මාලිමාවේ හෝ ජවිපෙ නොවන හැමෝම දේශද්‍රෝහී, දූෂිත, පාතාල, රටට ආදරයක් නැති සහ ඒ නිසාම විනාශකල යුතු - ඉවත්කළ යුතු ප්‍රවර්ගයක් හැටියට 'නාමකරණය' වෙමින් පවතිනවා. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ, සමගියේ, ශ්‍රී ලංකා එකේ, පොහොට්ටුවේ, කුසලානේ, දිනන දකුණේ, විමල් පාර්ශවයේ වගේ හැම කෙනෙක්ම පාහේ ජීවත්ව නොසිටිය යුතු වගේ හැඟීමක් මේ මාලිමා ප්‍රචාරණ යාන්ත්‍රණය ඇතුලේ අර්ථකතනය කෙරෙනවා.
මම හිතන්නේ ඒ ප්‍රචාරණ යාන්ත්‍රණය අන් කවදාටත් වඩා සමස්තතාවාදී වෙමින් පවතිනවා (totalitarian). ඒක මාලිමාවේ බුද්ධිමය යාන්ත්‍රණයට පවා අවිඥාණිකයි.
එතකොට මේ මතවාදී යාන්ත්‍රණයට අනුව මැරෙන්නේ ලංකාවේ දක්ෂ ව්‍යවසායකයෙක් සහ දේශපාලනඥයෙක් වෙච්ච දිලිත් ජයවීර නෙවෙයි 'දෙරණේ රොටියා' කියල කෙනෙක්. දෙරණ කියන්නේ නයි පෙන්නපු චැනල් එකක් විතරක් නෙවෙයි එක කාලයක ලස්සන මියුසික් ටිකකුත් ලංකාවට දුන්න චැනල් එකක් (මට අනුව). ඩෙල් ස්ටුඩියෝ මියුසික් ටික මට තාම මතකයි.
රාජපක්ෂට කඩේ යන, රනිල්ට කඩේ යන, නාමල්ට කඩේ යන හෝ වෙනත් ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයක්, කණ්ඩායමක් හෝ පුද්ගලයෙක් වෙනුවෙන් දේශපාලනය කරන කෙනෙක් මැරුණට කමක් නැහැ වගේ මතයක් මාලිමාව එදත් ජනගත කළා. අදත් කරනවා.
හා හා වැටෙනවා කියන්නේ යන්න කාලේ හරි කියන එක.
මහින්ද, රනිල්, නාමල්, දිලිත් යන අයගේ අපි එකඟ නොවන දේ ගොඩක් තියෙන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ අය සීන් එකේ ඉන්න ඕනි. වරදක් තියනවා නම් ඒක වෙන විදියකට හැන්ඩ්ල් කරන්න ඕනි. හැබැයි ඒ දේශපාලන විවිධත්වය අපි ආරක්ෂාකරන්න ඕනි. හැමෝටම අයිතියක් තියනවා ජීවත්වෙන්න. වරදක් කරලා තියනවා නම් නීතිය ඉදිරියට යන්න. දඬුවම් කරන්න හෝ ලබන්න.
මීට කලින් ආණ්ඩු ඒ වගවීම කළාද නැද්ද කියන එක නෙවෙයි ඒකට උත්තරය.
(ආචාර්ය මහේෂ් හපුගොඩ)
සමාජ හා දේශපාලන විශ්ලේෂක
hapugoda@gmail.com
(Mahesh Hapugoda ගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්...)
