'' අපට වට්ටන්න බැහැ, අපි වැටෙන්නෙ නැහැ, ආයෙ වෙන ආණ්ඩු නැහැ, අපි තමයි දිගටම ආණ්ඩුව'' ආදී කයිවාරු ගැසීම වැඩි වී තිබෙන්නේ ඇයි?
ඔවුන් මැයි රැලි, අප්‍රේල් සමරු, ඉල් මහ විරු සමරු ආදිය පවත්වන්නේ මූලික වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ කාඩරයටය. තම කාඩරය රැස් කරවා ඔවුන්ට ඔවුන්වම පෙන්වා, ඔවුන්ගේ මොරාලය එසවීම සඳහා උද්වේගකර කතා පැවැත්වීම මෙම අභිචාරයයි.
මෙය හැට වසරක් තිස්සේ කළත්, ඔවුන්ට බලය නො ලැබුණු අතර, දැන් බලය ලැබී ඇත. ඒ නිසා තත්ත්වය සංකීර්ණ වී තිබේ. බලය පිළිබඳ ඔවුන් නිර්මාණය කළ චිත්‍රය අසම්පූර්ණ එකක් බව ඔවුන්ට දැන් වැටහී තිබේ. බලය ලබා ගත්තත්, එයින් කළ හැකි මහ ලොකු දෙයක් නැති බව දැන් දැන් ඔවුන්ට වැටහෙමින් තිබේ. බලය ගැනීමටත් වඩා බලය රැක ගැනීම දුෂ්කරය.
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තුළ අප උගත යුතු වැදගත්ම පාඩම නම්, බලය යනු දැඩිව අල්ලා ගෙන සිටීමට උත්සාහ කරනවාට වඩා බෙදා ගත යුතු, හුවමාරු කර ගත යුතු දෙයක් බවයි. බලයට වඩා වැදගත් වන්නේ බලය මෙහෙයවා කරන්නේ කුමක් ද යන්නයි. කරන්නේ කවුරු ද යන්න ද එතරම් වැදගත් නැත.
බලය මෙහෙයවා ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කළ හැකිය. විප්ලවීය අවස්ථාවලදී විප්ලවීය ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කළ හැකිය. දූෂණයේ ද යෙදිය හැකිය. දූෂණය හෙළිදරව් වීම වළක්වා ගැනීම සඳහා බලය දිගු කර ගැනීම අවශ්‍ය වේ. එහෙත්, කිසිවෙකුට සදාකාලිකව බලයේ සිටින්නට ලැබී නැත. බලය ගිලිහෙන විට මිනිස්සු බලු වෙති.
එබැවින් බලය ගන්නා විටම, එය ණයට ගත් පිරුවටයක් බව අවබෝධ කර ගෙන සිටිනවා නම්, නැවත බලය ගැනීම පවා දුෂ්කර වන්නේ නැත.
මාලිමා ආණ්ඩුවේ බලයට ඔවුන් සිතන තරම් ලොකු අභියෝගයක් තිබුණේ නැත. ඔවුන්ට විධායක ජනාධිපති, පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලය පමණක් නොව, පළාත් පාලන බලය ද හිමි වී ඇත. විපක්ෂය කියා තනි දෙයක් නැත. විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස සිටින්නේ ඔවුන්ගේ ඔඩොක්කුවේය. අභියෝගාත්මක විපක්ෂය වන පොහොට්ටුවේ නායකයන්ට අපවාද රැසකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ වයෝවෘද්ධය. රෝගාතුරය. ඉතින් මාලිමාව කලබල වන්නේ කුමට ද? ඔවුන්ට තියෙන්නේ ඔවුන් දැන් මනාව හඳුනා ගනිමින් තිබෙන රටට ඉදිරියට යාමට දැනට ඇති එකම මාවත වන ධනේශ්වර ක්‍රමය තිරසර කිරීමේ මාවත ඔස්සේ යාමය. එයට සමාජයෙන් හෝ විපක්ෂයෙන් ඇති අභියෝගයක් ද නැත. තක්කඩි වෘත්තීය සමිති හා වාමාංශික පක්ෂවල අභියෝග ජවිපෙ ගණන් ගන්නේ කුමට ද?
විපක්ෂ දේශපාලනය තෝරා ගත් අප වැනි අය කොහොමත් ආණ්ඩුවට පහර දෙන එක දිගටම කරනවාය. දේශපාලනය එහෙම තමාය. මහජන මතය හසුරුවන එක සියුම් ක්‍රීඩාවකි.
මාලිමා ආණ්ඩුව වලිගය පාගා ගෙන ඇත්තේ කිසිදු සාධාරණ හේතුවකින් තොරවය. ඔවුන් මේ අන්දමින් සොරකම් හා දූෂණ නො කළ යුතුව තිබිණි. කන්ටේනර් 323, බාල ගල් අඟුරු වංචාව, ඩීසල් වංචාව හා අලුත්ම එක වන භාණ්ඩාගාර වංචාව වැනි දූෂණවල ඔවුන් පැටලුණේ ඇයි ද යන්න තේරුම් ගත නොහැකි තත්ත්වයකි. ඒවා නො කර ඔවුන්ට යන්නට බැරිකමක් තිබුණේ නැත.
දූෂණවල ප්‍රතිඵල ලෙස දැන් ලේ හැළීම් ද සිදු වේ. එය බරපතළ තත්ත්වයකි.
මාලිමා ආණ්ඩුව අනවශ්‍ය කලබල ඇති කර නො ගෙන ඉන්නවා නම්, ඔවුන්ට එතරම් ලොකු අභියෝග නැත. මැද පෙරදිග යුද්ධය හේතුවෙන් ඇති වන තත්ත්ව මුළුමනින්ම ඔවුන්ගේ පාලනය තුළ සිදු වන ඒවා නොවේ. උදාහරණයක් ලෙස, ඉදිරි කාලයේදී උද්ධමනය, ඩොලරයේ රුපියල් වටිනාකම, ඉන්ධන මිල, විදුලි බිල, සියලු භාණ්ඩ හා සේවා මිල අධිවේගයෙන් ඉහළ යනු ඇත. පොහොර හිඟය විසින් ආහාර හිඟයක් ද නිර්මාණය කිරීමට ඉඩ ඇත. ආණ්ඩුව කළ යුතුව ඇත්තේ හොරකම්, වංචා සහ වහසි බස් කීම නොව, ඉදිරි තත්ත්වවලට ජනතාව සූදානම් කිරීමයි.
ඒ සඳහා ජනතාවට ඇත්ත කිව යුතුය. තිබෙන ඉන්ධන, පොහොර තොග පරිස්සම් කර ගෙන පරිහරණය කළ යුතුය. තමන් මැජික්කාරයන් නො වන බව රටට කිව යුතුය. අප සැවොම එක් වී මෙම අභියෝගය ජය ගත යුතු බව අවධාරණය කළ යුතුය. කාගේත් සහයෝගය ඒ සඳහා දිනා ගත යුතුය. ඒ සඳහා මූලිකවම ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මීට වඩා පරිණත අන්දමින් ක්‍රියා කළ යුතුය.
හොරකම්, දූෂණ, වංචා හා වෛරී දේශපාලනය නැවැත්විය යුතුය. එවිට ඔබට බලය රැක ගැනීම දුෂ්කර වන්නේ නැත. අපට නම් ඔය බලය ඕනෑම නැත.
(සටහන | අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ)
Creative Content Consultants
ajithperakum@gmail.com
උපුටා ගැනීම - Ajith Parakum ෆේස්බුක් පිටුවෙන්..
Image
අජිත්ගේ නමත් සමග ඔහුගේ Image එකක් ලෙස පලකරන්න
https://theleader.lk/featured/11602-2022-05-14-05-00-30
