පාකිස්තානයේ ආර්ථික අර්බුදය මැද දේශපාලන වරප්‍රසාද ගැන විරෝධයක් !

මිලදී ගැනීමේ හැකියාව පහත වැටී ඇති මොහොතක රාජ්‍ය වරප්‍රසාද පුළුල් කිරීමට උත්සාහ කිරීම ගැටළුවක් වී ඇත.

එකම ප්‍රතිශතයක වැටුප් වැඩිවීමක් සිදුකිරීමෙන් අඩු ආදායම්ලාභීන්ට සාධාරණයක් ඉටු නොවන බවට විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති.


පවතින ආර්ථික අභියෝග සහ උද්ධමනකාරී තත්ත්වයන් හමුවේ පාකිස්තානයේ ආර්ථික විෂමතා සහ දේශපාලනඥයන්ට මෙන්ම රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට හිමිවන වරප්‍රසාද පිළිබඳව එරට මාධ්‍ය සහ සිවිල් සමාජය තුළ දැඩි කතාබහක් නිර්මාණය වී ඇතැයි 'ඩෝන් (Dawn)' පුවත්පතේ පළ වූ විශේෂ ලිපියක සඳහන් වේ.

වරප්‍රසාද පුළුල් කිරීමේ උත්සාහයන් සහ මහජන ප්‍රතිචාර

විවිධ දේශපාලන මතවාද නියෝජනය කරන රජයන් කලින් කලට ජාතික ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධයෙන් එකඟතාවලට නොපැමිණියද, නීති සම්පාදකයින්ගේ, ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන්ගේ සහ සමාජයේ බලවත් පාර්ශ්වයන්ගේ වැටුප්, අමතර දීමනා, විශ්‍රාම වැටුප් සහ වරප්‍රසාද ඉහළ නැංවීමේදී සුවිශේෂී එකඟතාවක් පෙන්වන බව එම පුවත් වාර්තාවේ සඳහන් වේ. 

මෑතකදී ඛයිබර් පක්තුන්ක්වා (KP) පළාත් සභාව විසින් නීති සම්පාදකයින්ට ජීවිත කාලය සඳහා නිල විදේශ ගමන් බලපත්‍ර (Passports) සහ අනෙකුත් වරප්‍රසාද ලබාදීම සඳහා ගෙන එන ලද පනත් කෙටුම්පතක් මහජන දැඩි විවේචනයට ලක්වීමත් සමඟ මෙම තත්ත්වය යළිත් අවධානයට ලක්විය. දැඩි විරෝධතා හමුවේ එම නීති සංශෝධනය කිරීමට පියවර ගත්තද, එවැනි උත්සාහයක් ගැනීමම සමාජය තුළ විවාදයට තුඩු දී ඇත.

රටේ භාණ්ඩ හා සේවා මිල සහ බදු බර ඉහළ යමින් පවතින පසුබිමක, වැටුප් සහ විශ්‍රාම වැටුප්වල සිදුකෙරෙන සියයට හතක (7%) වැඩිවීම සම්බන්ධයෙන්ද මෙහිදී අවධානය යොමු කර තිබේ. ඒකාකාරී ප්‍රතිශතයකින් වැටුප් වැඩිවීමක් සිදුකිරීම සාධාරණ ලෙස පෙනුනද, එයින් වැඩි ප්‍රතිලාභ ලැබෙන්නේ දැනටමත් විශාල ආදායම් ලබන පිරිසට පමණක් බව පෙන්වා දෙයි. උදාහරණයක් ලෙස, රුපියල් 500,000ක වැටුපකට සියයට 7ක වැඩිවීමක් යනු රුපියල් 35,000ක මුදලක් වන අතර, එය බොහෝ විශ්‍රාමිකයින්ගේ සම්පූර්ණ මාසික විශ්‍රාම වැටුපට සමාන වේ. එහෙත්, රුපියල් 35,000ක විශ්‍රාම වැටුපක් ලබන්නෙකුට ලැබෙන්නේ රුපියල් 2,450ක සුළු වැඩිවීමකි. ආර්ථික විචාරකයින් පෙන්වා දෙන්නේ උද්ධමනය ඉහළ යෑම දුප්පත් පොහොසත් භේදයකින් තොරව සැමට බලපාන බැවින්, රාජ්‍ය සහනයන් බෙදීයාමේදී වඩාත් ප්‍රගතිශීලී ක්‍රමවේදයක් අනුගමනය කිරීම වැදගත් බවයි.