"සැලසුම් කළ වර්ග සංහාරය සිදු කළ ශ්‍රී ලංකා රජය ජාත්‍යන්තර අධිකරණය හමුවට ගෙන ගොස් පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කිරීම සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්වරයා සහ සාමාජික රටවල් යෝජනාවක් සම්මත කරන ලෙස අපි ඉල්ලා සිටිිනවා"
උතුරු නැගෙනහිර අතුරුදහන් කරනු ලැබුවන්ගේ ඥාතීන්ගේ සංගමයේ සභාපතිනි යෝගරාසා කනගරංජනී මාතාව තව දුරටත් ඉල්ලා සිටින්නේ සැප්තැම්බර් 8 සිට ඔක්තෝබර් 3 දක්වා ජිනීවාහිදී මුළු දෙන මානව හිමිකම් සමුළුවේ 60 වැනි සැසිවාරයදී බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කර සිටින සිය සමීපතමයන්ට ජාත්‍යන්තර යුක්ති යාන්ත්‍රණයක් හරහා පිළිතුරු ලබා දීමට එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය කටයුතු කළ යුතු බවයි.
"සැප්තැම්බර් 8 වැනි දින ආරම්භ වන එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සැසිවාරයේ දී අතුරුදහන් කරවලා තියන අයව හොයන ඥාතීන්ට ජාත්‍යන්තර යුක්තිය යාන්ත්‍රණයක් හරහා ඇත්ත හොයලා කඩිනමින් පිළිතුරක් ලබා දිය යුතුයි. වින්දිතයන්ගේ සාක්ෂි ආරක්ෂා කිරීමට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය පියවර ගත යුතුයි.
ඇය ඒ බව අවධාරණය කර සිටියේ අගොස්තු මස 30 වැනි දිනට යෙදී තිබු බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කරන ලද වින්දිතයන්ගේ ජාත්‍යන්තර දිනය නිමිත්තෙන් යුද වින්දිත උතුරු පළාතේ දෙමළ මව්වරුන් සිය ගණනින් එක්වී යාපනයේ දියත් කළ විරෝධතාවයකට නායකත්වය දෙමිනි.
යාපනය නගරයේ ස්ථාපිත කර තිබෙන සංගිලි රජුගේ ස්මාරකය අසලට 2025 අගෝස්තු 30 වැනිදා පෙරවරුවේ රැස් වු උතුරු පළාතේ දිස්ත්‍රික්ක පහේම බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කරනු ලැබුවන්ගේ ඥාතීන් අධිකරණය විසින් අපරාධ ස්ථානයක් ලෙස නම් කර තිබෙන චෙම්මනි සමුහ මිනි වළ තෙක් විරෝධතා පා ගමනින් ගොස් එම ස්ථානයේ උද්ඝෝෂණයක් දියත් කර තිබුනි.
ඔවුන් සිය පාද යාත්‍රාව ආරම්භ කර තිබුනේ අතුරුදහන් කළ’වුන්ට යුක්තිය ඉල්ලා මේ වසරේ අගෝස්තු 30 වැනි දිනට දින 3114ක් සම්පුර්ණ වන ශ්‍රී ලංකාවේ දීර්ඝතම අඛණ්ඩ අරගලයේ දී මියගිය 400කට වැඩි පිරිස සිහිපත් කරන දීපයක් දල්වමිනි.
විරෝධතාවය අවසානයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වෙත යොමු කරන ලෙස ඉල්ලමින් ඔවුන් සිය සන්දේශය බාර දී තිබුනේ යාපනයේ පිහිටි සංක්‍රමණය සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර සංවිධානයේ (IOM) කාර්යාලය වෙතයි.
නැගෙනහිර පළාතේ දිස්ත්‍රික්ක තුනම නියෝජනය කරමින් අතුරුදහන් කරන ලද්දවුන්ගේ ඥාතීන් සිය ගණනක් මඩකලපුවේ පරණ කල්ලඩි පාලම අසල සිට ගාන්ධි උද්‍යානය දක්වා විරෝධතා පා ගමන ආරම්භ කර තිබුනේද අතුරුදහන් වුවන් සහ ඔවුන් සොයා අරගල කරමින් සිටියදී මිය ගිය අය සිහිපත් කරමිනි. ඔවුන් පා ගමන කෙලවර කළේ ගාන්ධි උද්‍යානයේ පිහිටි මාධ්‍යවේදීන්ගේ ස්මාරකය අබියස පහන් දල්වමිනි.
අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කළවුන්ගේ ඥාතීන්ගේ සංගමයේ සභාපතිනි තම්බිරාසා සෙල්වරානි මාතාව එහිදී මාධ්‍යවේදීන් හමුවේ අවධාරණය කර තිබුනේ බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කර සිටින සිය සමීපතමයන්ට යුක්තිය දිනා ගන්නා තෙක් අරගලය අත හැරීමට සුදානම් නොමැති බවයි.
"කොපමණ ජනාධිපතිවරු ආවත් ගියත්, ඔවුන් ඉදිරිපත් කරන අභ්‍යන්තර යාන්ත්‍රණය හරහා අපට යුක්තිය ඉටු වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා අපි ජාත්‍යන්තර යුක්ති යාන්ත්‍රණයක් ඉල්ලා සිටිනවා. අපි අපේ ඥාතීන් පන පිටින් තමයි බාර දුන්නේ. අපි අජීවි වස්තු නෙමෙයි බාර දුන්නේ. ඒ නිසා, අපේ ඥාතීන්ට සිදු වූ දේ මොනවද කියලා අපි විමසනවා. ඒ නිසා, අපට යුක්තිය ලැබෙන තුරු අපගේ අරගලය දිගටම පවතිනවා."
යුද්ධයේ අවසාන දින වලදී ආරක්ෂක අංශ භාරයට පත් වීමෙන් පසුව හා යුද්ධයේ අවසන් මොහොතේ අතුරුදහන් වු තමන්ගේ ආදරණීයයන්ට අත්වූ ඉරණම හෙළි කරන ලෙස රජයට බල කරමින් 2017 වසරේ පෙබරවාරි සහ මාර්තු මාසවලදී වව්නියාව, කිලිනොච්චිය, යාපනය, මුලතිව්, ත්‍රිකුණාමලය සහ අම්පාර දිස්ත්‍රික්ක වල සත්‍යග්‍රහ ව්‍යාපාර ආරම්භ විය.
බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන්කරවූවන් වෙනුවෙන් යුක්තිය ලබා දෙන බව පවසමින් ආණ්ඩුව යෝජනා කර තිබෙන අතුරුදන්වූවන් සඳහා නිකුත් කරන සහතිකය ලබා ගැනීමත්, වන්දි මුදල් ලබා ගැනීමත් තම සමීපතමයන් අහිමිව සිටින යුද වින්දිත දෙමළ මව්වරුන් ප්‍රසිද්ධියේම ප්‍රතික්ෂේප කර තිබේ.
යුද්ධාවසානයේ රජයේ හමුදාවට භාරවීමෙන්ද, පැහැරගනු ලැබීමෙන්ද අනතුරුව අතුරුදහන් කරන ලද සමීපතමයන්ගේ ඉරණම හෙළි කරගැනීම සඳහා රටතුල යුක්තියක් ඉටුවී නැති දෙමළ ජනතාව ඉකුත් 16 වසරකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ ඉල්ලා සිටින්නේ ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකි.
බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කරන ලද වින්දිතයන්ගේ ජාත්‍යන්තර දිනය නිමිත්තෙන් 2025 අගෝස්තු 29 වැනිදා අරලියගහ මන්දිරයේදී අතුරුදහන් වූ තැනැත්තන් පිළිබඳ කාර්යාලය විසින් සංවිධාන කළ උත්සවයක් අමතා අධිකරණ සහ ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්‍ය, හර්ෂණ නානායක්කාර පවසා තිබුනේ 2000 වසරට පෙර උතුරේ සහ දකුණේ අතුරුදහන් වූ බවට පැමිණිලි ලැබී ඇති විමර්ශන කටයුතු ආරම්භ කර නැති දස දහසකට අධික සංඛ්‍යාවක් සම්බන්ධව විමර්ශන කටයුතු ආරම්භ කරන බවයි.
හානි පුර්ණ කාර්යාලය සහ අතුරුදහන් වු තැනැත්තන් පිළිබද කාර්යාලය සඳහා නව ක්‍රමවේදයක් අරඹන බවත් ඔහු එදින වැඩි දුරටත් පවසා තිබුනි.
