සයිබර් ජාතිකවාදය: ඇල්ගොරිතම වෙළඳපොළට හසු වූ අධි-ප්‍රබන්ධ දේශපාලනය (දීප්තිගේ වීඩියෝවක්)

වර්තමාන ඩිජිටල් යුගය තුළ ජාතික අනන්‍යතාව, ආගම සහ දේශපාලන මතවාද යනු කිසිදු කාබනික (Organic) පදනමක් නොමැති, හුදෙක් පරිගණක ඇල්ගොරිතම සහ සමාජ මාධ්‍ය වෙළඳපොළ විසින් මෙහෙයවනු ලබන පාරිභෝගික නිෂ්පාදනයක් බවට පත්ව ඇතැයි සමබිම පක්ෂයේ නායක සහ දේශපාලන විචාරක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පෙන්වා දුන්නේය.

ප්‍රවීණ මාධ්‍යවේදී නාරද බක්මීවැව මෙහෙයවන ‘IF’ (Ideas Front) යූටියුබ් නාලිකාව සමඟ පැවති සාකච්ඡාවකට එක්වෙමින් ඔහු මේ බව සඳහන් කළේ, කැනේඩියානු සම්භවයක් සහිත දෙමළ නිළි මෛත්‍රෙයී රාමක්‍රිෂ්ණන් තමන් ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු නොව ඊළාම් දෙමළ කාන්තාවකැයි ප්‍රකාශ කිරීමත් සමඟ සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ ඇවිලී ගිය විරෝධය සහ සරත් වීරසේකර විසින් මුලතිව් ප්‍රදේශයට ශ්‍රී මහා බෝධි අංකුරයක් වැඩම කරවීමේ සිදුවීම පිළිබඳව දේශපාලනික හා දාර්ශනික කියවීමක් සිදු කරමිනි.

සැබෑ ලෝකයේ සැබෑ ගැටලු වෙනුවට අන්තර්ජාලය තුළ සති දෙකක ආයු කාලයක් සහිත කෘත්‍රිම සංවාද නිර්මාණය කරමින් ජනතාව මුළා කිරීමේ නවීන ප්‍රවණතාව මෙහිදී දැඩි සංවාදයට බඳුන් විය.

අතීත කාබනික බුද්ධිමය ගැටුම් සහ වත්මන් දේශපාලන ‘මාකටිං’ සංදර්ශන

අතීතයේ පැවති බුද්ධිමය ගැටුම් සහ වත්මන් සමාජ මාධ්‍ය සංදර්ශන අතර වෙනස පැහැදිලි කළ දීප්ති කුමාර ගුණරත්න, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, නලින් ද සිල්වා, ගුණදාස අමරසේකර සහ දයාන් ජයතිලක වැනි චරිත මැදිහත් වූ ජාතික චින්තනය හෝ බෞද්ධ දර්ශනය පිළිබඳ විවාද එකල මිනිසුන්ගේ සිත්සතන් තුළ කාබනිකව (Organically) හටගත් සැබෑ බුද්ධිමය ඝට්ටනයන් බව සිහිපත් කළේය. එහෙත් වර්තමානයේ සරත් වීරසේකර වැනි දේශපාලනඥයන් මුලතිව් වෙත ගොස් සිදුකරන බෝධි අංකුර රෝපණය කිරීම් වැනි ක්‍රියා පිටුපස සැබෑ බුද්ධ ධර්මයක් හෝ ජාතික හැඟීමක් නොමැති බවත්, එය හුදෙක් ඉදිරි මැතිවරණය ඉලක්ක කරගනිමින් තමන්ගේ දේශපාලන ප්‍රතිරූපය සමාජ මාධ්‍ය තුළ ‘මාකට්’ (Market) කිරීම සඳහා කරන රඟපෑමක් පමණක් බවත් ඔහු සඳහන් කළේය.

මිනිසුන්ට ප්‍රශ්න ඇතිකිරීම සහ ඒවා විසඳීම තීරණය කරන්නේ සැබෑ සමාජ අවශ්‍යතා නොව වෙළඳපොළ තර්කනය බව පෙන්වා දුන් ඔහු, මෙම සියලු නාටකයන් පිටුපස ඇත්තේ ඡන්ද ගරාගැනීමේ සහ ඩොලර් උපයන ‘ඉන්ෆ්ලුවන්සර්වරුන්ගේ’ (Influencers) සාක්කු පිරවීමේ ව්‍යාපෘතියක් බව අවධාරණය කළේය.

‘යථාර්ථයේ අනුපස්ථිතිය’ සහ ව්‍යාජ සතුරන් නිර්මාණය කරන අධි-ප්‍රබන්ධ (Hyper-reality)

සැබෑ සතුරෙකු නොමැති තැන ව්‍යාජ සතුරන් නිර්මාණය කිරීමේ ඛේදවාචකය විග්‍රහ කරමින් දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පෙන්වා දුන්නේ, එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය පැවති යුගයේ කැලයේ සටන් වැදුණු සැබෑ සතුරෙකු සිටි නමුත් අද වන විට එවැනි කිසිදු භෞතික සතුරෙකු මෙරට නොමැති බවයි. එබැවින් අද සිදුවන්නේ යථාර්ථයේ පවතින හිස්බව හෙවත් Absence of Reality වසාගැනීම සඳහා සමාජය විසින්ම කෘත්‍රිම ප්‍රබන්ධ හෙවත් ‘අධි-ප්‍රබන්ධ’ (Hyper-reality) නිර්මාණය කරගැනීමයි.

සරත් වීරසේකරගේ ක්‍රියාවන් වුවද සති දෙකකින් සමාජයට අමතක වී ගොස් තවත් නව මාතෘකාවක් කරළියට එන බවත්, සැබෑ මහපොළොවේ අතිශය දුෂ්කර ජීවිත ගතකරන මුලතිව් ජනතාවගේ දරිද්‍රතාව හෝ සැබෑ පීඩනය මෙම කිසිදු සමාජ මාධ්‍ය කතිකාවකට හසු නොවන බවත් ඔහු පෙන්වා දුන්නේය. මිනිසුන්ගේ සැබෑ ජීවිතයත්, අන්තර්ජාලය තුළ පෙන්වන ජාතිවාදී උද්වේගයත් අතර පවතින්නේ අහසට උසින් දිවෙන දැවැන්ත පරස්පරයකි.

භෞතික දේශසීමාවලින් ඔබ්බට: සයිබර් අවකාශයේ ‘ක්ලික්’ කරන ජාතිකත්වය

නූතන ලෝකය තුළ ‘ජාතික රාජ්‍යය’ (Nation-State) යන සංකල්පය භෞතික භූමියෙන් ගැලවී සයිබර් අවකාශය (Virtual Space) තුළට සංක්‍රමණය වී ඇති ආකාරය දීප්ති කුමාර ගුණරත්න මෙහිදී පෙන්වා දුන්නේය. අද වන විට පුද්ගලයෙකුට තම ජාතිය, ආගම හෝ අනන්‍යතාව තීරණය කිරීමට භූගෝලීය දේශසීමා අවශ්‍ය නොවන අතර, පරිගණකය ක්‍රියාත්මක කර අදාළ සමාජ මාධ්‍ය ගිණුමට පිවිස තමන් කැමති අනන්‍යතාවක් ‘ක්ලික්’ (Click) කර තෝරාගැනීමේ හැකියාව පවතී.

කැනඩාවේ වෙසෙන අයෙකුට ‘දෙමළ ඊළාම් පුරවැසියෙකු’ වීමටත්, ඕස්ට්‍රේලියාවේ හෝ ඇමරිකාවේ වෙසෙන අයෙකුට බණ්ඩාරවෙල කෙනෙකු සමඟ එක්ව ‘සිංහල බෞද්ධයෙකු’ ලෙස අන්තර්ජාලය හරහා පෙනී සිටීමටත් හැකි පරිසරයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ ඒ නිසාය. ඒ අනුව අද පවතින්නේ භෞතිකව පවතින ජාතියක් නොව, එක් එක් පුද්ගලයා තම කැමැත්ත පරිදි සකස් කරගන්නා ලද (Customized / Personalized) මායාවී ජාතිකත්වයක් බව ඔහු ගැඹුරින් පැහැදිලි කළේය.

ගෝලීය ප්‍රතිව්‍යුහගතවීම හමුවේ පටු මනෝරාජිකයන් තුළ සිරවීමේ ඛේදවාචකය

නෝර්වේ රාජ්‍යයේ දෙමළ සම්භවයක් සහිත ඇමතිවරුන් පත්වීම හෝ ජර්මනියේ අන්ත දක්ෂිණාංශික පක්ෂයක ප්‍රධාන නායිකාවකගේ සහකාරිය ශ්‍රී ලාංකික සම්භවයක් සහිත කාන්තාවක වීම වැනි ගෝලීය උදාහරණ පෙන්වා දෙමින් දීප්ති කුමාර ගුණරත්න අවධාරණය කළේ, ලෝකය මේ වන විට මුළුමනින්ම ප්‍රතිව්‍යුහගත (Re-structured) වෙමින් පවතින බවයි. ගෝලීය වශයෙන් සිදුවන මෙම දැවැන්ත පරිවර්තනය හඳුනාගැනීමට අසමත් වන ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවල්, තවමත් පටු ජාතිවාදී හා ආගම්වාදී අගල් තුළ සිරවී කල්කිරියා කරමින් සිටීම ඛේදවාචකයකි.

තමන් අදහන ආගම හෝ ජාතිකත්වය අද හසුරුවනු ලබන්නේ තමන් විසින් නොව සමාජ මාධ්‍ය ඇල්ගොරිතම සහ වෙළඳපොළ ක්‍රමවේදය විසින් බව සමාජය වටහා නොගන්නේ නම්, අතීත මනෝරාජිකයන් තුළ සිරවී කාලය නාස්ති කරන පරාජිත ජාතියක් බවට පත්වීම වැළැක්විය නොහැකි බව පවසමින් දීප්ති කුමාර ගුණරත්න තම විග්‍රහය සමාප්ත කළේය.