නිවීසැනසිල්ලේ ඇස් පියාගෙන පහත දැක්වෙන සංගීත කාණ්ඩ එකින් එකට සවන් දී බලන්න. එය ඔබේ පීඩාකාරී මනෝභාවය වෙනස් කරන්නේ කෙසේද කියා.
සංගීතය මනෝ විද්‍යාවේ වැදගත්ම කාරණයක් වන්නේ සංගීතය චිත්තවේගීය අත්දැකීම් වලට බලපාන ආකාරය නිසාය. සවන් දෙන්නන් තුළ නැවුම් හා ප්‍රබෝධමත් චිත්තවේගීය ප්‍රතිචාරයක් ඇති කිරීමට සංගීතයට හැකියාවක් ඇත.
ධනාත්මක හැඟීම් සංගීත අත්දැකීම්වල අන්ථර්ගත වේ. ප්‍රසන්න සංගීතය ඩොපමයින් වැනි හැඟීම් සමඟ සම්බන්ධ ස්නායු සම්ප්‍රේෂක මුදා හැරීමට හේතු විය හැක.
සංගීතයට සවන් දීම මනෝභාවය වෙනස් කිරීමට හෝ මානසික ආතතිය දුරු කිරීමට පහසු ක්‍රමයකි. නුසුදුසු චිත්තවේගීය තත්වයන් නියාමනය කිරීමට, වැඩි දියුණු කිරීමට සහ අඩු කිරීමට මිනිසුන් ඔවුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයේදී සංගීතය භාවිතා කරයි (උ.දා., ආතතිය, තෙහෙට්ටුව).
සමහර විට විවිධාකාර නාදයන්ගෙන් පිරී ඇති ඔබේ සවන් මේ සංගීතයට නුහුරු විය හැක. එහෙත් සංගීතය ප්‍රසන්න දෙයකි. එහි රසවින්දනය භූගෝළීය, සමාජ හෝ සංස්කෟතික වෙනස්කම්වලින් සීමා නොවේ.
1. මොසාර්ට් – අයින් ක්ලයින් නැච්මුසික් (Mozart – Eine kleine Nachtmusik)
මෙම සංගීත කොටසේ නිල නාමය ජී සෙරෙනේඩ් අංක 13 වන අතර එය රචනා කරන ලද්දේ 1787 දී වුල්ෆ්ගැන්ග් ඇමේඩියස් මොසාර්ට් විසිනි. මොසාර්ට් විසින්ම එම සංගීත කොටසට එහි අන්වර්ථ නාමය ලබා දුන්නේය.
මෙම සංගීත කොටස් චාලිස් ඒන්ජල්ස් – ෆුල් ත්‍රොට්ල්, ඒලියන්ස්, ඒස් වෙන්චුර සහ සම්තින් එබවුට් මේරි යන රූපවාහිනී වැඩසටහන් සහ දැන්වීම් වලටද භාවිතා කර ඇත. එසේම එය රචකයා ගැනම කියැවෙන ඇමඩියස් චිත්‍රපටය සඳහාද භාවිතා විය.
2. බීතෝවන් – ෆෝර් එලිස් (Beethoven – Für Elise)
මෙම කොටස බීතෝවන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ කිසි විටෙකත් ප්‍රකාශයට පත් නොවූ අතර ඔහුගේ මරණයෙන් වසර හතළිහක් ගතවන තුරුම එය සොයාගත නොහැකි විය. එහි ප්‍රතිපලයක් වශයෙන්, මාතෘකාවේ සඳහන් ‘එලිස්’ කවුරුන්දැයි කිසිවෙකු ,නොදනී. සමහර සංගීතඥයින් පවා සිතන්නේ මාතෘකාව වැරදි ලෙස පිටපත් කර ඇති අතර එය මුලින් හැඳින්වූයේ ‘ෆෝර් තෙරේස්’ යනුවෙන් කියාය.
නමුත් එම නමේ අයිතිය ලබන වාසනාවන්තයා කවුරුන් වුවත්, එය මෙතෙක් ලියා ඇති පියානෝ සංගීත තණු අතරින් වඩාත්ම ආකර්ශනීය කොටස බවට නම් තර්කයක් නැත.
සංගීතයේ සරල නමුත් ආකර්ශනීය තනු නිර්මාණය නිසා පසු කලක ඇතැම් සංගීතඥයින් මෙය තමාගේම නව අර්ථකථණයන් සමග මුසු කර වාදනය කරති.
3. පුචිනි – ජියානි ෂිචි වෙතින් ‘ඕ මියෝ බබ්බිනෝ කැරෝ’ (Puccini – ‘O mio babbino caro’ from Gianni Schicchi)
මෙම ඔපෙරා සංගීත කොටස අසා නැති සම්භාව්‍ය සංගීතව ප්‍රිය කරන්නෙකු නැකි තරම්ය, එහි නිර්මාතෘ නමුත් ජියාකොමෝ පුචිනි බව බොහෝදෙනෙක් නොදන්නා බවනම් නිසැකය.
එය ඔහුගේ “ජියානි ෂිචි” ඔපරාවේ කොටසක් වන අතර, එහි කතාව වනුයේ එක් පවුලක් මිය ගිය වැඩිහිටි ඥාතියෙකුගෙන් මුදල් උරුම කර ගැනීම වෙනුවෙන් ඔවුනට කරන්නට සිදුවන දේවල් වටාය. මෙතෙක් ලියන ලද වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ ආදර කතාවක් වන මෙය තනු නිර්මාණය සඳහා නොසිතන මූලාශ්‍රයක්ය.
‘ඕ මියෝ බබ්බිනෝ කැරෝ’ ලෙස රඟපානුයේ ලබන්නේ තරුණ ලෝරෙටා විසිනි. ඇය ආදරය කරන රිනූචියෝ සමඟ විවාහ වීමට අවසර දෙන ලෙස තම පියාගෙන් අයැද සිටී. එම ගායනයත් සංගීතයත් සමස්ථ ඔපරාව අභිබවා ගියේය.
4 . ජේ.එස්. බැච් – ඩී මයිනර් හි ටොකාටා සහ ෆියුගු (J.S. Bach – Toccata and Fugue in D minor)
ජොහාන් සෙබස්තියන් බැච් බැරොක් යුගයේ ජර්මානු නිර්මාපකයෙකු සහ සංගීතඥයෙකි. ඔහුගේ බ්‍රැන්ඩන්බර්ග් ප්‍රසංගය සහ ගෝල්ඩ්බර්ග් විවධත්වය වැනි සංගීත ප්‍රසංග සඳහා ද, ශාන්ත මැතිව් පැෂන් සහ බී මයිනර් වැනි සංගීතය සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය.
බැච් විසින් රචිත මෙම සිත් ඇදගන්නා සුළු සංගීත කාණ්ඩය ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටවල බිහිසුණු අවස්ථාවන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර, එය ආචාර්ය මිස්ටර් ජෙකිල් සහ මිස්ටර් හයිඩ් චිත්‍රපටියට 1931 දී යොදා ගැනින.
5. බීතෝවන් – සී මයිනර් හි සංධ්වනි අංක 5 (Beethoven – Symphony No.5 in C minor)
බීතෝවන් විසින් රචිත මෙම වාද්‍ය වෘන්දය සමහර විට වඩාත් ප්‍රචලිත වන්නේ එහි මූලික ස්වර හතර වන “ඩා ඩා ඩා ඩුවම්” යනුවෙනි. සමහර විචාරකයින් යෝජනා කරන්නේ මෙම ස්වර හතර විසින් සංගීතයේ ඉරණමේ දොරටුවට තට්ටු කිරීම ඇත්තේ මෙම විවරය ඉරණම දොරට තට්ටු කිරීම නියෝජණය වන බවයි.
බීතෝවන්ගේ මනසෙහි තිබෙන්නට අරත්තේ කුමක්දැයි කිසිවෙකු නොදනී, එහෙත් සැකයේ සෙවනැල්ලෙන් ඔබ්බට ගිය දෙය නම් මෙම සංගීත කොටස අද පොප් ගීතවල පවා දක්නට ලැබේ.
6. විවාල්ඩි – සෘතු හතර (Vivaldi – The Four Seasons)
ෆෝ සීසන්ස් නැතහොත් සෘතු හතර (ඉතාලි: ලෙ ෆෝ asons තු) යනු ඉතාලි සංගීතඥයකු වන ඇන්ටෝනියෝ විවාල්ඩිගේ වයලීනය තණු හතරකි. ඒ සෑම තණුවක්ම වසරේ පරිසරයේ වෙනස් වීම් වලට සංගීතමය ප්‍රකාශනයක් ලබා දෙයි. ඒවා 1716–1717 දී පමණ ලියා ඇති අතර 1725 දී ඇම්ස්ටර්ඩෑම්හිදී තවත් සංගීක තණු අටක් සමඟ ” The Conset Between Harmony and Invetion” නමින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.
7. ජොහාන් ස්ට්‍රෝස් II – නිල් ඩැනියුබ් (Johann Strauss II – The Blue Danube)
බ්ලූ ඩැනියුබ්, ඔපෙරා අංක 314, මෙය මුල් ජර්මානු භාෂාවෙන් 1867 දී නිර්මාණය කරන ලද්දේ ඔස්ට්‍රියානු සංගීතඥයකු වන ජොහාන් ස්ට්‍රෝස් ද යංගර් විසින් නිර්මාණය කරන ලද වෝල්ට්ස් වන ඩර් ෂොනෙන් බ්ලූවන් ඩොනාවෝ (“ලස්සන නිල් ඩැනියුබ්”) යනුවෙනි.
මෙම සංගීත තණු විසින් “waltz king,” ( වෝලට්ස් බෝල්රෑම් නැටුමේ රජු) ලෙස ප්‍රශංසා ලැබූ අතර අතර එය ඔහුගේ බොහෝ නර්තන අංග අතරින් වඩාත් ප්‍රචලිත බව මෙය සවන් දෙන ඔබට වැටහේවි.
8. රාවෙල් – බොලෙරෝ (Ravel – Boléro)
බොලෙරෝ යනු ප්‍රංශ සංගීතඥයකු වන මොරිස් රාවෙල් (1875-1937) විසින් නිර්මාණය කරන ලද එක් බැලේ නැටුම් වාද්‍ය වෘන්දයකි. මුලින් රචනා කරන ලද්දේ මුද්‍රා නාට්‍යයක් ලෙස රුසියානු නිළියක් සහ නර්තන ශිල්පිනියක් වන ඊඩා රූබින්ස්ටයින් වෙනුවෙනි.
එය 1928 දී තිරගත වූ රාවෙල්ගේ වඩාත් ජනප්‍රිය සංගීත කාණ්ඩයයි. මෙම සංගීතය වෙනත් පරිසරයන් යටතේ ඔබ අනිවාර්යෙන්ම අසා ඇති බව නිසැකය.
9. ඩෙලිබ්ස් – ලක්මා වෙතින් ‘මල් යුගල’ (Delibes – ‘Flower Duet’ from Lakmé)
ද ෆ්ලවර් ඩුවට් යනු ජනප්‍රිය ඔපෙරා නාට්‍ය සංගීතයක් වන අතර එය චිත්‍රපට හා වෙළඳ දැන්වීම් ගණනාවක තනු නිර්මාණය සඳහා පදනම් කිරීමෙන් පසු ඇතිවූ ජනප්‍රියත්වය නිසා සම්භාව්‍ය සංගීත රසිකයින්ගේ අවධායනය අඩුවිය.
සොප්‍රානෝ සහ මෙසෝ-සොප්‍රානෝ දෙදෙනා ලියෝ “ඩෙලිබ්ස්ගේ ඔපෙරා ලක්මේ” හි බ්‍රාහ්මණ පූජකවරයකුගේ දියණිය සහ ඇගේ එක් සේවකයෙකු ගඟක් අසල මල් රැස් කිරීමට යන විට කරන ලද සංවාදයකි.
තියඩෝර් පාවීගේ කතාව පදනම් කරගත් ඔපෙරා, පියරේ ලොටි විසින් රචිත ලෙස් බබූචස් ඩු බ්‍රාහ්මනේ සහ ලෙ මාරියාජ් ඩි ලොටි යන නවකතාව ඉන්දියානු තරුණියක් සහ බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවෙකු අතර නාට්‍යමය ආදර කතාවක් ලෙස මෙය දිග හැරේ. 1883 දී ප්‍රථම වරට රඟදැක්වූ ලක්මා, යටත්විජිතකරණයට ගොදුරු වූ ආසියාව තුල බටහිර සංසකෘතියේ හැසිරීම් නිරූපණය කරයි.
(අනුරුද්ධ ලොකුහපුආරච්චි - winddirectionlanka.com)