- බන්ධනාගාර පද්ධතියේ පවතින උග්‍ර අර්බුදය සහ නිලධාරීන්ගේ මානුෂීය වගකීම ගැන හිටපු ඇමතිවරයෙකුගෙන් සෘජු ප්‍රකාශයක්
ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන් තාප්පවලට සීමා වෙද්දී, සිරගත වූවන් තවදුරටත් අපරාධකරුවන් නොකරන සැබෑ පුනරුත්ථාපන යාන්ත්‍රණයක අවශ්‍යතාවය ව්‍යවස්ථාමය රාමුව තුළින්ම මතු කෙරේ
බන්ධනාගාර තාප්පවල "සිරකරුවෝ මනුෂ්‍යයෝය" යන තේමා පාඨය ප්‍රදර්ශනය කර තිබුණද, පවතින ක්‍රමවේදයන් තුළ එය හුදෙක් ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩයක් පමණක් වී ඇති බවටත්, රැඳවියන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා සහ මානුෂීය අයිතිවාසිකම් සහතික කිරීම සඳහා එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවටත් හිටපු අමාත්‍යවරයකු වූ ඉම්තියාස් බාකීර් මාකර් සිය නිල යූ ටියුබ් (YouTube) නාලිකාව ඔස්සේ විශේෂ ප්‍රකාශයක් කරමින් අවධාරණය කරයි.
බන්ධනාගාර පද්ධතිය තුළ පවතින උග්‍ර අර්බුදකාරී වාතාවරණය හේතුවෙන් සිරකරුවන් මෙන්ම නිලධාරීන් ද දැඩි පීඩාවකට පත්ව සිටින පසුබිමක, මෙම මානුෂීය හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම් වහාම නැවැත්වීමට රජය මැදිහත් විය යුතු බව ඔහු පෙන්වා දෙයි.
පද්ධතියේ ව්‍යුහාත්මක බිඳවැටීම සහ මානුෂීය අර්බුදය
රැඳවියන් සඳහා ව්‍යවස්ථාවෙන් සහ ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් ප්‍රමිතීන්ගෙන් තහවුරු කර ඇති අයිතිවාසිකම් බන්ධනාගාර පවුර ඇතුළත ද ක්‍රියාත්මක විය යුතුය.
නිර්දේශ කුණු කූඩයට:
1979 දෙසැම්බර් වැනි අතීත වකවානුවල සිට විවිධ කමිටු සහ මානව හිමිකම් සංවිධාන මඟින් බන්ධනාගාර පද්ධතියේ ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා ඉදිරිපත් කළ වාර්තා සහ වටිනා නිර්දේශ දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ බලධාරීන් විසින් නොසලකා හැර තිබේ.
මූලික පහසුකම් හිඟය:
සිරකරුවන්ට මානුෂීය ලෙස ජීවත්වීමට අවශ්‍ය අවම ඉඩකඩ, නිසි වාතාශ්‍රය සහ මූලික සෞඛ්‍ය/පිරිසිදුකම් සපුරාලීමට වත්මන් බන්ධනාගාර පරිපාලනය අසමත් වී ඇති අතර, මෙම තදබදය පද්ධතියේ සමස්ත බිඳවැටීමට හේතු වී ඇත.
සැබෑ පුනරුත්ථාපනය සහ නිලධාරී වගකීම
ජීවිත පරිවර්තනය:
සිරගත කරන පුද්ගලයන් සමාජයට වෛර කරන තවත් භයානක අපරාධකරුවන් බවට පත් නොකර, ඔවුන්ගේ මානසිකත්වය වෙනස් කොට යළි යහපත් පුරවැසියන් ලෙස සමාජගත කිරීම සැබෑ පුනරුත්ථාපනයේ එකම අරමුණ විය යුතුය.
කෝණය වෙනස් කිරීම:
බන්ධනාගාර නිලධාරීන් සහ පද්ධතිය විසින් රැඳවියන් දෙස හුදෙක් වැරදිකරුවන් ලෙස පමණක් නොබලා මානුෂීය කෝණයකින් බැලීම අත්‍යවශ්‍ය වන අතර, ඔවුන්ගේ ජීවිතවලට හෝ ශාරීරික ආරක්ෂාවට හානියක් නොවන පරිදි වෘත්තීයමය මට්ටමකින් කටයුතු කිරීමේ වගකීම බලධාරීන් සතු වේ.
රටේ පවතින නිදන්ගත නීතිමය සහ පරිපාලනමය ගැටලු හේතුවෙන් බන්ධනාගාරගත වන සිවිල් පුරවැසියන්ගේ මානව හිමිකම් සුරැකීම, ප්‍රදර්ශනාත්මක බෝඩ් ලෑලිවලින් ඔබ්බට ගිය රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් බවට පත්කිරීමේ අවශ්‍යතාව මෙමඟින් යළිත් කරළියට පැමිණ ඇත.
