Opinion

මේ දිනවල සමාජ මාධ්‍ය ඇසුරු කරන්නවුන් හට නිරාගමික යන වදන කොතෙකුත් හමු වී තිබිය හැක.

පළමුව, පසුගිය අප්‍රියෙල් 29 වැනිදා කොටහේනේ දැරිවියක් ලිංගික / මානසික හිංසනය නිසා සිය දිවි නසා ගැනීම වැනි බරපතල කාරණයක් පිළිබඳව අදාළ ඇමතිවරිය මීට වඩා සංවේදීව වහාම ප්‍රතිචාරයක් නොදැක්වීම ගැන මමත් ඉතා කණගාටුවට පත්වෙනවා.

කොයි තරම් දරුණු යුද ගැටුමක් වාර්තා කළත්, සමහරවිට යුද්ධය වාර්තා කරන්න යන්නේ හමුදා ඛණ්ඩයක ආරක්ෂාව යටතේ වුණත්, සැබෑ මාධ්‍යවේදියෙකුට 'හතුරෙක්' ඉන්න විදියක් නැහැ.

වත්මන් ආණ්ඩුවට දෑත් දෙපා නොමැති තරමට විදේශ සබඳතා අමතක වී ඇතැයි සමබිම පක්ෂයේ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පැවසී ය.

දැන් සමහර උන් බනිනවා නේද මේ අනතුරු සිද්ද වෙන්නේ මහින්දගේ කාලේ හදපු පාරවල් වල ප්‍රමිතියක් නැති හින්ද කියල.

ගැරඬිඇල්ල බස් අනතුරෙන් අකාලයේ වැනසුණු මිනිස් ජීවිත ගැන කණගාටුය.

මාලිමා ආණ්ඩුවේ ජනප්‍රියතාව අඩුවෙන්න එක ප්‍රධාන හේතුවක් තමයි මිනිස්සු එයාල එක්ක තිබ්බ බැඳීමේ තීව්‍ර බව අඩුවීම. ඒ කියන්නේ උද්යෝගය (excitement) නැත්නම් උද්වේගකර බව එන්න එන්න අඩුවෙන එක.

වරද කාගෙද කියන්නෙ 1954 තිරගත වුනු චිත්‍රපටියක්. ඒත් මේ චිත්‍රපටිය මේ ආන්ඩුව විසින් වරින් වර නැවත තිරගත කරන බව පේනවා.

චන්ද්‍රිකා ජනාධිපතිනි වෙන කාලෙ ලංකාවෙ ෆැෂන් එකක් තිබුණා යම් ආර්ථික තත්ත්වයක් තියෙන බොහෝ ගෙවල්වල, මෙහෙවර වැඩ කරගන්න ඈත ගමකින් ගෙන්න ගත්ත ළමයෙක් තියා ගැනීම.

මීට වසර කිහිපයකට ඉහත දී නවක වදය මෙයෙ වූ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයින් අද ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු ලෙස කටයුතු කරන්නේ යැයි සමබිම පක්ෂයේ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පැවසී ය.

මෙවර පළාත් පාලන මැතිවරණයේ විශේෂත්වය තමයි ලැබුණු ප්‍රතිඵලය ගැන හැම කෙනෙක්ම නැති නම් ප්‍රධාන පෙළේ පක්ෂයක්ම පාහේ උදම් අනන තත්ත්වයක් පෙනෙනවා.

වත්මන් ආණ්ඩුව සිදු කරමින් පවතින්නේ 'පුනරුදයක්' ද යන්න ගැටලු සහගත යැයි සමබිම පක්ෂයේ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පැවසී ය.

මෙවර පවති පළාත් පාලන මැතිවරණයේ දී සමස්තයක් ලෙස ආණ්ඩු පක්ෂය ජයග්‍රහණය කළ ද ඔවුන් ජනාධිපතිවරණයේ දී සහ මහා මැතිවරණයේ දී

දැනුත් අපිට ඉස්සර වගේම මේවා ෂෙයා කරන්න, අකුරු කොටන්න සිද්දවෙන්නේ ඇයි?

පාසල්වල සිසු සිසුවියන් ලිංගික අතවර වලට, හිංසන වලට හා දූෂණය කිරීම් වලට ගොදුරු වන්නේ ඉඳහිට කලාතුරකින් නොවේ. ඉඳහිට කලාතුරකින් සිදුවන්නේ ඒ සම්බන්ධ පැමිණිලි කිරීම් ය.