Opinion

ලංකාවේ ණය ආර්ථිකයක් මෙහෙයවන අනුර ජනාධිපති වරයාට එදා කියු සටන් පාඨ අත්හැර දැමීමට කාලය පැමිණ තිබේ!

ජනාධිපතිවරණයේ ඡන්ද සිතියම දෙස බැලූ විට පැහැදිලිවම දෙමළ සහ මුස්ලිම් ප්‍රජාව වැඩියෙන් ජීවත් වෙන උතුරු නැගෙනහිර සහ

රට බංකොලොත් වෙන්ට හේතු උනේ පාලකයො හොරාකාපු එකම නෙමේ.

මේ දවස්වල රටේ බොහෝ අය කතා කරන්නේ ජනාධිපතිවරණය ගැන නොවේ. එළැඹෙන මහ මැතිවරණය ගැනය. ඒ නිසා මෙවර කිවිදා දැක්මෙන් ලියන්නට

අනුර කුමාර දිසානායක පසුගිය ජනාධිපතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කළ පසුව මෙරටට පැමිණි ප්‍රථම විදේශ දූතයා වන්නේ ඉන්දීය විදේශ කටයුතු ඇමති එස්. ජයසංකර් ය.

සමහර ඉතිහාස පෙරළි ඉදිරියේ ඉතිහාසඥයෝ වල්මත් වෙති. හේතුව, ඔවුන්ගේ සම්මත ඉතිහාස ඥානයට සහ ගණිතයට හසු නොවන අපූරු නියාමයක් මගින් මෙවැනි කාලයක විපර්යාසවල ස්වභාවය තීන්දු කරනු ලැබීමයි.

ආණ්ඩු මාරුවේදී වඩාත් සිත් ගත් වාහන සංදර්ශණය සහ මැතිවරණ මානසිකත්වයෙන් බැහැරව රටේ පවත්නා යථාර්ථය තේරුම් ගත්

පසුගිය ජනපතිවරණය පිළිබඳ ව ජාතික දේශපාලනයේ සහ බිම් මට්ටමේ මෙහෙයුම්, නිරීක්ෂණ සහ අත්දැකීම් පාදක කර ගනිමින් මා ලියන ලිපි මාලාවේ පළමු ලිපිය මා වෙන්කරන්නේ ජයග්‍රාහී මතවාදයේ පෙර ගමන්කරු වූ පහළ මධ්‍යම පංතිකයා හෙළිදරව් කර ගැනීමටය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාට පොළොන්නරුව දිසාපති විදිහට රජ වැඩකාරයෙක් ඕනි වුණා.

JVP ආණ්ඩුව බලයට පත් වීමත් සමග හොඳ වැඩත් වී තිබේ. අසල්වැසියන්ට මහා වදයක් වෙමින් මහා රෑ තිස්සේ ජවුසම් නටමින් පැවැත්වූ හෝටල් සංගීත සාද අවසන් වී තිබෙන සැටියකි.

මහා මැතිවරණයේ අගමැති සටන තියෙන්නේ ජාජබ නායිකා ආචාර්ය හරිනි අමරසූරිය සහ සජබ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස අතර ය.

“මාර්තු 12 ව්‍යාපාරය” කියලා කොළඹ සංවිධානයක් දේශපාලන පක්ෂ වලින් ඉල්ලීමක් කරනවා, මේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා “පිරිසිදු” අපේක්ෂකයින් ඉදිරිපත් කරන්න කියලා.

සමහරුන්ට ඉතාම දිගු සෙවනැළි (long shadows) තියනවා කියල අපේ ලෝකයේ අතිශයින් ප්‍රසිද්ධ ඉන්දියානු ගත්කතුවරියක් වන අරුන්දතී රෝයි කියනවා.

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට දින නියම වී ඇත. නාමයෝජනා කැඳවීම ආරම්භ වී ඇත.

ෆේස්බුක් එකේ විශේෂයෙන් දේශපාලන කතිකාවෙ අපිට දකින්න පුළුවන් දෙයක් තමයි පරාජයේ ආස්වාදය ලබන්න පුරුදු නැතිකම.