ඩොලර් ලක්ෂ හතක නැව් රක්ෂණය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ඉවතට

වසර 17 ක වාණිජ නඩුවක අවසානය

2009 මැයි 31 වැනිදා ඉන්දියාවේ සිට මාලදිවයින බලා යාත්‍රා කරමින් තිබූ ‘M.V. Medhufaru’ නමැති භාණ්ඩ ප්‍රවාහන නෞකාව මහ මුහුදේදී ගිලී ගියේය.

එම අලාභය වෙනුවෙන් අමානා ටකාෆුල් PLC රක්ෂණ සමාගමෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් 700,000 ක (රුපියල් කෝටි 21කට අධික) වන්දියක් අයකර ගැනීමට පීපල්ස් ලීසිං ඇන්ඩ් ෆයිනෑන්ස් PLC සමාගම නීතිමය පියවර ගත්තේය.

වාණිජ මහාධිකරණය 2018 වසරේදී දුන් මුල් තීන්දුව තහවුරු කළ මහින්ද සමයවර්ධන, ආචාර්ය සෝභිත රාජකරුණා සහ සම්පත් කේ.බී. විජේරත්න යන ත්‍රිපුද්ගල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ල, පීපල්ස් ලීසිං සමාගමේ අභියාචනය සම්පූර්ණයෙන්ම නිශ්ප්‍රභ කළේය.

දිරාගිය නැව සහ කාලගුණ තර්කය බිඳවැටීම

නෞකාව අනතුරට ලක්වූයේ අයහපත් කාලගුණය නිසා බව පීපල්ස් ලීසිං සමාගමේ ප්‍රධාන තර්කය විය.

විමර්ශන වාර්තා පරීක්ෂා කළ විනිසුරු මඬුල්ල නිරීක්ෂණය කළේ අනතුර සිදුවන විටත් වසර 33 ක් පැරණි මෙම නෞකාවේ බඳ කොටස් දරුණු ලෙස දිරාපත්ව, විශාල සිදුරු හටගෙන ජලය කාන්දු වෙමින් තිබූ බවයි.

මුහුදට ඔරොත්තු නොදෙන තරමට යාත්‍රාව අබලන්ව තිබියදී, ගිලී යාමට මුල්වූ මූලික දෝෂය වසන් කර කාලගුණය පිට පමණක් වරද පටවා රක්ෂණ වන්දි ලබාගත නොහැකි බව අධිකරණය තීන්දු කළේය.

කල් ඉකුත් වූ IRS සහතිකය

සාමාන්‍ය නාවික වෙළෙඳ නීතියට අනුව ඕනෑම නෞකාවක් මුහුදු ගමන් සඳහා තාක්ෂණික වශයෙන් සුදුසු බවට නිකුත් කරන පිළිගත් IRS (Indian Register of Shipping) වර්ගීකරණ සහතිකය පවත්වාගෙන යාම අනිවාර්ය කොන්දේසියකි.

අදාළ නෞකාවේ මෙම සහතිකය අනතුරට මාස 8 කට පෙර, එනම් 2008 සැප්තැම්බර් මාසයේදීම කල් ඉකුත් වී තිබූ අතර එය අලුත් කර තිබුණේ නැත.

රක්ෂණ ඔප්පුවේ මූලික කොන්දේසියක් මෙලෙස සෘජුව කඩකිරීම පමණක් වුවද රක්ෂණාවරණය අහෝසි කිරීමට ප්‍රමාණවත් ස්වාධීන පදනමක් බව විනිසුරු මඬුල්ල පැහැදිලි කළේය.

ටකාෆුල් සංකල්පයට මුවාවිය නොහැකියි

ඉස්ලාමීය ‘ටකාෆුල්’ (Takaful) රක්ෂණ ක්‍රමවේදයේ ප්‍රතිපත්තිවලට මුවාවෙමින් ගිවිසුම්ගත මූලික වගකීම්වලින් බැහැරවීමට කිසිදු පාර්ශ්වයකට නොහැකි බව තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත්කරමින් ආචාර්ය සෝභිත රාජකරුණා විනිසුරුවරයා සඳහන් කළේය.

දෙපාර්ශ්වය එකඟ වූ මූලික නෛතික කොන්දේසි යටපත් කිරීමට ටකාෆුල් සංකල්පය යොදාගත නොහැකි බව පෙන්වා දෙමින්, සාගර රක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ වැදගත් පූර්වාදර්ශයක් සපයමින් නඩුව අවසන් කෙරිණි.