ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය මූල්‍ය ගණකාධිකාරීවරුන්ගේ සංගමය (APFASL) විසින් මෑතකදී සංවිධානය කරන ලද විශේෂ සම්මන්ත්‍රණයකදී මේ පිළිබඳව දීර්ඝ වශයෙන් සාකච්ඡාවට බඳුන් විය. එහිදී 2024 අංක 36 දරන විදුලිබල පනත සහ 2025 වසරේදී හඳුන්වා දුන් සංශෝධන පනතේ ප්‍රායෝගික බලපෑම් පිළිබඳව විද්වතුන්ගේ දැඩි අවධානය යොමු විය.
වරලත් ගණකාධිකාරීවරුන්, මූල්‍ය විශේෂඥයින් සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ රාජ්‍ය නිලධාරීන් ඇතුළු 250 කට අධික පිරිසක් සහභාගී වූ මෙම සමුළුව, ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලයේ (CEB) අනාගතය කෙරෙහි රට තුළ පවතින දැඩි උනන්දුව මනාව පැහැදිලි කළේය.
මෙහිදී අදහස් දැක්වූ සංගමයේ සභාපති තිෂාන් සුභසිංහ ප්‍රකාශ කළේ, රට ආර්ථික ස්ථාවරත්වයක් කරා ගමන් කරන මෙම තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී පාලනය, විගණනය සහ මූල්‍ය අධීක්ෂණය භාර වෘත්තිකයන් ලෙස රටේ ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාවලියට සක්‍රීයව දායක වීම තම වගකීමක් බවයි.
සම්මන්ත්‍රණයේ ප්‍රධාන දේශනය පැවැත්වූ මහාචාර්ය එම්. තිලකසිරි පෙන්වා දුන්නේ, 2024 විදුලිබල පනත මඟින් ක්ෂේත්‍රයේ විනිවිදභාවය සහ මූල්‍ය තිරසාරභාවය ඇති කිරීමට මඟ පෙන්වන නමුත්, එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී පාලන පද්ධති, හිමිකාරිත්ව ආකෘති, කාර්ය මණ්ඩල ඒකාබද්ධතාව සහ ආයතනික සම්බන්ධීකරණය යන අංශවල අඩුපාඩු රැසක් මතුවූ බවයි. එම දුර්වලතා මඟහරවා ගනිමින් සමස්ත ක්‍රියාවලිය ස්ථාවර කිරීම සඳහා 2025 සංශෝධන පනත හඳුන්වා දීමට රජයට සිදුවූ බව ඔහු අනාවරණය කළේය.
මෙම ප්‍රතිසංස්කරණවල වඩාත්ම සංවාදයට ලක්වන මාතෘකාව වන්නේ ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලයේ මූලික කාර්යයන් වෙන වෙනම ආයතන බවට වෙන් කිරීම හෙවත් "unbundling" ක්‍රියාවලියයි. මෙයින් වගකීම් සහගතභාවය සහ මූල්‍ය විනය වර්ධනය වන බවට පක්ෂපාතී පිරිස් විශ්වාස කරන අතර, විරුද්ධ පාර්ශවයන් පෙන්වා දෙන්නේ මේ හරහා නව පරිපාලනමය ගැටලු සහ සේවක-පාරිභෝගික අනාරක්ෂිතභාවයක් ඇතිවිය හැකි බවයි.
මහාචාර්ය තිලකසිරි වැඩිදුරටත් අවධාරණය කළේ මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩපිළිවෙළ ක්ෂේත්‍රයේ සියලු ගැටලුවලට ක්ෂණික ‘සුවකිරීමක්’ නොවන බවයි. ඒ වෙනුවට, පවතින බාධක ජය ගැනීම සඳහා රජය අඛණ්ඩ ප්‍රගතිශීලී උපායමාර්ගයක් (Kaizen-style) අනුගමනය කළ යුතු බවත්, එහි සාර්ථකත්වය රඳා පවතින්නේ දේශපාලන කැපවීම, පරිපාලනමය විනය සහ රාජ්‍ය අංශයේ අඛණ්ඩ සහයෝගීතාව මත පමණක් බවත් ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
(විශේෂ වාර්තාකරුවෙකු විසිනි)
