විශේෂාංග

පුස්සෙගෙ (කසුන් පුස්සවෙල) සහ මදුනිගෙ (මදුනි අලහකෝන්) වහල උඩ හාදුව ජාත්‍යන්තරේට පවා ගියා.

(රනිල්ගේ හිංසනය සහ අරගලයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන ගාන්ධියානු අවිහිංසාවාදී කියැවීමක්)

ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය කඩා වැටීමෙන් ඇතිවූ ජන පීඩනය හේතුවෙන් අද අප අත් විඳින අරගලය නිර්මානය විය.

මේ වෙලාවේ අපේ රටේ දැවෙන ප්‍රශ්නය වන්නේ හෙට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිධූරයෙන් ඉවත් වෙනවාද, එහෙම ඉවත් වුනාට පස්සේ කවරෙක්

මහරෑ රටෙන් පලාගිය ජනාධිපතිවරයා තවමත් නිල ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපිය එවා නැත.

දිගහැරෙමින් පවතින්නේ ලාංකික ඉතිහාසයේ ප්‍රථම මහජන විප්ලවය නම් මම හිතන විදියට අපි මුලින් කරන්න ඕනි ඒ විප්ලවයේ අයිතිය ඉල්ලා සිටිනවට වැඩිය පරණ ව්‍යුහයන්ගෙන් නිදහස් වෙන එක.

අරගලය ජයග්‍රහණය කළා. ජනාධිපති මන්දිරය අරගලකරුවන් විසින් අත්පත් කරගත්තා.

විප්ලවවල එක් ස්වභාවයක් වන්නේ සිදු වන ඇතැම් සිදුවීම් සදාකාලික අබිරහස් ලෙස පැවතීමය. අගමැති රනිල්ගේ නිවසට ගිනි තැබීම එවැනි සදාකල්

නිශ්චිත විසඳුම් නැති “අරගලය” හමුවේ ජනතාව වෙනුවෙන් “සංක්‍රමණික” විසඳුම්

හෙට දිනය තීරණාත්මකය. මා කතා කරන්නේ 'අරගලයේ' අවසන් ප්‍රහාරය ලෙස බොහෝ දෙනෙකු විසින් හඳුන්වනු ලබන ජූලි නමවෙනිදා පැවැත්වීමට නියමිත ජනතා විරෝධතා ව්‍යාපාරය ගැන පමණක් නොවේ. අප ඇතුල් වෙමින් සිටින දීර්ඝ අරගලකාරී හෙට දවස ගැනය.

මාර්ටින් ලුතර් කිං (කනිටු) විසින් 1963 අගෝස්තු මස 28 වැනි දින පවත්වන ලද

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයක් යනු මොන වගේ එකක්දැයි බලාගැනීමට අවශ්‍ය සාක්ෂි අපට ලැබෙන්ට පටන්ගත්තේ ජේ. ආර්. ජයවර්ධනගේ කාලයේ

ඉන්ධන පෝලිමක සිදුවීමක් වාර්තා කරන්නේ දොස්තරට පහර දුන් ගුරුවරයෙක් අත් අඩංගුවට ගැනීමක් ලෙසය. වින්දිතයා සහ චුදිතයා හඳුන්වන්නේ

හුඟක් අය හිරුනිකාගේ 'කඩා පැනීමේ ක්‍රියාව' දිහා බලන්නේ උත්ප්‍රාසයෙන්.

ජනාධිපතිගේ පොරොන්දුව ඉටුවන ලෙස 22වන සංශෝධනය සැකසීම