කලිසම කමිසය සහ කබාය යනු බටහිර ඇඳුමක් ලෙස අපේ ඇතැමුන් සිතුවත් එම ඇඳුමේ අක්මුල් තිබෙන්නේ පෙරදිගය. අපේ පැරණි රජුන් සහ රැජිනන් ඇන්දේ ධෝතිය බව ඉපැරණි පිළිම සහ චිත්ර සාක්ෂි දරයි. මුලින්ම අශ්වයන් මෙල්ල කළ ආර්යයෝ අසු පිට යෑම සඳහා තනි රෙද්දෙන් ධෝතිය ඇන්දෝය.
කපාපු රෙද්දෙන් මැසූ පරණම කලිසමක් හමු වන්නේ චීනයෙන්ය. හිමාලය පාමුල විසූ සිංහලයන්ගේ මුතුන්මිත්තෝ සීතලෙන් ආරක්ෂා වීම පිණිස උඩු කයට කංචුක පැලඳුවෝය. පසුකාලීනව යුරෝපයේ වඩාත් ප්රචලිත වී නවීකරණය වූවාට කලිසම් කබා යනු අපට ආවේණික ඇඳුම්ය.


ඇඳුමෙන් මිනිසෙකු මනින්න එපා කීවාට එය අතාර්කික කතාවකි
මිනිසුන් මැනෙන්නේම බාහිර රූපයෙනි. එබැවින් සුදුසු තැනට සුදුසු ඇඳුම ඇඳිය යුතුය. කුඹුරට ඇඳිය යුත්තේ කුඹුරු වැඩට ගැලපෙන ඇඳුමය. පන්සලට ඇඳිය යුත්තේ පන්සලට ගැලපෙන ඇඳුමය. කාර්යාලයට ඇඳිය යුත්තේ එයට ගැලපෙන ඇඳුමය. පාංශුකූල සිවුර වුවත් පඬු පොවා නිවැරදිව පිළිවෙලට ඇඳිය යුතුය. එසේ නැති වූ විට අප්රසන්නය.
චේ ගුවාරා පන්නයේ ඩබල් පොකට් ඇඳ ගෙන රැවුල් වවාගෙන ජනාධිපතිකම් කරන්නට බැරිය. අනුර දිගටම ෆුල් සූට් එක ඇඳිය යුතුය. ඔහුට සුදු සරම සහ දිග කමිසය නොගැලපේ. එය අඳින්නට නම් උස මහත දේහයක් තිබිය යුතුය. චම්පික රණවක මෙන් රිටක් වගේ උස කෙට්ටු වුණත් මදිය. ඩලස් වගේ මිටි මහත වුණත් මදිය. මහින්ද රාජපක්ෂ වගේ උස සහ මහත දෙකම තිබිය යුතුය. අනුරට ඒ දෙකම නැත. එබැවින් ඔහුට ගැලපෙන්නේ ෆුල් සූට් එකය. ඔහුට සුදුසු ඇඳුම අවසානයේ හමු වී තිබේ. Congratulations!

සුදුසු ඇඳුම, ඉස්තරම් රෙද්දෙන්, ගාණට මිම්මට මසා නිවැරදිව ඇඳීමෙන් තමන්ගේ රූපයේ අඩුපාඩු බොහෝමයක් වසා ගත හැකිය. එයින් ඔබට නැති ආත්ම විශ්වාසයක්ද ලබා ගත හැකිය. රූපයෙන් සියල්ල මනින ලෝකයේ ඔබට යම් ගෞරවයක් දිනා ගත හැකිය. ප්රතිවාදියා තරමක් මෙල්ල කළ හැකිය. අනුර කුමාර ක්රමයෙන් සිය ජනාධිපති තනතුරට හැඩ ගැසෙමින් සිටින බව පෙනේ. ඊළඟට කළ යුත්තේ ෆුල් සූට් එකට ගැලපෙන විදිහට රැවුල කපා, කොණ්ඩය පීරා මුහුණ හදා ගැනීමයි. අවුරුද්දක් යන විට අනුරව අඳුරගන්න බැරි තරම් වෙනස් වනු ඇත. දිස් ඉස් පොලිටික්ස්.
BSc. Genetics, Microbiology & Biochemistry, Bangalore University.
Master of Project Management, Specialising in Business Administration, University of Southern Queensland.
හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ උපදේශක
eranda.ginige@gmail.com
2024 දෙසැම්බර් 6
උපුටා ගැනීම : ginihula.blogspot.com
සබැඳි ලිපියක් :
වියදම් කැපුවා වගේ නෙවෙයි සායම් යනකොට.... | මහේෂ් හපුගොඩ



