සමාජයේ ඇතැම් පිරිස් විසින්ම භාවිත කර, පසුව ඔවුන් විසින්ම පිටුදකින ප්රජාවක් වෙනුවෙන් සාධාරණත්වය ඉටු කිරීමට තමන් බොහෝ කලක සිට බලා සිටි බව ප්රවීණ ලේඛක, කවි සහ මාධ්යවේදී ජයසිරි අලවත්ත පවසයි.
ඔහු මෙම අදහස් පළ කළේ සිය හත්වන නවකතාව වන 'මුවන්පැලැස්සේ හිඟන කොල්ලා' කෘතිය පිළිබඳව Charana TV හි 'The Book' වැඩසටහන සමඟ පැවති සංවාදයකට එක්වෙමිනි.
කවියෙකු සහ ලේඛකයෙකු වන සුජීව සිරිමෙවන් ඉදිරිපත් කළ මෙම සාකච්ඡාව සඳහා සම්පත්දායකයෙකු ලෙස ලේඛක සහ විචාරක සුජිත් අක්කරවත්ත ද එක්ව සිටියේය.
සුදු පිරුවටයට යටින් ඇති සැබෑ මනුෂ්යත්වය
සමාජය විසින් කොන් කරනු ලබන පිරිස් තුළ, බාහිරින් සුදු පිරුවට හැඳ සිටින ඇතැම් ප්රභූ චරිතවලට වඩා උතුම් මානුෂීය ගුණාංග පවතින බව අලවත්තයන් පෙන්වා දෙයි.
තමන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ ලැබූ සැබෑ අත්දැකීම් ඇසුරෙන් එම සැඟවුණු මනුෂ්යත්වය සාහිත්යයට ගෙන ඒමට තමන්ට අවශ්ය වූ බව ඔහු සඳහන් කළේය.
70-80 දශකයේ ගාල්ලේ කම්කරු ජීවිතය සහ සිනමා සංස්කෘතිය
1970 දශකයේ අගභාගයේ සිට 80 දශකය දක්වා ශ්රී ලංකාවේ පැවති විවෘත ආර්ථික පරිවර්තන යුගය මෙම නවකතාවට පසුබිම් වී තිබේ.
ගාල්ල නගරයට පැමිණ ආපනශාලාවක සේවය කරන 'යසසිරි' නොහොත් 'මුවන්පැලැස්සේ හිඟන කොල්ලා' වටා මෙම කතාව ගෙතී ඇත.
| කුස්සියේ සැඟවුණු ශ්රමය: අප ආපනශාලාවකට ගිය විට දකින සිනහමුසු මුහුණට පිටුපසින් ඇති කටුක ශ්රම සූරාකෑම සහ පීඩනය කතුවරයා මෙහිදී සියුම්ව නිරූපණය කරයි.
| කළු-සුදු නොවන අළු චරිත: සේවකයින් පාලනය කරන 'කළු මහත්තයා' වැනි චරිත හරහා, මිනිසුන් තනිකරම හොඳ හෝ නරක නොවන "අළු චරිත" බව ඔහු පෙන්වා දෙයි.
| පොදු ජනතාවගේ විනෝදාස්වාදය: එවකට පැවති සිනමා ශාලා, චිත්රකතා සහ රාත්රී 9.30 චිත්රපට දර්ශනය නරඹා නිවෙස් බලා යාමට තිබූ බස් රථ සංස්කෘතිය වැනි අතීත මතකයන් ද මෙහි අපූරුවට සටහන්ව ඇත.
රාගයෙන් තොර පූජනීය බැඳීමක්
නගරයේ වීදි සරන කාන්තාවන් (ගණිකාවන්) සිව්දෙනෙකු සහ කතාවේ ප්රධාන චරිතය වන යසසිරි අතර ගොඩනැගෙන සුවිශේෂී මානුෂීය සබඳතාව මෙම කෘතියේ කැපී පෙනෙන අංගයකි.
පාසල් අවධියේදී සිය ගුරුවරයාගෙන් ලද නිවැරදි ලිංගික අධ්යාපනය නිසා යසසිරි සිය සිත දමනය කරගෙන කටයුතු කරයි.
ඒ හේතුවෙන් ඔහු සහ එම කාන්තාවන් අතර රාගික බැඳීමක් වෙනුවට, මවකගේ සහ සහෝදරියකගේ සෙනෙහසට සමාන පූජනීය බැඳීමක් නිර්මාණය වන බව සාකච්ඡාවේදී අවධාරණය විය.
දුක වෙනුවට ජීවිතයේ සෞන්දර්යය දකින විචාරක ඇස
මෙම කෘතිය පිළිබඳ අදහස් දැක්වූ ලේඛක සුජිත් අක්කරවත්ත සඳහන් කළේ, පීඩිත මිනිසුන්ගේ දුකම හඬගා කීම වෙනුවට ඔවුන්ගේ ජීවිත ඇතුළේ ඇති සුන්දරත්වය සහ ආදරය මතු කිරීමට ජයසිරි අලවත්ත සමත්ව ඇති බවයි.
කතාවේ චරිත සෘජුවම පාඨකයා අමතමින් තමන්ගේ කතාව කීමට පෙළඹීම සිංහල නවකතා කලාවට නැවුම් ආකෘතික අත්දැකීමක් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
දකුණු පළාතේ සැබෑ කටවහර කිසිදු කෘත්රිම බවකින් තොරව, සරල කෙටි වාක්ය මගින් ඉදිරිපත් කරමින් කතුවරයා සිය නිර්මාණ දිවියේ ඉහළම පරිණතභාවය මෙහිදී පෙන්නුම් කර ඇත.
වැඩිදුර තොරතුරු ඇතුළත් මූලාශ්ර සබැඳිය:



