එය දශක හතකට අධික කාලයක් මෙරට දේශපාලන හා ආර්ථික දේහය වෙළාගෙන සිටි ප්‍රභූ පවුල් පාලනය සහ ඔවුන්ගේ ගජමිතුරු ජාලය (Elite Hegemony) බිඳ දැමූ අති විශේෂ සංධිස්ථානයකි.
රටේ සාමාන්‍ය ජනතාව විසින් "නිර්ප්‍රභූ" නායකත්වයක් කරා බලය මාරු කිරීම හරහා දේශපාලන සුසමාදර්ශයේ (Paradigm Shift) මූලික වෙනසක් සනිටුහන් විය.
ප්‍රභූ තන්ත්‍රයෙන් මිදුණු "නිර්ප්‍රභූ" පාලනය
ශ්‍රී ලංකාවේ පශ්චාත් යටත් විජිත දේශපාලනය තීරණය වූයේ කොළඹ කේන්ද්‍ර කරගත්, ඉංග්‍රීසි උගත්, පරම්පරාගත දේශපාලන පවුල් අතළොස්සක් වටා ය. බලය මාරු වූයේ මේ පවුල් අතරමය. එහෙත්, අවසානයේදී ජනතාව මේ 'සංවෘත පාලන ක්‍රමය' ප්‍රතික්ෂේප කළහ. නව පාලනය බලයට පත්වන්නේ එම සාම්ප්‍රදායික ප්‍රභූ පෙළැන්තියට අයත් නොවූ, පීඩිත පන්තියේ සහ මධ්‍යම පන්තියේ අපේක්ෂා නියෝජනය කරන බලවේගයක් ලෙසිනි.
මෙම පරිවර්තනය හුදෙක් මුහුණුවර මාරුවීමක් නොව, පාලන තන්ත්‍රයේ ප්‍රවේශය වෙනස් කිරීමකි. ප්‍රභූ පාලනය තුළ පැවති වරප්‍රසාද ලත් කවය වෙනුවට, මහජනතාවට වගකියන සහ පාලනයට ජනතාව සෘජුව සහභාගී කරවා ගන්නා සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී (Social Democratic) මුහුණුවරක් දැන් පාලනය තුළ දිස්වේ.
වාම ජනප්‍රියවාදය සහ ප්‍රායෝගික දේශපාලනය
වර්තමාන ආණ්ඩුව සිය දෘෂ්ටිවාදාත්මක පදනම ලෙස වාමවාදී නැඹුරුවක් සහිත ජනප්‍රියවාදයක් (Left Populism) අනුගමනය කරන බව පෙනේ. මෙහිදී ඇති ප්‍රධාන අභියෝගය වන්නේ, එම දෘෂ්ටිවාදය තුළ සිර නොවී රටේ සංවර්ධනය සහ ස්ථාවරත්වය වෙනුවෙන් ප්‍රායෝගික තීන්දු (Pragmatic Decisions) ගැනීමයි. රජය දැනටමත් එම ප්‍රායෝගික ප්‍රවේශයේ ලක්ෂණ පෙන්වා ඇත.
මහින්ද සමරසිංහ
උදාහරණ ලෙස මහින්ද සමරසිංහ එක්සත් ජනපදයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති ධුරයේ තබා ගැනීම: දේශපාලන පක්ෂග්‍රාහීත්වයට වඩා ජාත්‍යන්තර සබඳතාවල අඛණ්ඩතාව සහ පළපුරුද්ද අත්‍යවශ්‍ය මොහොතක ඇමරිකාවේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති ධුරය වෙනස් නොකිරීම පරිණත තීරණයකි.
ක්‍රිකට් අතුරු කමිටුවට එරාන් වික්‍රමරත්න කැඳවීම: ක්‍රිකට් වැනි ජාතික වැදගත්කමක් ඇති විෂයයකදී පටු දේශපාලනයෙන් බැහැරව දක්ෂතාවයට තැන දීම ආණ්ඩුවේ ශක්තිය පෙන්නුම් කරන්නකි.
මෙවැනි තීරණ හරහා ගම්‍ය වන්නේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය වන්නේ "තමන්ගේ පිරිස" පමණක් නොව, "වැඩේ කළ හැකි පිරිස" බවයි.
ක්‍රිකට් අතුරු කමිටුවට එරාන් වික්‍රමරත්න කැඳවීම
"දක්ෂයන්ගේ" හිඟය සහ විපක්ෂයේ දායකත්වය ආණ්ඩුවකට අතිමහත් ජනවරමක් තිබූ පමණින් රාජ්‍ය පාලනය සාර්ථක නොවේ. පාලනය යනු සංකීර්ණ යාන්ත්‍රණයකි. විශේෂයෙන්ම ආර්ථික අර්බුදයකින් පසුබටව ඇති රටක් ගොඩනැගීමට නම් විවිධ ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳ විශේෂඥ දැනුමක් සහිත "වැඩකාරයන්" අවශ්‍ය වේ.
වර්තමාන පාලන ව්‍යුහය තුළ කැපී පෙනෙන හිස්තැනක් වන්නේ, ඇතැම් විෂය පථයන් මෙහෙයවීමට අවශ්‍ය තාක්ෂණික සහ කළමනාකරණ පළපුරුද්ද සහිත පිරිස අවම වීමයි. මෙම හිස්තැන පිරවීමට ඇති හොඳම මග වන්නේ "ජාතික එකඟතාවක්" මත පදනම්ව විපක්ෂයේ සිටින දක්ෂයන් ආණ්ඩුවේ කාර්යභාරයන් සඳහා සම්බන්ධ කර ගැනීමයි.
ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා වැනි චරිත:
හර්ෂ ද සිල්වා
ආර්ථික කළමනාකරණය සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් සහිත හර්ෂ ද සිල්වා වැනි දේශපාලනඥයන් ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙළට සම්බන්ධ කර ගැනීම මගින් ආණ්ඩුවට ජාත්‍යන්තර විශ්වසනීයත්වය මෙන්ම දෙස් විදෙස් ආයෝජකයන්ගේ ප්‍රසාදයද දිනාගත හැකිය. එය ආණ්ඩුව දුර්වල කිරීමක් නොව, ආණ්ඩුව පරිපූර්ණ කිරීමකි.
ආණ්ඩුව පරිපූර්ණ වන්නේ කෙසේද?
ශක්තිමත් ආණ්ඩුවක් යනු තනි පක්ෂයක බලය පෙන්වන එකක් නොව, රටේ ඇති සියලු මානව සම්පත් නිසි ලෙස කළමනාකරණය කරන එකකි. දක්ෂතාවය පදනම් කරගත් පත්වීම් (Meritocracy): දේශපාලන පාට පක්ෂ බලන්නේ නැතිව අදාළ විෂයයන්ට දක්ෂයන් පත් කළ යුතුය.
සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තහවුරු කිරීම: ජනතාවට සහන සලසන අතරම, ආර්ථිකය විවෘතව සහ කාර්යක්ෂමව පවත්වාගෙන යාමට විපක්ෂයේ නව ලිබරල් හෝ මධ්‍යස්ථ මතධාරීන්ගේ සහය ලබා ගැනීම. දිලිසෙන දේශපාලන චරිතවලට වැඩ පැවරීම: වාම ජනප්‍රියවාදී රැල්ලේ ප්‍රාණවත් බවත්, පළපුරුදු දේශපාලනඥයන්ගේ දැනුමත් එකට මුසු වූ විට ආණ්ඩුව වඩාත් ස්ථාවර වේ.
නිගමනය
ශ්‍රී ලංකාව දැන් පසුවන්නේ තීරණාත්මක මංසන්ධියකය. නිර්ප්‍රභූ පාලනයක් ස්ථාපිත කිරීම හරහා ජනතාව තැබූ බලාපොරොත්තු ඉටු කිරීමට නම්, ආණ්ඩුවට "ජන බලය" මෙන්ම "දැනුම් බලයද" අවශ්‍ය වේ. විපක්ෂයේ සිටින පළපුරුදු සහ දක්ෂ පුද්ගලයන්ට රාජ්‍ය පාලනයේ කොටස්කරුවන් වීමට අවස්ථාව දීම දුර්වලකමක් නොව, එය බුද්ධිමත් සහ නිර්භීත නායකත්වයක ලක්ෂණයකි.
අවසන් වශයෙන්, ආණ්ඩුව ශක්තිමත් වන්නේත්, පරිපූර්ණ වන්නේත් තමන්ගේ පක්ෂයේ අයගෙන් පමණක් නොව, මුළු දේශයේම "වැඩකාරයන්ගෙන්" සැදුම්ලත් සාමූහික ප්‍රයත්නයක් තුළිනි. එතෙක් පැවති පටු දේශපාලන සංස්කෘතිය බිඳ දමමින් ජාතික අරමුණක් වෙනුවෙන් සියලු දක්ෂයන් ඒකරාශී කර ගැනීම මෙම දේශපාලන පරිවර්තනයේ ඊළඟ වැදගත්ම පියවර විය යුතුය.
(සටහන | පිලිප් ශාන්ත)
විමුක්ති හඬ
shan.info1978@gmail.com
