‘තනියෙන් ගියොත් වේගෙන් යන්න පුළුවන්. දිග ගමනක් යන්න නම් එක්ව යමු’ යනුවෙන් ජනාධිපතිවරයා කියූ ඒ වචන, මින් පෙර කවදාවත් නෑසූ ස්වරණමය වචන ලෙස ආණ්ඩුවේ ඇත්තෝත්, අනුගාමිකයෝත්, බුද්ධිමත්හුත් අතිශයෝක්තියට නංවා වන්දනමාන කරනු පසුගිය දිනවල දක්නට ලැබිණ.
මේ වචනවලින් ම නොවුණත්, එක්ව වැඩ කරමුයි කියන වචන ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඇසෙන්නේ මුල් වරට නොවේ. එසේ කියන ගමන් ම, අපිට තමයි ඡන්දේ දුන්නේ, ජනවරම තියෙන්නේ අපිට යැයි කියමින් ඒ මුල් කතාවට හාත්පසින් ම වෙනස් වැඩ කිරීමක් පෙන්වන්නේ ද මේ ආණ්ඩුව ම ය.
අඩු ගණනේ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට පිටින් හැදූ ජාතික ජන බලවේගයේ පුරෝගාමීන් සමග වත්, එක්ව යෑමේ චේතනාවක් ආණ්ඩුවට දැන් තිබේ ද? මැතිවරණ ජයග්‍රහණවලින් පසු ජාතික ජන බලවේගයේ විධායක සභාව කීවරක් රැස්වී තිබේ ද? අලුත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හදන්නේ කවදා ද, කොහොමදැයි සාකච්ඡා කිරීමට වෙලාවක් වෙන් කර දෙන්නට යැයි ජාතික ජන බලවේගයේ ජාතික විධායක සභාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨතම සාමාජිකයකු, ධුරයට පත් වූ වහා ම ජනාධිපතිවරයාගෙන් විමසූ බව ද, අද වන තුරු ඒ ගැන කිසි ම පිළිතුරක් නැති බව ද පමණක් අපි දනිමු.
ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් හිතන, ආණ්ඩුවේ වැරදි වැඩ පවා සාධාරණය කරන, ආණ්ඩුව කෙසේ හෝ පවත්වාගත යුතු යැයි සිතන, ජාතික ජන බලවේගයට සහාය දුන් බුද්ධිමතුන් පවා පසුගිය කාලයේ කියනු ඇසුණේ, අනේ අපෙන් අදහස් ගන්න, අප ද රට ගොඩනැගීමේ කාර්යයට දායක කරගන්න වැනි ආයාචනා ය.
තමන් වටා සිටි පිරිස වත්, රට ගොඩනැගීම සඳහා සාකච්ඡාවක්, සංවාදයක්, ආපසු හැරීබැලීමක් සඳහා එකතු කර නොගන්නා ආණ්ඩුවක්, පැහැදිලිව ම තමන්ට විරුද්ධ යැයි පෙනෙන කිසිවෙකුගේ අදහස් උදහස් අසාවි ද? පිළිගනීවි ද? අඩු ගණනේ තමන් කෙරෙහි විවේචනාත්මක වන ජනමාධ්‍ය පවා සතුරු පෙරමුණක් ලෙස සැලකීමේ ළාමක චින්තනයෙන් වත් ඔවුහු වැලකි සිටිත් ද?
ජනාධිපතිවරයාගේ පෞද්ගලික මිතුරන් පවා ඔහුත් ආණ්ඩුවත් විවේචනය කරන විට, ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශයේ සිට මෙහෙයැවෙන සමාජ මාධ්‍ය ප්‍රහාරක බළකාය ඉදිරියට පැමිණ හතර අතේ කුණුහරුප වගුරුවනු පසුගිය කාලයේ දකින්නට නොලැබුණේ ද?
එක්ව යන විට, වෙනස් අදහස් ඇති අය හමුවෙති. එක්ව යමු යැයි ආරාධනා කරන්නේ එවැනි වෙනස් අදහස් ඇතියවුන්ට ය. තමන්ගේ එවුන්ට, අනුගාමිකයන්ට, එක්ව යමු යැයි අලුතෙන් කියන්නට දෙයක් නැත. ඔවුන්ට එක්ව යනවා හැරෙන්නට වෙනත් කරන්නට දෙයක් නැති නිසා ය.
අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගන්න, ඒවා සැකසුවේත්, මෙතෙක් කාලයක් පවත්වාගෙන යන්නේත්, කිනම් ආකාරයක සංවාදයකට, විචාරයකට විවෘත කරමින් ද? ඒවා විවේචනය කරන, ඊට විකල්ප අදහස් ඇතියවුන් සමග ආණ්ඩුව මේ වන තුරුත් පලදායි සාකච්ඡාවක් පවත්වා තිබේ ද?
ඒ වෙනුවට මුදල් වියදම් කරමින් කරන ව්‍යාපෘතිය වන්නේ, මාලිමාවට ඡන්දය දුන්, මාලිමාවේ අන්තේවාසිකයන් ගෙන්වාගෙන නගරයක් නගරයක් පාසා අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණවල අගය කියාගෙන යෑමත් ඒ වේදිකාවල දී විපක්ෂයට එලව එලවා පහර දීමත් ය. සිදුවන වෙනස කුමක්ද? ආණ්ඩුව කරන කුමන දේ වුණත්, පිළිගන්නට සැදී පැහැදී සිටින මාලිමාවේ අනුගාමිකයන්ට නැවතත් අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණවල අගය කියාදීමේ තේරුම කුමක් ද? ප්‍රතිසංස්කරණ ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ සිට ආණ්ඩුව හා විශේෂයෙන් අධ්‍යාපන ඇමතිනිය කටයුතු කළ උද්දච්ච ආකාරයේ විපාකය වුණේ, අවුරුද්දකට එහා ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීම කල් දමන්නට ය. අඩු ගණනේ පැයකින් පාසල් කාලය දිගු කිරීමේ පියවර වත් තැබිය නොහැකි විය. තනිව යෑමේ විපාකය එලෙස ය.
ආණ්ඩුව එක්ව යන්නට කැමති ය. ඒ, තමන්ගේ අන්තේවාසිකයන් හා අනුගාමිකයන් සමග ය. ඊට පිටින් සිටින විචාරාත්මක කිසිවකු එකතු කරගෙන, ඔවුන්ගේ අදහස් ඉවසන්නට වත් ආණ්ඩුවට වුවමනාවක් නැත. ඒ සඳහා සංයුක්ත වැඩපිළිවෙළක් ඔවුන්ට තිබේ ද? එවැනි තත්වයක් යටතේ දිනෙන් දින සිදුවන්නේ, අන්තේවාසිකයන් නොවී, ආණ්ඩුවට සහාය දුන් විචාරාත්මක පිරිස් ක්‍රමයෙන් ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වීම ය. එය දැනටත් සිදුවෙමින් තිබේ. අත්අඩංගුවට ගැනීම් පෙන්වා ඒ පරතරය පියවිය නොහැකි ය.
(උපුටා ගැනීම - anidda.lk)
