මෙරට රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතිය තුළින් වෛද්‍යවරුන් සහ ඉංජිනේරුවන් වැනි වෘත්තිකයන් බිහි කිරීම සඳහා වැය කරන මුදල සහ ඔවුන්ගෙන් රටට ලැබෙන සේවය පිළිබඳව මන්ත්‍රීවරයා සංඛ්‍යාලේඛන සහිතව කරුණු ඉදිරිපත් කළේය.
මන්ත්‍රීවරයා පෙන්වා දුන්නේ එක් වෛද්‍යවරයකු බිහි කිරීම සඳහා රජය රුපියල් මිලියන ගණනක මහජන බදු මුදලක් වැය කරන බවයි.
“අපේ රටේ දුප්පත් මිනිස්සුන්ගේ බදු මුදලින් රුපියල් ලක්ෂ 50 කට අධික මුදලක් වැය කරලා තමයි එක වෛද්‍යවරයෙක් නිර්මාණය කරන්නේ. නමුත් ඔවුන් උපාධිය ගත් සැනින් රටට සේවය කරන්නේ නැතුව විදේශගත වෙනවා. මෙය ජාතික අපරාධයක්.”
ඔහු වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේ මෙලෙස වෘත්තිකයන් විදේශගත වීම නිසා රජය වැය කළ මුදල මෙන්ම ඔවුන්ගෙන් රටට ලැබිය යුතු වෘත්තීය දායකත්වය ද අහිමි වන බවයි.
විදේශ අධ්‍යාපනය සඳහා ඇදී යන දැවැන්ත ධනස්කන්ධය
මෙරට සිසුන් විදේශීය විශ්වවිද්‍යාල සහ පෞද්ගලික අධ්‍යාපනය සඳහා වසරකට වැය කරන විදේශ විනිමය පිළිබඳව ද ඔහු මෙහිදී විශේෂ හෙළිදරව්වක් කළේය.
වසරකට මෙරටින් ඇදී යන මුදල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 500 කට අධිකයි.
මෙම දැවැන්ත මුදල මෙරට රඳවා ගැනීමට නම්, දේශීයව උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථා පුළුල් කළ යුතු බව ඔහු අවධාරණය කළේය.
මන්ත්‍රීවරයා ඉදිරිපත් කළ විසඳුම් සහ යෝජනා
රටේ මුදලින් ඉගෙනගෙන රට හැර යන වෘත්තිකයන් සම්බන්ධයෙන් ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳව මන්ත්‍රීවරයා කරුණු කිහිපයක් යෝජනා කළේය:
* අනිවාර්ය සේවා කාලයක් (Bond System): රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලවලින් පිටවන වෘත්තිකයන් අවම වශයෙන් වසර කිහිපයක් මෙරට සේවය කළ යුතු බවට නීතිමය බැඳීමක් ඇති කිරීම.
* මුදල් අයකර ගැනීම: රටට සේවය නොකර විදේශගත වන්නේ නම්, රජය ඔවුන් වෙනුවෙන් වැය කළ පිරිවැය නැවත අය කරගත යුතු බව.
* පෞද්ගලික ආයෝජන දිරිමත් කිරීම: විදේශයන්ට ඇදී යන ඩොලර් ඉතිරි කර ගැනීමට නම්, ශ්‍රී ලංකාව තුළ ගුණාත්මක පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල ආරම්භ කිරීමට ඇති බාධාවන් ඉවත් කළ යුතු බව.
“අපි ජාත්‍යන්තර විශ්වවිද්‍යාලවලට ලංකාවට එන්න ඉඩ දිය යුතුයි. එතකොට අපේ දරුවන්ගේ මුදල් රට ඇතුළේ ඉතිරි වෙනවා වගේම, විදේශීය සිසුන් මෙහි පැමිණීමෙන් අපට විදේශ විනිමය උපයා ගන්නත් පුළුවන්,” යනුවෙන් ඔහු වැඩිදුරටත් පැවසීය.
