(මෙම වියමන “නායකයෙකු සොයන පuzzle එක” ලිපි මාලාවේ දහසයවැන්න)
දරුවෙකුගේ ජීවිතය වෙනස් කරන්නේ පාඩම් පොත පමණක් නොවේ.
ඔහු දිනපතා වාඩිවන පුටුවද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
ඔහු පානය කරන වතුරද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
දරුවාට ලැබෙන සනීපාරක්ෂක පහසුකම් සහ පෝෂදායින් ආහාර වේලක්ද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
ඔහුගේ පන්තියට ඇතුළු වන ආලෝකයද, සිසිල් සුළං රැල්ලක් ද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
ඔහුට පහසුවෙන් හැසිරෙන්නෙ තියන ඉඩ ප්රමාණය ද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
ඔහුගේ ගුරුවරයාගේ සිනහවද ජීවිතය වෙනස් කරයි.
ඒ නිසා අධ්යාපනය යනු විෂය නිර්දේශයක් නොවේ.
එය ජීවිතයක් ගොඩනගන පරිසරයකි.
අපි බොහෝ විට සිතන්නේ අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණය යනු නව විෂය නිර්දේශයක් හඳුන්වා දීම බවය.
නමුත් ලෝකයේ සාර්ථකම අධ්යාපන පද්ධති අපට කියා දෙන්නේ වෙනස් පාඩමකි.
පාසල වෙනස් නොකර අධ්යාපනය වෙනස් කළ නොහැක.
අද ශ්රී ලංකාවේ අධ්යාපනය පිළිබඳ සංවාදය බොහෝ විට ආරම්භ වන්නේ විභාගයෙන්ය.
අවසන් වන්නේද විභාගයෙන්ය.
සාමාන්ය පෙළ ප්රතිඵල...
උසස් පෙළ Z Score...
විශ්වවිද්යාල ප්රවේශය...
අපි මේවා ගැන වසර පුරා කතා කරමු.
එහෙත් දරුවා එම විභාගයට මුහුණ දුන්නේ කුමන පන්තියක සිටදැයි අපි අසන්නේ නැත.
ඔහුගේ පාසලේ පානීය ජලය තිබුණාද?
වැසිකිළියක් තිබුණාද?
විද්යාගාරයක් තිබුණාද?
පරිගණකයක් තිබුණාද?
පුස්තකාලයක් තිබුණාද?
ක්රීඩාංගණයක් තිබුණාද?
ගුරුවරයාට ඉගැන්වීමට අවශ්ය පහසුකම් තිබුණාද?
මේ ප්රශ්න නොවිසඳා අධ්යාපනය වෙනස් කිරීම ගැන කතා කිරීම, අත්තිවාරමක් නැති නිවසකට අලුත් වහලයක් දමන්නට උත්සාහ කිරීමක් වැනිය.
නිදහස් අධ්යාපනය ශ්රී ලංකාවේ විශිෂ්ටතම සමාජ විප්ලවයකි.
එය මේ රටේ සෑම දරුවෙකුටම පාසලේ දොරටුව විවෘත කළේය.
නමුත් විසි එක්වන සියවසේ ප්රශ්නය වෙනස් වී තිබේ.
අද ප්රශ්නය වන්නේ...
"දරුවා පාසලට ගියාද?"
යන්න නොවේ.
"දරුවා ලෝක මට්ටමේ පාසලකට ගියාද?"
යන්නයි.
එය සංඛ්යාවේ සිට ගුණාත්මකභාවයට සිදුවන විශාල පරිවර්තනයකි.
අවාසනාවකට මෙන් ශ්රී ලංකාවේ දරුවන් සියලු දෙනා එකම අධ්යාපනයක් ලබන්නේ නැත.
ඔවුන් ඉගෙන ගන්නේ එකම විෂය නිර්දේශය වුවද,
එකම ඉගෙනුම් පරිසරයක නොවේ.
නගරයේ ජනප්රිය පාසලක දරුවෙකු ස්මාර්ට් පුවරුවක් ඉදිරිපිට වාඩිවෙයි.
තවත් දරුවෙකු වතුකරයේ හෝ දුෂ්කර ග්රාමීය ප්රදේශයක කැඩුණු මේසයක් මත පොත තබාගෙන වාඩිවෙයි.
එක් දරුවෙකුට වේගවත් අන්තර්ජාලය ඇත.
තවත් දරුවෙකුට ජංගම දුරකථන සංඥාවක්වත් නැත.
එක් දරුවෙකුට විද්යාගාරයක් ඇත.
තවත් දරුවෙකු විද්යාව ඉගෙන ගන්නේ පොතේ පින්තූරයකිනි.
මේ අසමානතාවය විභාග ප්රතිඵලවලට පමණක් නොව,
අනාගත ජීවිතවලටද බලපායි.
අපේ රටේ රජයේ පාසල් දස දහසකට අධික සංඛ්යාවක් තිබේ.
සිසුන් මිලියන හතරකට ආසන්න සංඛ්යාවක් ඒවායේ ඉගෙන ගනී.
එහෙත් තවමත් පානීය ජලය නොමැති පාසල් තිබේ.
නිසි වැසිකිළි නොමැති පාසල් තිබේ.
ස්මාර්ට් පන්තිකාමර නොමැති පාසල් දහස් ගණනක් තිබේ.
පරිගණකයක්වත් නොමැති පාසල් තිබේ.
ඉංග්රීසි, විද්යාව සහ තොරතුරු තාක්ෂණ ගුරුවරුන් නොමැති පාසල් තිබේ.
මෙය හුදෙක් අධ්යාපන ගැටලුවක් නොවේ.
මෙය සමාජ සාධාරණත්වයේ ගැටලුවකි.
දරුවෙකු උපන් ගම ඔහුගේ අනාගතය තීරණය කළ යුතු නැත.
නමුත් අද සිදුවන්නේ එයයි.
අපි බොහෝ විට අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ ගැන කතා කරන්නේ විෂය නිර්දේශයෙන් ආරම්භ කරමිනි.
නමුත් සාර්ථක රටවල් ආරම්භ කරන්නේ පන්ති කාමරයෙන්ය.
ෆින්ලන්තය,
සිංගප්පූරුව,
එස්ටෝනියාව,
ජපානය,
දකුණු කොරියාව,
කැනඩාව...
මේ රටවල් ලෝකයේ හොඳම විභාග ප්රතිඵල ලබාගන්නේ අහම්බයකින් නොවේ.
ඔවුන් මුලින්ම ගොඩනැගුවේ දරුවාගේ ඉගෙනුම් පරිසරයයි.
ආලෝකමත් පන්තිකාමර.
ආරක්ෂිත පාසල්.
නවීන විද්යාගාර.
ඩිජිටල් තාක්ෂණය.
සතුටින් සේවය කරන ගුරුවරුන්.
ඉන් පසුව පමණක් ඔවුන් විෂය නිර්දේශ වෙනස් කළහ.
ඒ නිසා ඔවුන්ගේ ප්රතිසංස්කරණ සාර්ථක විය.
සජිත්ගේ පාසල: ගොඩනැගිල්ලකට වඩා දර්ශනයක්
ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලනයේ බොහෝ දෙනෙක් අධ්යාපනය ගැන කතා කරන්නේ බලයට පැමිණි පසුවය.
එහෙත් සමහර නායකයන් සිටිති.
ඔවුන් කතා කරන්නට පෙර ක්රියා කරති.
සජිත් ප්රේමදාසගේ අධ්යාපන දැක්ම දෙස බලන විට මට පෙනෙන්නේ එවැනි වෙනසකි.
ඔහුගේ දේශපාලන සංවාදය ආරම්භ වන්නේ විෂය නිර්දේශයෙන් නොවේ.
එය ආරම්භ වන්නේ පන්ති කාමරයෙනි.
දරුවා ඉගෙන ගන්නා අවකාශයෙනි.
දරුවා වාඩි වන පුටුවෙනි.
දරුවා දකින පුවරුවෙනි.
දරුවාගේ ගුරුවරයාට ඉගැන්විය හැකි පරිසරයෙනි.
එය හුදෙක් උපකරණ බෙදාදීමක් නොවේ.
එය අධ්යාපනය පිළිබඳ දර්ශනයකි.
කළු ලෑල්ලෙන් ඩිජිටල් පන්තියට
අද ලෝකයේ දරුවෙකුගේ තරඟය පවතින්නේ තම ගමේ පාසල සමඟ නොවේ.
සිංගප්පූරුවේ දරුවා සමඟය.
ෆින්ලන්තයේ දරුවා සමඟය.
කොරියාවේ දරුවා සමඟය.
එසේ නම්,
අපේ පන්තියද ලෝක මට්ටමට ගෙන යා යුතුය.
සජිත් ප්රේමදාසගේ "සක්වල" වැඩසටහන මේ දර්ශනයේ ප්රායෝගික ප්රකාශනයකි.
මෙම වැඩසටහන යටතේ සම්පත් අඩු පාසල්වලට ස්මාර්ට් පන්තිකාමර, ඩිජිටල් තිර, පරිගණක සහ නවීන ඉගෙනුම් උපකරණ ලබාදීම සිදුකරන ලදී. වාර්තා අනුව පාසල් සියයකට අධික සංඛ්යාවකට රුපියල් මිලියන 99කට වැඩි වටිනාකමකින් යුත් ස්මාර්ට් පන්තිකාමර පහසුකම් සපයා ඇත.
බොහෝ දෙනෙකු එය දුටුවේ "තිරයක්" ලෙසය.
නමුත් මම එය දකින්නේ වෙනත් ආකාරයකිනි.
එය කළු ලෑල්ලේ සිට
ඩිජිටල් ලෝකයට යන
අධ්යාපනික පාලමකි.
පාසල් බස් රථය: රෝද මත ගමන් කරන පන්තිය
අපේ රටේ බොහෝ දෙනෙකු පාසල් බස් රථයක් දකින්නේ ප්රවාහන පහසුකමක් ලෙසය.
නමුත් සැබෑ අධ්යාපනයේදී එය ඊට වඩා බොහෝ දේකි.
බස් රථයක් යනු;
දරුවාට විශ්වවිද්යාලයක් පෙන්වන කවුළුවකි.
කර්මාන්ත ශාලාවක් පෙන්වන පන්තියකි.
කෞතුකාගාරයක් පෙන්වන ගුරුවරයෙකි.
විද්යාගාරයක්,
වනෝද්යානයක්,
කෘෂිකාර්මික ගොවිපළක්,
සමාජ සේවා ආයතනයක්,
පාර්ලිමේන්තුවක්,
අධිකරණයක්,
අන්තර් පාඨශාලාන්තර තරග….
මේ සියල්ල දරුවාගේ ජීවමාන පාඩම් පොත බවට පත් කරන්නේ පාසල් බස් රථයයි.
එබැවින් පාසල් බස් රථ යනු දරුවන් ප්රවාහනය කරන වාහන පමණක් නොව, "ජංගම පන්තිකාමර" බවට පත් කළ හැකි බව සජිත් ප්රේමදාසගේ වැඩසටහන් තුළින් පැහැදිලි වේ. වාර්තා අනුව "සක්වල" වැඩසටහන යටතේ පාසල් සඳහා බස් රථ 80ක් ලබාදී ඇත.
අධ්යාපනය පන්ති කාමර හතරක බිත්ති අතර සිර නොකළ යුතුය.
ජීවිතයම පන්තියක් බවට පත් කළ යුතුය.
ඉංග්රීසිය: විෂයයක් නොව අවස්ථාවක්
අද ලෝකයේ අන්තර්ජාලයේ ඇති දැනුමෙන් විශාල කොටසක් ඉංග්රීසි භාෂාවෙනි.
කෘත්රිම බුද්ධිය සමඟ වැඩ කරන ලෝකය ඉංග්රීසිය.
ලෝකයේ අලුත්ම දැනුම,
ජාත්යන්තර පර්යේෂණ,
විද්යාත්මක සොයාගැනීම්,
සන්නිවේදනය,
උසස් අධ්යාපනය—
බොහෝ දුරට ඉංග්රීසිය මත පදනම් වී ඇත.
එහෙත් ශ්රී ලංකාවේ තවමත් දරුවන් විශාල පිරිසකට ඉංග්රීසි ඉගෙනීමේ සමාන අවස්ථාවක් නොලැබේ.
එබැවින් ඉංග්රීසි ඉගැන්වීම වැඩිදියුණු කළ යුතු බව සජිත් ප්රේමදාස නිරන්තරයෙන් අවධාරණය කරයි.
නමුත් මෙහිදී ඔහු ඉදිරිපත් කරන වැදගත් පාඩමක් තිබේ.
ඉංග්රීසි ඉගැන්වීමට පෙර, ඉංග්රීසි ඉගැන්විය හැකි පාසලක් ගොඩනැගිය යුතුය.
ඩිජිටල් පහසුකම් නොමැති පාසලක,
භාෂාගාරයක් නොමැති පාසලක,
සුදුසුකම් ලත් ගුරුවරයෙකු නොමැති පාසලක,
ඉංග්රීසි ප්රතිසංස්කරණ කඩදාසි මත පමණක් ජීවත් වේ.
ප්රතිසංස්කරණයට පෙර අත්තිවාරම
මෙහිදී මට පෙනෙන්නේ සජිත් ප්රේමදාසගේ අධ්යාපන දර්ශනයේ වැදගත්ම පාඩමයි.
බොහෝ දේශපාලනඥයන් උත්සාහ කරන්නේ
ප්රතිසංස්කරණය හරහා යටිතල පහසුකම් ගොඩනැගීමටය.
නමුත් සජිත්ගේ ප්රායෝගික ක්රියාමාර්ග කියා දෙන්නේ වෙනත් දෙයකි.
**යටිතල පහසුකම් ගොඩනඟා,
ඊට පසු ප්රතිසංස්කරණය කළ යුතුය.**
මන්ද,
විද්යාගාරයක් නොමැති පාසලකින් විද්යාඥයෙකු බිහි කළ නොහැක.
පරිගණකයක් නොමැති පාසලකින් ඩිජිටල් පුරවැසියෙකු බිහි කළ නොහැක.
පුස්තකාලයක් නොමැති පාසලකින් පර්යේෂකයෙකු බිහි කළ නොහැක.
ක්රීඩාංගණයක් නොමැති පාසලකින් සමබර නායකයෙකු බිහි කළ නොහැක.
පිරිසිදු ජලය සහ වැසිකිළියක් නොමැති පාසලකින් සතුටින් ඉගෙන ගන්නා දරුවෙකු බිහි කළ නොහැක.
අධ්යාපන ප්රතිපත්තිය සාර්ථක වන්නේ අමාත්යාංශයේ ලියන ලියවිල්ල නිසා නොවේ.
එය සාර්ථක වන්නේ
පන්තිය සූදානම් නම් පමණි.
මෙය සජිත් ප්රේමදාසගේ අධ්යාපන දර්ශනයේ සැබෑ පණිවිඩය බව පෙනෙන්නට තිබේ.
අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණය යනු නව විෂය නිර්දේශයක් මුද්රණය කිරීම නොවේ.
එය දරුවෙකුට,
"ඔබ ලෝකය සමඟ තරඟ කිරීමට සුදුසු පරිසරයක් අපි ඔබ වෙනුවෙන් ගොඩනඟා දුන්නෙමු."
යන පොරොන්දුව ලබාදීමයි.
(සෙස්ස ලබන සිකුරාදාට…)
මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
ජනමාධ්ය අධ්යයන අංශය – කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
සබැඳි ලිපි :
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක - 14 ; සජිත්ගේ ආගම: බුදු දහම රැකීමද? එසේ නැත්නම් ජාතික සමගියද? | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්. වීරසිංහ
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක - 13 ; සජිත්ගේ දේශපාලන දර්ශනය - අන්තිම මිනිසාගේ සිට අවස්ථාවන්ගේ රාජ්යය දක්වා | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක- 08 - මාධ්ය දේශපාලන දැන්වීම්: ප්රජාතන්ත්රවාදයේ සැඟවුණු ඝාතකයා | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක – (7) අසාර්ථක රාජ්යයෙන් ඉදිරියට: පාර්ලිමේන්තුව තුළ දෙවන මහජන මන්ත්රණ සභාවක්! | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක – 5 : වීරයෙක් නොව, පද්ධතියක් සහ විචාරශීලි පුරවැසියෙක් ගොඩනගන නායකත්වයක් අපට අවශ්ය ඇයි? | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
නායකයෙකු සොයන පuzzle එක – 4
ශ්රී ලංකාවට “සිතීමට මඟ පෙන්වීමක්” කරන පරිවර්තනීය නායකයෙක්: Lula
මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
පරිවර්තනීය නායකයෙක්! - නායකයෙකු සොයන පuzzel එක - 3 | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
නායකයකු සොයන පuzzle එක -02 : ජනකාන්ත නායකත්වය එදිරිව පරිවර්තනීය නායකයෙක් ! | මහාචාර්ය ප්රදීප් එන්’ වීරසිංහ
