ආචාර්ය අතුලසිරි සමරකෝන්

ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් සිරගත කිරීම, උන්වහන්සේ අධිකරණයට ඉදිරිපත් වූ අවස්ථාවේ සිවුර වෙනුවට සාමාන්‍ය ඇඳුමකින් පෙනී සිටීම සහ ඒ ආශ්‍රිතව මතු වූ “සිවුරට යුක්තිය” පිළිබඳ විරෝධතා

පැරණි ලෝකය මියයමින් පවතින අතර නව ලෝකය උපත ලැබීමට අරගල කරමින් සිටී. එම අන්තර්කාලීන අවධියේදී විවිධ රෝග ලක්ෂණ මතුවේ. අන්තෝනියෝ ග්‍රාම්ෂිගේ මෙම න්‍යායික අදහස අපට මේ මොහොතේ මෙරට පවතින දේශපාලන වර්ධනයන් විග්‍රහ කිරීමට යොදාගත හැකි ප්‍රබල න්‍යායික ප්‍රවේශයකි.

සමාව, යුක්තිය සහ බලය: ඥානසාර හිමියන්ගේ සිද්ධියෙන් මතුවන දේශපාලනික අභියෝගය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් නැවත සිරගත කිරීමෙන් පසුව මතුව ඇති දේශපාලන තත්ත්වය විග්‍රහ කිරීමේදී, එය එක්

බුද්ධ පුත්‍රයකු වීම යනු හුදෙක් සිවුරු දැරීමෙන් හෝ බුද්ධ ශාසනය නියෝජනය කිරීමෙන් පමණක් සම්පූර්ණ වන අනන්‍යතාවක් නොවේ.

ඥානසාර හිමියන් සිරගත කිරීම: නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමක්ද, දේශපාලන අවශ්‍යතාවක් ද? මෙහිදී මුලින්ම පැහැදිලි කරගත යුතු කරුණක් වන්නේ ඥානසාර හිමියන් නැවත සිරගත කිරීම ආණ්ඩුව විසින් ගනු

PTA අහෝසි කිරීමේ පොරොන්දුව පිටුපස රාජ්‍ය මර්දනයේ පැරණි බලතලම අලුත් මුහුණුවරකින් එනවාද? ආචාර්ය අතුලසිරි සමරකෝන් නව කෙටුම්පත සහ එහි සැඟවුණු දේශපාලනය විග්‍රහ කරයි.

ආයු සහ බහුචිතවාදියා එකිනෙක සමඟ තරග කරන චිත්‍රපට දෙකක් ලෙස නොව, සමකාලීන ශ්‍රී ලාංකික සිනමාව ගමන් කරන මාර්ග දෙකක් ලෙස කියවීම වඩාත් ඵලදායී යැයි සිතේ. බහුචිතවාදියා පවතින සමාජ-ආර්ථික

විජිත හේරත්ගේ එක්සත් ජාතීන්ගේ කතාව, BRICS ප්‍රවේශය සහ ඉරාන නෞකා සිදුවීම් පෙන්වන්නේ ලංකාව කඳවුරු තේරීමෙන් ඔබ්බට ගොස් පද්ධතිමය බලපෑම් හමුවේ තම පැවැත්ම කළමනාකරණය කරගන්නා ආකාරයයි.

'එදා රෑ' සිනමාපටය මිල්ටන් මල්ලවාරච්චි නම් සැබෑ කලාකරුවා විවරණය කරන්නේද, නැතහොත් ජනප්‍රිය මතකයන් අවුස්සා අතීතකාමය විකුණන්නේද යන්න පිළිබඳ ගැඹුරු සමාලෝචනයක්.