ස්වභාවික යුක්තිය කියන්නෙ සංස්කෘතිකව අසමත් කියන එක | චින්තන ධර්මදාස

ඕනම වයසකදි මනුස්සයෙක් ස්වභාවිකව හෝ අනතුරකින් මැරෙන්න පුළුවන්. ඒකෙ යුක්තිය අයුක්තිය මිනිස් සමාජයට තීරණය කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. අපරාධ නොකළ මිනිස්සුත් මැරෙනවා.

මනුස්සයෙක් කළ වැරදිවලට සාධාරණ නඩු විභාගයකින් යුක්තිය ඉටු කරන්න බැරි වුනා නම් ඒක ඒ මිනිස් සමාජයේ අසමත්කමක් විදිහට බාරගන්න ඕන. නැතුව ඒ මිනිහා නිකං මැරෙනකං බලන් ඉඳලා ඒ ගැන ආඩම්බ‍ර වෙන එකේ තියෙන්නෙ හිරිකිත බෙලහීනකමක්. ස්වභාවික මරණයක් බාරගන්න වෙන්නෙ නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමක් විදිහට කියලයි මට හිතෙන්නෙ.

පසුලිවීම; 

ජිජැක් නිතර කියන කතාවක් තියෙනවා. කෙටියෙන් කිව්වොත්, ගමයෙකුයි එයාගෙ බිරිදයි පාරෙ යද්දි වංසවතෙක් ගැමියාගෙ බිරිඳව දූ.. කරනවා. මේ අතරෙ ගැමියාට වංසවතා කියනවා එයාගෙ බෝල දෙක අල්ලගෙන ඉන්න කියල. වංසවතා උගේ වැඩේ කරගෙන යන්න යනවා. පස්සෙ ගැමියා එයාගෙ බිරිදට කිය කිය සතුටු වෙනවා, මං අරූගෙ බෝල දෙක අතෑරියා‍නෙ. හොඳටම වැලි ගෑවුනා කියල. ඒ වගේම තමයි අපේ ගමයොත්.


(සටහන | චින්තන ධර්මදාස)
දේශපාලන හා සමාජ විශ්ලේෂක
අධ්‍යක්ෂ - facultyofsex

vyadhadeva@gmail.com


(උපුටා ගැනීම -Chinthana Dharmadasa  ෆේස්බුක් පිටුවෙන්..)