ඊයේ කළ වීඩියෝ දේශනයේදී නව අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ යටතේ හයවැනි ශ්රෙණිය සඳහා සකසා ඇති පෙළ පොතේ ඉතිහාසය ගැන එන හැඳින්වීම ම ප්රශ්නකාරී බව ඔහුගේ විමසුමට කන්දුන්විට දැනගත හැකිය.
ඉංග්රිසියෙන් කළ එම දේශනයේ අදාළ කොටසින් සැකසූ සිංහළ පරිවර්තනයක් පහතින් පළ කරන්නේ මේ පෙළ පොත් සැකසීම මීට වඩා විචක්ෂණ ලෙස කිරීම අදාළ බලධාරීන්ගේත් ඔවුන් මෙහෙයවන දේශපාලන අධිකාරියේත් වගකීම බව අවධාරණය කිරීමටය.
ආචාර්ය දේවසිරිගේ කතාවේ අදාළ කොටස:

“හුදෙක් සංකල්පීය මට්ටමකින් ආරම්භ කරනවාට වඩා, මට අවශ්ය වන්නේ සමකාලීන වැදගත්කමක් ඇති ගැටලුවකින් මේ දේශනය ආරම්භ කිරීමටයි: එනම් පාසල් දරුවන් සඳහා වන 6 ශ්රේණියේ ඉතිහාසය විෂයයට අදාළ මතභේදාත්මක අධ්යයන මොඩියුලයයි. අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ පිළිබඳව අඛණ්ඩ සාකච්ඡාවක් පවතින අතර, ඉතිහාසය ඉගැන්වීමම එම මතභේදයේ කොටසක් බවට පත්ව ඇත. මෙම සාකච්ඡාව සඳහා ආරම්භයක් ලෙස මෙම මොඩියුලයේ පවතින ගැටලුකාරී ක්ෂේත්ර කිහිපයක් ඉස්මතු කිරීමට මම කැමැත්තෙමි.
6 වසර සඳහා මෙම මොඩියුලය සම්පාදනය කළ අය විශාල අත්වැරැද්දක් කර ඇත. මගේ ශාස්ත්රපති (Masters) පාඨමාලාවේ සිසුන් සඳහා අපි මේ පිළිබඳව දැනටමත් සාකච්ඡා කර ඇත්තෙමු, නමුත් සවන් දෙන අනෙක් අය වෙනුවෙන් මම එය නැවත පවසන්නෙමි. මෙම අත්වැරැද්ද පොදුවේ ඉතිහාසය ඉගැන්වීම සම්බන්ධයෙන් පවතින මතභේදයට තවත් රුකුලක් වේ.
අත්වැරැද්ද මෙයයි:
"History" යන වචනයේ තේරුම "එසේ සිදු විය" (it happened in this manner) යන්න බව මෙම මොඩියුලය යෝජනා කරයි.
මෙය සිංහල අනුවාදයේ සෘජු පරිවර්තනයක් වන අතර එහිදී "ඉතිහාසය" යන්නෙහි තේරුම "එසේ සිදු විය" (ese sidu viya) ලෙස දක්වා ඇත. යමෙකු එය සිංහල පෙළෙහි සාධාරණ පරිවර්තනයක් යැයි පැවසුවද, මෙම වාක්යයේ අරමුණ වන්නේ කියවන්නාට "history" යන වචනයේ තේරුම පැවසීමයි. කරුණුමය වශයෙන් මෙය වැරදිය.

"ඉතිහාසය" (Ithihasa) සහ "History" යන වචන දෙකට වෙනස් ව්යුත්පන්නමය (etymological) පරිණාමයන් ඇත. "ඉතිහාසය" යන්නට සංස්කෘත මූලයක් (ඉති-හ-ආස) ඇති අතර, එහි වචනාර්ථය වන්නේ "සැබවින්ම එය එසේ විය" හෝ "එය එසේ සිදු විය" යන්නයි. කෙසේ වෙතත්, "History" යන වචනයට ග්රීක මූලයක් (historia) ඇති අතර, එහි තේරුම "විමර්ශනය" (inquiry) හෝ "පර්යේෂණය" (research) යන්නයි. එබැවින්, ඔබ සිංහල වාක්යය ඉංග්රීසියට "The meaning of the word history is 'it happened in this manner'" ලෙස පරිවර්තනය කරන විට, එය සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි අර්ථකථනයක් ලබා දෙයි. "ඉතිහාසය" යන වචනයේ තේරුම "එසේ සිදු විය" යන්න බවත්, "History" යන වචනයට වෙනස් අර්ථයක් ඇති බවත් ඔවුන් සිසුන්ට පැවසිය යුතුව තිබුණි. එසේ නොවුවහොත්, සිසුන් - විශේෂයෙන්ම ඉංග්රීසි මාධ්යයෙන් ඉගෙන ගන්නා අය - ඔවුන්ගේ මූලික අවධියේදීම සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි කරුණක් ඉගෙන ගනී.


මගේ අදහස නම්, එම වයසේදී සිසුන් මෙම සංකීර්ණ ඥානවිභාගාත්මක (epistemological) මතභේදවලට නිරාවරණය නොවිය යුතු බවයි; සමහරවිට එය උසස් පෙළ මට්ටමට වඩාත් සුදුසු විය හැකිය. මෙයට පරස්පර ලෙස, ඉතිහාසය ඉගැන්වීම පිළිබඳ සී.පී. හිල් (C.P. Hill) විසින් රචිත "Suggestions on the Teaching of History" නම් සම්මත කෘතිය මම ඉස්මතු කරමි. 1953 දී යුනෙස්කෝව (UNESCO) විසින් ප්රකාශයට පත් කරන ලද (සහ 1962 දී සිංහලට පරිවර්තනය කරන ලද) එය, මෙම වයස් කාණ්ඩයට ඉතිහාසය ඉගැන්වීම සඳහා අරමුණු හයක් යෝජනා කරයි:
1. සත්යය සෙවීම.
2. පරිණාමීය ක්රියාවලියක් ලෙස ඉතිහාසය.
3. ජාතීන් සහ ජනයා අතර අන්යෝන්ය බලපෑම.
4. සමාජීය සහ ආර්ථික සාධකවල වැදගත්කම.
5. බුද්ධිමය සහ සදාචාරාත්මක සාධකවල වැදගත්කම.
6. ඉවසීම සහ සාමය සඳහා වන අරගලය.
මේවා සංකීර්ණ විෂය කරුණුවලින් දරුවන් ව්යාකූල නොකර, අතීතයේ සැබවින්ම සිදු වූ දේ පිළිබඳ අවබෝධයක් ඔවුන්ට ලබා දීම සඳහා අදහස් කරන පොදු අරමුණු වේ. මෙම ප්රවේශය, ව්යාකූලත්වයක් ඇති කරන මතභේදාත්මක කරුණුවලින් ආරම්භ වන 6 ශ්රේණියේ මොඩියුලයට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය.“

(සටහන | විජයානන්ද ජයවීර)
යුනෙස්කෝ ආයතනයේ හිටපු අධ්යක්ෂ සහ
ජ්යෙෂ්ඨ මාධ්ය විචාරක
w.jayaweera@gmail.com
jayavoice.com
උපුටා ගැනීම - Wijayananda Jayaweera ෆේස්බුක් පිටුවෙන්...




