ශ්‍රී ලංකා දේශපාලන ඉතිහාසයේ දැවැන්තම කළු පැල්ලම ලෙස සැලකෙන 1983 කළු ජූලි ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳව නැවත විමර්ශනයක් ඉල්ලා ආණ්ඩු පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් පාර්ලිමේන්තුව හමුවට පැමිණ සිටිති.
මන්ත්‍රීවරුන් 51 දෙනෙකුගේ අත්සනින් යුතුව කථානායකවරයා වෙත භාරදී ඇති මෙම යෝජනාව මඟින් ඉල්ලා ඇත්තේ, සිදුවීමට අදාළ සියලු පසුබිම් සාධක විමර්ශනය කර නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීම පිණිස විශේෂ පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවක් ස්ථාපිත කරන ලෙසයි.
කාරක සභාවෙන් බලාපොරොත්තු වන කාර්යභාරය
ඉදිරිපත් කර ඇති යෝජනාවට අනුව කාරක සභාව ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට නියමිතය:
1- කළු ජූලි ප්‍රචණ්ඩත්වය සැලසුම් සහගතව මෙහෙයවූ පාර්ශ්ව, පුද්ගලයින් සහ සංවිධාන කවුරුන්දැයි හඳුනාගැනීම.
2- ප්‍රචණ්ඩත්වය වළක්වා ගැනීමට හෝ මර්දනය කිරීමට එවකට පැවති පාලන තන්ත්‍රය ක්‍රියාකළ ආකාරය සහ එහි පැවති දුර්වලතා සෙවීම.
3- විපතට පත් ජනතාවට සහ ව්‍යාපාරික ප්‍රජාවට සාධාරණය ඉටුවී ඇත්දැයි සොයා බලා, ඉතිරිව ඇති ගැටලු සඳහා ප්‍රායෝගික වන්දි සහ සහන නිර්දේශ සකස් කිරීම.
4- මෙවැනි ජනවාර්ගික හෝ ආගමික ගැටුම් අනාගතයේදී යළි ඇතිවීම වැළැක්වීමට අවශ්‍ය ව්‍යවස්ථාපිත හා ආයතනික ප්‍රතිසංස්කරණ හඳුනාගැනීම.
වසර 40කට පසු මේ පියවර ඇයි?
1983 ජූලි මාසයේදී දෙමළ ජනතාව ඉලක්ක කර ගනිමින් රට පුරා දියත් වූ සංහාරයත් සමඟ රට ඇදී ගියේ දශක තුනකට ආසන්න ලේවැකි සිවිල් යුද්ධයකටය. එදා පටන් මේ දක්වා කළු ජූලිය දේශපාලන වේදිකාවේ නිතර කියවුණද, ඒ සම්බන්ධයෙන් ආයතනික මට්ටමේ වගවීමක් හෝ නිසි ජාතික සංහිඳියා ක්‍රියාවලියක් ගොඩනැගුණේ නැත.
විශේෂයෙන් විදෙස්ගත ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ඩයස්පෝරාව බිහිවීමට මෙන්ම ජාත්‍යන්තර ක්ෂේත්‍රයේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රතිරූපය බිඳවැටීමට කළු ජූලිය සෘජුවම බලපෑවේය. පසුගිය කාලය පුරා විවිධ ජනාධිපති කොමිෂන් සභා පත්කළද, පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන සියලු පක්ෂවල එකඟතාවයෙන් මෙවැනි විමර්ශනයක් සිදුකිරීමට මීට පෙර පියවර ගෙන නොතිබිණි.
දේශපාලන සහ ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයන්ගේ බැල්ම
මෙම පියවර දේශීය මෙන්ම ජාත්‍යන්තර ක්ෂේත්‍රයේද අවධානයට ලක්වෙමින් පවතී.
එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලය (UNHRC) ඇතුළු ජාත්‍යන්තර සංවිධාන පසුගිය වසර ගණනාව පුරා ලංකාවෙන් ඉල්ලා සිටියේ සත්‍යය සෙවීම සහ සංහිඳියාව වෙනුවෙන් දේශීය යාන්ත්‍රණයක් සකස් කරන ලෙසයි. එවැනි පසුබිමක, පාර්ලිමේන්තුව හරහා මෙවැනි කාරක සභාවක් පත්කිරීම සංහිඳියා ක්‍රියාවලිය දෙසට තැබෙන සාධනීය පියවරක් ලෙස එක් පාර්ශ්වයක් දකිති.
අනෙක් අතට, දේශපාලන විචාරකයන් පෙන්වා දෙන්නේ මෙය හුදු තවත් එක් වාර්තාවකට පමණක් සීමා නොවී, නෛතික බලයක් සහිතව සහ ප්‍රායෝගික නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීමේ හැකියාවක් සහිතව පවත්වාගෙන යාම අත්‍යවශ්‍ය බවයි. එසේ නොවුවහොත්, මෙය අතීත තුවාල යළි පෑරීමක් පමණක් විය හැකි බවටද අදහස් පළවේ.
ආණ්ඩු පක්ෂ මන්ත්‍රීවරු 51 දෙනෙකුගේ අත්සනින් යුතු යෝජනාව
