එහිදී මෙරට ජනතාව මුහුණ දෙන සැබෑ ආර්ථික පීඩනය සහ එම ප්‍රශ්න පොදු ජන අවකාශය තුළ සාකච්ඡා නොවීම පිළිබඳව වැදගත් කරුණු රැසක් අනාවරණය විය.
සංඛ්‍යාලේඛනවලින් හෙළිවන මෙරට ආහාර අර්බුදය
දේශපාලන විශ්ලේෂක විපුල කරුණාතිලක පෙන්වා දෙන පරිදි, නිල දත්ත වාර්තාවලට අනුව මෙරට සමස්ත ජනගහනයෙන් සියයට 26ක් දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ ජීවත් වන අතර, 2018/2019 වසරවලදී මෙම අගය පැවතියේ සියයට 5ක් වැනි අවම මට්ටමකය. එමෙන්ම ලංකාවේ සමස්ත පවුල් සංඛ්‍යාවෙන් සියයට 39කට ආසන්න ප්‍රමාණයකට ප්‍රමාණවත් පරිදි ආහාර නොලැබෙන අතර, විදුලි බිල ඇතුළු අනෙකුත් උපයෝගිතා ගාස්තු ඉහළ යාම හේතුවෙන් සියයට 51ක් පමණ වූ පිරිසක් තමන්ගේ දෛනික ආහාර වේලක් මඟ හැරීමට හෝ ආහාර වියදම් සීමා කිරීමට පෙළඹී ඇත.
වයස අවුරුදු පහට අඩු දරුවන්ගෙන් සෑම පස්දෙනෙකුගෙන්ම එක් අයෙකු මන්දපෝෂණයෙන් පෙළෙන බව ද, වයස අවුරුදු 18ත් 60ත් අතර කාන්තාවන්ගෙන් සියයට 40ක් පමණ ස්ථුලතාවය හෝ පෝෂණ ඌනතා වැනි ගැටලුවලට මුහුණ දී සිටින බව ද මෙහිදී අනාවරණය විය. තවද, මධ්‍යම පාන්තික ජනතාව වේගයෙන් දුප්පත් භාවයට ඇද වැටෙමින් පවතින අතර ඔවුන් තමන්ගේ ආදායමෙන් සියයට 60කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ආහාර සඳහා පමණක් වියදම් කරති. පොහොර මිල රුපියල් 18,000 දක්වා ඉහළ යාම නිසා අක්කර භාගය, කාල වැනි කුඩා පරිමාණයෙන් වගා කරන කෘෂිකාර්මික ජනතාව දැඩි අසීරුතාවකට පත්ව සිටින බව විපුල කරුණාතිලක වැඩිදුරටත් අවධාරණය කළේය.
සැබෑ ජනතා ප්‍රශ්න යටපත් කරන වර්තමාන මාධ්‍ය ප්‍රවණතාවය
මේ පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ සමබිම පක්ෂයේ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න ප්‍රකාශ කළේ, රටේ මෙවැනි බරපතළ ආර්ථික හා කෘෂිකාර්මික ගැටලු පැවතියද, ඒවා ප්‍රධාන පෙළේ මාධ්‍ය නාලිකාවල හෝ ලක්ෂ ගණනින් ග්‍රාහකයින් සිටින ජනප්‍රිය යූටියුබ් නාලිකාවල ප්‍රමාණවත් පරිදි සාකච්ඡාවට බඳුන් නොවන බවයි. ඒ වෙනුවට වර්තමාන මාධ්‍ය සංස්කෘතිය තුළ බහුලව දකින්නට ලැබෙන්නේ සදාචාරාත්මක ප්‍රශ්න, දෘෂ්ටිවාදාත්මක ගැටුම් හෝ දේශපාලන පවුල්වල තොරතුරු පිළිබඳව කෙරෙන කතාබහ පමණක් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය. සැබෑ පීඩාවට පත් ජනතාවගේ හඬ ඉස්මතු කිරීමට වත්මන් මාධ්‍ය අසමත් වී ඇති බව දීප්ති කුමාර ගුණරත්නගේ අදහසයි.
රාජ්‍ය වගකීම සහ අවිධිමත් ආර්ථිකයේ අර්බුදය
රැකියා නොමැතිකම, උද්ධමනය, ආහාර සහ නිවාස මිල ඉහළ යාම වැනි කරුණු රජයක සෘජු වගකීම් (State Liabilities) වන අතර සංවර්ධිත රටවල් පවා මෙවැනි අර්බුදකාරී අවස්ථාවලදී ජනතාව වෙනුවෙන් මූල්‍යමය සහන සැලසීමට පියවර ගනී. එහෙත් මෙරට පවතින අවිධිමත් ආර්ථික ක්‍රමය (Informal Economy) තුළ ජීවත් වන ත්‍රිරෝද රථ රියදුරන් වැනි ස්වයං රැකියාවල නිරත පිරිස් ආර්ථිකය හැකිලීමත් සමඟ දැඩි අවදානමකට ලක්ව ඇති බවත්, ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න දේශපාලන කරළිය තුළ නිසි පරිදි ආමන්ත්‍රණය නොවන බවත් මෙම සාකච්ඡාවේදී වැඩිදුරටත් අවධාරණය කෙරිණි.
