විශේෂාංග

ජාතික ජන බලවේග ප්‍රචාරක වේදිකාවට අනුරාධපුරයේදී ගොඩවූ නිපුනි සාරදා නම් නාට්‍ය ශිල්පිනිය කොම්බි අත්තම්මා යළි කරළියට ගෙනාවාය.

AI, එහෙමත් නැත්නම් කෘත්‍රිම බුද්ධියට කළ නොහැකි දෙයක් මේ ලොව නොමැති තරම්ය.

පසුගිය දිනවල සමාජ මාධ්‍යවල සංසරණය වූ සහ මෙතෙක් ව්‍යාජ යැයි නොකියවුනු හඬ පට කිහිපයකින් ඉකුත් 17 වන දින සිට

දේවාරූඪයන්ට සේම යක්ෂාරූඪයන්ට පත්ව ශාස්ත්‍ර කීමේ යෙදෙන කාන්තාවන් පිළිබඳව අපි කෙතෙකුත් අසා ඇත්තෙමු. එලෙස තමන්ට ලැබෙන දේවාරූඪයක් සතුරන්ට පහර දීම පිණිස පමණක් යොදාගන්නා අරුම පුදුම කාන්තාවක මීට වසර පහළොවකට පමණ පෙර වන්නි හත්පත්තුව නමින් හැඳින්වෙන, කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයට අයත් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශයක දී මට හමුවිය.

අවතැන් කඳවුරු අප රටට අලුත් අත්දැකීමක් නොවේ. තිස් වසරක යුද්ධය, ගංවතුර, නායයෑම්, සුනාමි ආදී අවස්ථා රැසකදී ඒ අත්දැකීම බොහෝ දෙනෙකුට උරුම විය. ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම පෙරට ආ, ශ්‍රී ලාංකිකයන් සතු සහකම්පනය, මානුෂීය ගුණය සමස්ත ලෝකයේම අවධානයට ලක් විය.

උත්සව සමය ලෙස හැඳින්වෙන, සෑම වසරකම අවසාන මාසය අප ජන සමාජයේ මෙන්ම ලොව බොහෝ රටවල ජනතාවගේ පාරිභෝගිකත්වය ඉස්මතු වන බව ප්‍රසිද්ධ කරුණකි.

සමන්ත විද්‍යාරත්න යනු මුළුමනින්ම සාමුහික මහජන අවිඥානයේ ප්‍රකාශනයකි. ස්වයං ප්‍රීනනයේ පාරප්‍රාප්තවූවකු බව පෙනෙන ඔහුගේ සාකැස්ටික කටහඬ තානය ජනසභාවන්හි ඇඟමැලි බිඳීමෙහි සමත් බව බැලූ බැල්මට වුව පෙනේ.

මෙය ලියන්නට වාඩි වූ අද දෙසැම්බර් 18 වන දිනට, අවුරුදු 90 ක් සම්පූර්ණ කෙරෙන සමසමාජ ඉතිහාසයට, පිලිප් ගුණවර්ධන මුල් කෙරුණු පූර්විකාවකි මෙය.

වත්තේ වැඩට පැමිණි ලෙච්චමී සිටියේ හැඬූ කඳුලෙනි. සොණ්ණවල්ලි ලයිමෙන් ඔවුනට යන්නට සිදුවී ඇත. ඊට හේතුව ලෙච්චමීගේ සැමියා, වේළුසාමි රජයේ රැකියාවක් කිරීම ය. ⁣ඔහු එවකට මහා මාර්ග දෙපාර්තමේන්තුවේ රියැදුරුවරයෙකි. ලයිමේ ඔවුන් සිටි නිවස භාර දෙන ලෙස පවසා ඇත්තේ වත්තේ ලිපිකරු ය.

පරණ උවදුරු සහිත අලුත් නීතියක්

* සංවේදී අන්තර්ගතයන් අඩංගුයි

විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස ගෙවී යන සතියේ වැඩි අවධානයක් යොමු කළේ ආපදා තත්ත්වය හේතුවෙන් හානියට පත්වූ

රනිල් නැමැති තනි මිනිසාට විධායක ව්‍යවස්ථා දායක පූර්ණ බලැති ආණ්ඩුව මෙතරම් බය වී දාඩිය පොල්ල දමා ගෙන

ශ්‍රී ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලන ව්‍යාපාරයට අද දිනට (දෙසැම්බර් 18) අවුරුදු 90ක් සම්පූර්ණ විය.

ලිපියේ අරමුණ