*මූල්‍ය විනය මෙන්ම සමාජ ආරක්ෂණය සහ කුඩා පරිමාණ ව්‍යවසාය නංවාලන සමබර ආර්ථික ප්‍රවේශයක දැඩි අවශ්‍යතාව
ජනතාව 2024දී නව ආණ්ඩුවක් පත් කළේ පුද්ගලයන් පමණක් මාරු කිරීම සඳහා නොව, දේශපාලන සංස්කෘතිය වෙනස් කිරීම සඳහාය. ඒ නිසා ආණ්ඩුවක කාර්ය සාධනය ඇගයීමේදී ප්‍රශංසාවද විවේචනයද සාධාරණ ලෙස ඉදිරිපත් කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වගකීමකි.
පසුගිය කාලය තුළ රජය යම් වැදගත් ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක සැලකිය යුතු ප්‍රගතියක් පෙන්නුම් කර තිබේ. වසර ගණනාවක් තිස්සේ ජනතාවගේ විශ්වාසය බිඳ වැටුණු පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය පිළිබඳ විමර්ශන නැවත සක්‍රීය කිරීම, නීතියේ ආධිපත්‍යය යළි තහවුරු කිරීමට දරන උත්සාහයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. සත්‍යය සොයා යාම සහ වගකිව යුතු පාර්ශ්වයන් නීතිය හමුවට ගෙන ඒම, වින්දිතයන්ට පමණක් නොව සමස්ත සමාජයටම වැදගත්ය.
එසේම සංවිධානාත්මක අපරාධ මර්දනය, මත්ද්‍රව්‍ය ජාලවලට එරෙහි ක්‍රියාමාර්ග සහ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ආයතන අතර සම්බන්ධීකරණය වැඩිදියුණු කිරීම පිළිබඳවද රජය යම් ප්‍රගතියක් පෙන්නුම් කර ඇත. මෙවැනි ක්‍රියාමාර්ග තාවකාලික ප්‍රචාරණ වැඩසටහන් නොව, ආයතනිකව ස්ථාපිත වන ප්‍රතිපත්ති බවට පත්වීම වැදගත්ය.
අනෙක් අතට, බදු එකතු කිරීමේ කාර්යක්ෂමතාව ඉහළ නැංවීම සහ රාජ්‍ය ආදායම් කළමනාකරණය ශක්තිමත් කිරීම ද නොසලකා හැරිය නොහැකි ජයග්‍රහණයකි. වසර ගණනාවක් දුර්වලව පැවති බදු පරිපාලනය යම් තරමකට විධිමත් කිරීම, රාජ්‍ය මූල්‍ය ස්ථාවරත්වයට අවශ්‍ය පියවරකි. ප්‍රශ්නය වන්නේ වැඩි ආදායමක් රැස් කිරීම පමණක් නොව, එය සාධාරණව සහ කාර්යක්ෂමව ජනතාවගේ යහපත සඳහා යෙදවීමයි.
කෙසේ වෙතත්, ජනතාව ලබාදුන් ජනවරමේ විශාලතම අපේක්ෂාව තවමත් සම්පූර්ණයෙන් ඉටු වී නැත. එය දේශපාලන පද්ධතියේ මූලික ප්‍රතිසංස්කරණයයි. නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක්, බලය බෙදාහැරීම පිළිබඳ දිගුකාලීන ප්‍රශ්නවලට සාකච්ඡාමය විසඳුම්, ස්වාධීන ආයතන තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීම, වගවීම සහ විනිවිදභාවය තහවුරු කිරීම, මැතිවරණ හා දේශපාලන මූල්‍යකරණ ප්‍රතිසංස්කරණ ඇතුළු කරුණු තවමත් ජනතාව බලාපොරොත්තු වන ප්‍රධාන වෙනස්කම් අතර වේ.
මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ කල් දමන සෑම අවස්ථාවකම පැරණි දේශපාලන සංස්කෘතිය නැවත ශක්තිමත් වීමේ අවදානමක් පවතී. ජනවරමක සැබෑ වටිනාකම මැනෙන්නේ දෛනික පරිපාලන කාර්යක්ෂමතාවයෙන් පමණක් නොව, අනාගත පරපුරට වඩා හොඳ ආයතනික රාමුවක් උරුම කර දීමෙනි.
ආර්ථික ක්ෂේත්‍රය සම්බන්ධයෙන්ද සන්සුන් සංවාදයක් අවශ්‍ය වේ. ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (IMF) සමඟ ඇති වැඩසටහන ආර්ථික ස්ථාවරත්වය යළි ගොඩනැගීමට යම් දායකත්වයක් ලබා දී තිබුණද, එහි ප්‍රතිලාභ සමාජයේ පහළ සහ පහළ මධ්‍යම පන්තිය වෙත ප්‍රමාණවත් ලෙස ළඟා වී තිබේද යන්න විවෘතව විමසා බැලිය යුතුය. ජීවන වියදම, බදු බර, විදුලි හා ජල ගාස්තු, කුඩා ව්‍යාපාරවල අභියෝග සහ සැබෑ ආදායම් මට්ටම් පිළිබඳ ජනතාවගේ අත්දැකීම් තවමත් අසීරු බව පෙන්වයි.
එබැවින්, මූල්‍ය විනය රැක ගැනීමත් සමඟම සමාජ ආරක්ෂණය, නිෂ්පාදන ආර්ථිකය, කුඩා හා මධ්‍ය පරිමාණ ව්‍යවසාය, කෘෂිකර්මාන්තය සහ රැකියා උත්පාදනය කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන වඩාත් සමබර ආර්ථික ප්‍රවේශයක් පිළිබඳව නැවත සිතා බැලීම සුදුසුය.
අද අවශ්‍ය වන්නේ ප්‍රශංසාව සඳහා ප්‍රශංසාවක් හෝ විවේචනය සඳහා විවේචනයක් නොවේ. රට නිවැරදි දිශාවට ගමන් කරන විට එය පිළිගැනීමටත්, අඩුපාඩු ඇති තැන් නිර්භීතව පෙන්වා දීමටත් හැකි පරිණත දේශපාලන සංවාදයකි.
ජනතාව මේ ආණ්ඩුවට ලබාදුන්නේ සාමාන්‍ය පරිපාලනයක් සඳහා නොව, ඓතිහාසික පරිවර්තනයක් සඳහා වූ ජනවරමකි. ඒ ජනවරමේ පළමු කොටසින් සැලකිය යුතු ප්‍රගතියක් පෙන්නුම් කර ඇත. දැන් එහි දෙවන හා වඩාත් අභියෝගාත්මක කොටස—දේශපාලන, ව්‍යවස්ථාමය සහ ආයතනික ප්‍රතිසංස්කරණ—අතපසු නොකර ඉදිරියට ගෙන යා යුතු කාලය එළඹ ඇත. එවිට පමණක් මෙම පාලන කාලය ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසයේ සැබෑ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් ලෙස සටහන් වනු ඇත.
(සටහන | ආචාර්ය අතුලසිරි සමරකෝන්)
Digital creator
Lecturer at Open University of Sri Lanka
Former Teaching assistant at University of Colombo
smasa@ou.ac.lk
(උපුටා ගැනීම - Athulasiri Samarakoon ගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙන්..)
