2019 වසරේත් රජයේ රෝහල්වලමරණ 58,976ක් වුණා. හැබැයි, ඇතුළු වූ ලක්ෂ 75ක් (7,418,884ක්) පණ පිටින් ගෙදර ගියා. හැම අවුරුද්දකම මේ වගේ.
2019 දි රෝහල්වල සිදුවුණ මරණ 59,000ට ආසන්න සංඛ්යාවෙන් ඉතා සුළු පිරිසක් ඖෂධ වැරදිලාත්, වෛද්ය නොසැලකිල්ල නිසාත් මැරෙනවා ඇති. ඒත් දැනගන්න කොයි තරම් පිරිසක් සුව වෙනවාද කියලා.
ලංකාවේ වසරකට වෛද්ය ප්රතිකාර අවශ්ය හදිසි අනතුරු ලක්ෂ 30-40 වෙනවා. 10,000-12,000ක් මැරෙනවා. එහෙම බැලුවත් මැරෙන්නෙ සුළු පිරිසයි. ඒ අතරත් බේරාගන්නට හැකියාව තිබුණු සුළු පිරිසක් මැරෙනවා.
සාමාන්යයෙන් අපේ රටේ අවුරුද්දකට මරණ 150,000කට වඩා සිදුවෙනවා. මේ අතරින් තුනෙන් පංගුවකටත් අඩුවෙන් තමයි රජයේ රෝහල්වලදී මැරෙන්නෙ. නිවාසවලදී සිදුවන මරණ, හදිසි අනතුරු හා රිය අනතුරු මරණ, මිනීමැරුම්, සියදිවි නසාගැනීම් ආදී වශයෙනුත් මරණ සිදුවෙනවා.
ලංකාවේ රජය ඕනැම ආයතනයක කරන ප්රසම්පාදන නීතිමය සීමාව ඇතුළෙ පවා ගැටලු සහගතයි. ඒ ප්රසම්පාදන ක්රියාවලි ඇතුළෙ තියෙන ගතිකත්වයන් නිසායි එහෙම වෙන්නෙ. හදිසි අවස්ථාවලදී ඖෂධ මිලදී ගැනීමේ ක්රමවේදය වංචනික නිලධාරින් අවභාවිතා කරනවා. දේශපාලකයිනුත් ඒවාට සම්බන්ධයි.
මේ මොහොතේ රෝහල්වල සිදුවන සියලු මරණ අධි සංවේදී ලෙස වාර්තා කිරීමේ මාධ්ය ප්රවණතාවක් තිබෙනවා. මේ මගින් උත්සාහ කරන්නෙ රෝගී මරණ පෙන්වමින් මහජනයා කුපිත කිරීමටයි. ඒ වෙනුවෙන් ඒක පාර්ශ්විකව, පසුව බොරු බව ඔප්පු වෙන කරුණු ඉදිරිපත් කරනවා. පසුව නිවැරදි කිරීමක් සිදුවන්නේම නැහැ. එය පසුපස තිබෙන්නේ කඩාකප්පල්කාරී හා අරාජිකවාදී දේශපාලනයක්.
ඒක හඳුනාගන්න. මෝඩකම අයිතිවාසිකමක් නොවේ.
(දත්ත මූලාශ්ර: ජන හා සංඛ්යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව සහ සෞඛ්ය අමාත්යාංශය)
(praja.lk)
