නූතන තාක්ෂණික තිර මත ඇඟිලි තුඩු දහස් වරක් ගැටුණ ද, හදවතට දැනෙන මිනිස් ස්පර්ශයක අඩුව අද ලොව පුරා ප්රබල සමාජ කතිකාවක් මතු කර තිබේ. මනෝවිද්යාඥයන් පෙන්වා දෙන්නේ මේ තත්ත්වය ‘Skin Hunger’ හෙවත් සමෙහි කුසගින්න ලෙසයි. මිනිස් මොළය සහ ස්නායු පද්ධතිය නිරන්තරයෙන්ම තවත් මිනිස් සිරුරක උණුසුම, සැනසිලිදායක වැළඳගැනීමක් බලාපොරොත්තු වන බව නවීන පර්යේෂණ තහවුරු කරයි.
අඳුරට කොටුවුණු සම්ප්රදායෙන් එළියට
පෙරදිග සංස්කෘතික රාමුව තුළ ලිංගිකත්වය සහ සමීපතාව බොහෝවිට සැඟවිය යුතු, අඳුරේ පමණක් සිදුවිය යුතු කායික ක්රියාවලියක් බවට පත්ව තිබේ. විදුලි පහන් නිවා දමා කායික අවශ්යතාවක් පමණක් සපුරා ගැනීමෙන් ඔබ්බට ගිය සැබෑ සමීපතාවක් එහිදී ගොඩනැගෙන්නේ නැත.
විද්යාත්මක නිරීක්ෂණයන්ට අනුව, මෘදු ආලෝකයක් හෝ ඉටිපන්දම් එළියක සුවපහසුව මැද එකිනෙකාගේ දෑස් දෙස බැලීම මඟින් මානසික ආතතිය අවම වී සැබෑ ආත්මීය බැඳීමක් නිර්මාණය වේ. ලිංගිකත්වය යනු හුදු යාන්ත්රික ක්රියාවලියකට වඩා දෙදෙනෙකුගේ මානසික සුවපත්භාවය උදෙසා කෙරෙන සුන්දර සංවාදයකි.
පරිණත වියේ ආදරයට නව පණක්
වයස අවුරුදු පනහ ඉක්මවීමත් සමඟ ආදරය සහ ශෘංගාරය වියැකී යන බවට සමාජයේ පවතින මතය සම්පූර්ණයෙන්ම සාවද්ය එකකි. තරුණ වියේ පවතින කායික ඉක්මන්කම වෙනුවට පරිණත වියේදී ඉස්මතු වන්නේ එකිනෙකා ගැඹුරින් වටහාගත් ආත්මීය සබඳතාවයි.

අත්වැල් තදින් අල්ලාගෙන සිටීමක්, උරහිස මත හිස තබා විවේකීව සිටීමක් හෝ හෘදයාංගම වැළඳගැනීමක් මඟින් සිරුර තුළ ‘ඔක්සිටොසින්’ (Oxytocin) හෝමෝනය නොමඳව නිපදවෙයි. මෙය ආතතිය දුරු කර, හෘද ස්පන්දනය සමනය කරමින් දීර්ඝායුෂ විඳීමට පවා උපකාරී වන ජීව විද්යාත්මක සාධකයකි.
සිරුරු එක්වීමට පෙර සිත් යා විය යුතුයි
නිරෝගී සබඳතාවක රහස රැඳී ඇත්තේ කායික එක්වීම තුළ පමණක් නොවේ. එදිනෙදා ජීවිතයේදී දක්වන සුළු ස්පර්ශයන්, මුදු වදන් සහ එකිනෙකා අගය කිරීම් හරහා ගොඩනැගෙන චිත්තවේගීය ආරක්ෂාව සබඳතාවක පදනම ශක්තිමත් කරයි.
ස්පර්ශය යනු සුඛෝපභෝගී හැඟීමක් නොව, කුසගින්න සහ පිපාසය සේම මිනිස් පැවැත්මට අත්යවශ්ය මූලික ජීව විද්යාත්මක සාධකයකි. ඩිජිටල් තනිකම පරදවා සැබෑ ආදරයේ සුවය විඳීමට නම්, මිනිසා නැවතත් ස්පර්ශයේ සුන්දරත්වය අත්විඳිය යුතුව තිබේ.
වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා විශ්වාසනීය මූලාශ්ර:
Healthline - What Is Touch Starvation (Skin Hunger)?
The Gottman Institute - The Science of Intimacy and Touch



