කොච්චරම හදිසි වෙලාවක උනත් මනුස්සය මාධ්යවලට කතාකරන්නේ නැතුව දුවන්නේ නැහැ. දුවන්නේ නැහැ විතරක් නෙවෙයි බොරු බිසී නැහැ.
ඔය හරින් වගේ ෂේප් වෙලා යන්නෙත් නැහැ. 'වරෙන් මචං, පොඩ්ඩක් හිටපං' ලෙවල් එකට වැටෙන්නෙත් නැහැ. මැද ඉන්නේ.
එක දවසක් මම බලාගෙන වීඩියෝවක් යනවා මෙහෙම. මාධ්යකාරයා මොකාද දන්නේ නැහැ. පොර පැය භාගයක් විතර රටේ නැති ප්රශ්න වැලක් අහලත් ඉවරයි. නාමල් තවත් දෙපැත්තට හෙල්ලි හෙල්ලි ඉන්නවා මේ යකා තව මොනවා හරි අහනවා නම් කියල. කොන්ෆිඩන්ට් එකෙන්ම. අහන ඕනි දෙයකට උත්තර තියනවා.

මේ ඉවසීම කියන පොයින්ට් එකේදී සහ මාධ්ය එක්ක වැඩකිරීම කියන තැනදී එයා එයාගේ තාත්තට වඩා තරමක් ඉස්සරහින් ඉන්නවා. ඒ වගේම වේටින් ගේම් (waiting game) එක දන්නවා.
විශේෂයෙන් ලාංකික දේශපාලනයේ වැඩිම දෝෂාරෝපණයට (සහ ඇතැම් විට වෛරයට) ලක්වෙච්ච දේශපාලන පවුලක වැඩිමලා හැටියට නාමල් සෑහෙන පමණ නායකත්ව ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරමින් ඉන්නවා.
දේශපාලනයේ ඉහළම ඉඳල පහළටම ගිහිල්ල ආයෙත් උඩට එන්න දඟලන අවකාශයක නාමල් නිරීක්ෂණය කරන එක එක්තරා අධ්යයනයක්.
හොඳ දේ දකින්නත් අපි පුරුදු වෙන්න ඕනි. ඒකයි ලිව්වේ.
(බණින අයට පුර්ණ ඉඩකඩ තියනවා. පහල කොමෙන්ට් තීරුව පාවිච්චි කරන්න).
(සටහන | ආචාර්ය මහේෂ් හපුගොඩ)
සමාජ හා දේශපාලන විශ්ලේෂක
hapugoda@gmail.com
(Mahesh Hapugoda ගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්...)



