විශේෂයෙන් රටේ MSME අංශයට ඇති අනපේක්ෂිත ප්‍රතිවිපාක හේතුවෙන් වැඩි වැඩියෙන් ප්‍රශ්න කරනු ලැබේ, එම අංශය ශ්‍රම බලකායෙන් බහුතරයක් සේවයේ යොදවයි.
ශ්‍රී ලංකා MSME සම්මේලනයට අනුව, මහ බැංකුවේ ප්‍රතිපත්ති දැඩි කිරීම, දුර්වල නියාමන බලාත්මක කිරීම සමඟ ඒකාබද්ධව, අර්බුද කළමනාකරණයේ බර එය දරාගත නොහැකි කුඩා ව්‍යාපාර මතට මාරු කර ඇත. අනුපාත ඉහළ දැමීම් උද්ධමන පාලන අරමුණු සඳහා සේවය කර ඇති නමුත්, බැංකු පද්ධතිය හරහා ඒවා සම්ප්‍රේෂණය කිරීමේදී ප්‍රමාණවත් ණය ගැති ආරක්ෂණ ක්‍රම නොමැති බව විචාරකයින් තර්ක කරයි.
ගැටලුව, ඔවුන් පවසන පරිදි, මුදල් තද කිරීම නොව, අසාමාන්‍ය ආතතියක් ඇති කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ ණය දීමේ මිණුම් සලකුණු සහ අයකර ගැනීමේ පිළිවෙත් පාලනයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක වීමට ඉඩ දුන්නේ කෙසේද යන්නයි. විනිවිද පෙනෙන, ගනුදෙනු මත පදනම් වූ මිණුම් සලකුණු කරා ගමන් කර ඇති ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොළවල් මෙන් නොව, ශ්‍රී ලංකාව මිලකරණ ප්‍රතිඵල කෙරෙහි බැංකුවලට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ලබා දෙන යාන්ත්‍රණ මත දිගටම විශ්වාසය තබයි.
එක්සත් රාජධානිය විසින් LIBOR වංචාවලින් පසු ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සහ ගංවතුරෙන් පසු අමතර පොලියක් නොමැතිව ගෙවීම් කල් දැමීම් අනිවාර්ය කළ එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය වැනි රටවල ආපදා ප්‍රතිචාර පියවර වැනි ගෝලීය ප්‍රතිසංස්කරණ සමඟ සම්මේලනය මෙය සංසන්දනය කරයි. මෙම උදාහරණවලින් පෙනී යන්නේ මූල්‍ය ස්ථාවරත්වය සහ ණය ගැතියන්ගේ ආරක්ෂාව අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් බැහැර කළ යුතු නැති බවයි.
කෙසේ වෙතත්, ශ්‍රී ලංකාවේ, MSMEs ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙය අත්විඳ ඇත. අර්බුදයට පෙර යහපත් චේතනාවෙන් ගත් ණය දැඩි අනුපාත ඉහළ යාමකට ලක් වූ අතර, COVID-19 අතරතුර හඳුන්වා දුන් තාවකාලික අත්හිටුවීම් දුර්වල ලෙස ව්‍යුහගත කර තිබුණි. පොලී ප්‍රාග්ධනීකරණය පිළිබඳ ඒකාකාරී උපදෙස් නොමැතිව, ණය ගැතියන් හිඟ ශේෂ නාටකාකාර ලෙස උද්ධමනය කළ පාරාන්ධ නැවත ගණනය කිරීම්වලට නිරාවරණය විය.
ප්‍රතිවිපාක දරුණු වී ඇත. අනුප්‍රාප්තික කම්පන හරහා ක්‍රියාත්මක වූ බොහෝ ව්‍යවසායන් දැන් බංකොලොත්භාවයට මුහුණ දෙන්නේ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාර ආකෘති අසාර්ථක වූ නිසා නොව, ණය සේවාකරණය ගණිතමය වශයෙන් කළ නොහැකි වූ බැවිනි. අඛණ්ඩ සෘණ ණය වාර්තාකරණය හානිය තවදුරටත් ගැඹුරු කර ඇති අතර, වෙනත් ආකාරයකින් ශක්‍ය සමාගම් ඉහළ අවදානම් සහිත ලෙස හංවඩු ගසා අනාගත මූල්‍යකරණයෙන් බැහැර කරයි.
මෙම ප්‍රවේශය දිගුකාලීන ආර්ථික ප්‍රකෘතියට වල කපන බවට සම්මේලනය අනතුරු අඟවයි. ඔවුන් තර්ක කරන්නේ MSME යනු සමපේක්ෂණ ක්‍රියාකාරීන් නොවන නමුත් දේශීය ආර්ථිකයන් තුළ අන්තර්ගත නිෂ්පාදන ඒකක බවයි. අර්බුද-ප්‍රේරිත පීඩාව ණය අසාර්ථකත්වයක් ලෙස සැලකීම අවදානම් තක්සේරුව විකෘති කරන අතර අසමානතාවය වේගවත් කරයි.
නිවැරදි කිරීමක් ලෙස, අහිතකර ණය ලැයිස්තුගත කිරීම් තාවකාලිකව අත්හිටුවීම සහ වඩාත්ම අස්ථාවර කාල පරිච්ඡේදය තුළ අය කරන ලද අතිරික්ත පොලිය සඳහා ව්‍යුහගත මුදල් ආපසු ගෙවීම ඇතුළු ව්‍යවස්ථාපිත පියවරයන් සමඟ පියවර ගන්නා ලෙස ඔවුන් රජයෙන් ඉල්ලා සිටී. නියාමකයින් වෙළඳපොළ ප්‍රතිඵලවල නිෂ්ක්‍රීය නිරීක්ෂකයින් නොව අර්බුද අතරතුර ප්‍රති-බර ලෙස ක්‍රියා කළ යුතු බව ඔවුන් අවධාරණය කරයි.
පණිවිඩය පැහැදිලිය: ප්‍රතිපත්ති සම්ප්‍රේෂණය සහ නියාමන ප්‍රමුඛතා නැවත ක්‍රමාංකනය නොකර, ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රකෘතිමත් වීමේ අවදානම් එහි වඩාත්ම අත්‍යවශ්‍ය ආර්ථික එන්ජිමේ බිඳවැටීම මත ගොඩනගා ඇත.
මුලාශ්‍රය :
Interest Rate Policy Fallout Threatens Survival Of Sri Lanka’s MSMEs
