමග විසඳා ගැනීමට හැකියාව නොතිබුණේ යැයි කිව නොහැකිය. ඊට හේතුව මෙරට පුරවැසිභාවයක් නොමැතිව රැඳී සිටි දකුණු ඉන්දීය වතු කම්කරුවන් සියලු ම දෙනා වුව ඉන්දියාවට පැමිණෙන්නේ නම් එහි පුරවැසිභාවය ලබා දීමට අගමැති ශ්රී නේරු 1954 දී මෙරට නේරු කොතලාවල ගිවිසුම මගින් එකඟතාවය පළ කර තිබීම ය.
සිරිමා ශාස්ත්රී ගිවිසුම සබැඳි ලිපි :
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (9) : දෙමළ බෙදුම්වාදයට පාර කැපෙයි - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (8) : වතු දෙමළ ජනතාවගෙන් ලක්ෂ 8කට පුරවැසිභාවය අහිමියි - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (7) : දකුණු ඉන්දීය ශ්රමිකයන්ට ඩී. එස්. ගෙන් කෙනෙහිලි - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (6) : අපෙන් බදු මුදල් ! සුද්දන්ගෙන් පාරවල් !! - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (5) : මාතලේ කුලදෙවියන් පිදූ තැන දේවතාවියක් - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (4) : සිලෝන් ටී වෙනුවෙන් ඔවුහු දිවි පිදූහ - (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන් මිත්තෝ (2): සිංහලයන්ට කටඋත්තර නැති කළ සුද්දෝ (ඉන්දු පෙරේරා)
නොරට සිට ආ මුතුන්මිත්තෝ : ලංකාවට කම්කරුවන් සොයා ඉන්දියාවේ පෝස්ටර් (ඉන්දු පෙරේරා)



