එහෙම නැත්නම් තව කෙනෙක්ගේ අත ඒ ගමන මඟදී අල්ලාගන්නත් පුළුවන්.
ඒ අත අල්ලාගන්න කෙනා ඉතාම විශේෂ පුද්ගලයෙක් උනොත් අපි අර තනියම අවසන් කරන්න දෛවෝපගත වෙලා තිබ්බ ගමනට ලොකු උත්කර්ෂයක් අරන් එන්න පුළුවන්.
මේ ගමන මඟදී අර සුවිශේෂ කෙනා හමුවෙන තැන කොතැනද කියල කියන්න බැහැ. හමුවෙන්නත් පුළුවන්. නොවෙන්නත් පුළුවන්. ඒක නිශ්චිත නැහැ. ඒ අවිනිශ්චිත බව තමයි ජීවිතේ ලස්සන හැටියට බටහිර දර්ශනය හඳුනාගන්නේ.
ලාංකික සිනමාවේ එක සළකුණක් හැටියට සනත් අපිට අමතක වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා මේ නිමේෂය සුබ හැරවුමක් වෙන්න කියල පාර්ථනා කරනවා සනත්...හැබැයි මේ බතී නෙවෙයි. ඔයා අරවින්දත් නෙවෙයි. මේ ඔයාගේ ජීවිතේට ඇවිල්ල ඉන්නේ දෛව ස්ත්‍රියක්. ඒ නිසා ජීවිතේට උත්කර්ෂයක් තියෙයි.
නිව්ස් එකේ ඇත්ත නැත්ත දන්නේ නැහැ. අනික මේ බතී වෙන්න ඕනිත් නැහැ.
(ආචාර්ය මහේෂ් හපුගොඩ)
සමාජ හා දේශපාලන විශ්ලේෂක
hapugoda@gmail.com
(Mahesh Hapugoda ගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්...)
