වායාම

හැමෝම කියනවා නායකයා කියන්නේ නැමෙන සුළු චරිතයක් විය යුතු බව. නායකයා හැම විටම ජනතාවගේ අභිමතයට අනුව වැඩ කළ යුතු බවත් ප්‍රචලිත

රටක් පාලනය කරන්න පුළුවන් පාලකයෙක්ටය. ඒ පාලකයා චක්‍රය හෙවත් ආඥාවට මූලිකය. මෙයම " චක්‍රවර්ති " ලෙස නම කරමින්

“ ස්වාර්ථය” වාදයක් වුයේය. එය පුද්ගලිකවාදය, පුද්ගලික නිදහස‍ (ලිබරල්) නිදහස්වාදය නිදහස් වෙළඳපොළවාදය විදියට බොහෝ දිගු සමාජ මතවාද වලට ගමන් කර ඇත්තේය.

ක්‍රි.ව. තුන්සිය වන ශතවර්ෂය උදාවන්නේ ලෝකය තුල අලුත් වෙනසක් සිදු වී මෙනි. මේ වෙනසට හේතුවක් වන්නේ ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ දැක්මට ආගමික රාජ්‍යක් ඇති වීමත් සමඟය.

දකුණු දිශාව ගැන අතීත පවත පවසන දෑ සොයා බලන විට ඒ සමග බැදුණු වෙනම මානයක් හමුවේ. ඇත්තටම රටේ දිශාව දකුණට ගෙන දකුණු පලාත

අලකේශ්වර ප්‍රභූ පරපුර ජයවර්ධනපුරය ගොඩනංවන්නේ මතු දිනෙක සිංහල රාජ්‍යයේ අග නගරය බවට පත් කර ගැනීමටය. එමෙන්ම මතු දිනෙක තම පරපුරට සිංහල රජ කිරුළ අත් පත් කර ගැනීමේ අභිලාෂය

සිංහල බස මවු බස ලෙස වහරන මෙරට ජනයා ජාතියක් බවට පත් කළ ප්‍රමුඛ තේමාව සිංහල භාෂාවමය. භාෂාවක් ලෙස සිංහල බස මනරම්ය.

ඉතිහාසය කියන්නේ ලියා තැබූ සහ ලියා නොතැබූ තතු විත්තිවලින් තනා ගන්නා අතීත වියමනය. ඒත් ලියා නොතැබූ දෑ වලින් ඉතිහාසය නිර්මාණය වී තිබුණද, ඒ තතුවලින් අතීතය සොයා ගැනීම විවාදයකි.

“මෙහෙණවර වංශය” මහා වංශයෙන් උපන් අතුරු වංශයකි. ජය ශ්‍රී මහ බෝධීන් වහන්සේ සිරිලක වැඩම කරන විට මෙහි සැපත් සංඝමිත්තා මහරහත් උත්තමාවියගේ ගිහි කල සැමියාගේ පරපුරෙන් මෙම වංශය ජනිත

ලක් ඉතිහාසය ආල කතා වගේම වීර කතාද නිරාමිස තතු පුවතින්ද සෝබමානය. එමෙන්ම දුක්ඛ්‍ය කතාවලින්ද සුසැදිය.

සිංහල ඉතිහාසය යුග ගණනාවකින් යුක්තය. රාජධානිය පිහිටි නුවර අනුව “යුගය“ ඒ නමින් හැදින්වුණි. ඒ අනුව අනුරපුර යුගයට පසු පොළොන්නරු යුගය ද ඉන්පසු දඹදෙණි යුගය ද බිහි විය.

අතීත කෝට්ටේ සමයේ සිංහළ සාහිත්‍යයේ ත්‍රිකෝණය වන්නේ වීදාගම, තොටගමුව සහ කෑරගලය. මෙම ප්‍රදේශ තුනම පූරාණ කෝට්ටේ රාජධානියහි

කාම්බෝජ වංශිකයන් සිංහල ඉතිහාසය තුළ මහත් ගරුසරුව සඳහන්ව ඇති ජන වංශයකී. ඔවුහු පූර්ව අනුරාධපුරයහි සිට මෙරට සෙල් ලිපි වල පවා

සිංහල රජ සිරිත තරමටම දොරටුපාල ධූරය පැරණිය. එකී ධූරය සිංහල රාජ දේශපාලනයේ නිල රාජ ධූරයක් ලෙස ස්ථාපිත වුයේ ඒ සඳහා නියමිත විනය

සිරිලක හැම කල්හි ම වානිජ බලවේගවල මූල් බිමක් බවට පත් වී ඇත. එයට එක් හේතුවක් නම් රටේ පිහිටිමය. දෙවනුව සිංහලයා වෙළඳ ජාතියක් බවට